သႃရဒ်ထ ဇာတ်

သႃရဒ်ထ ဇာတ်၊ နံပါတ် ၁၀၉။ အလွန်အဖိုးတန်တဲ့ ရှေးခေတ်က၊ ဘုရားရှင် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်မှာ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်အခါ၊ ဘိက္ခུ་အပေါင်းကို သာရဒ္ထ ဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူတယ်။ အဲဒီဇာတ်တော်က ကျေးဇူးတရားကို သိတတ်တဲ့တန်ခိုး၊ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အပြစ်တို့ကို ဖော်ပြတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက အစပြုတယ်။ ရှေးတုန်းက၊ သာဝတ္ထိမြို့မှာ ပဒေသာပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိတယ်။ အဲဒီပဒေသာပင်ကြီးမှာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ပတ္တမြား၊ စိန်၊ နဝရတ်ကိုးပါး အစရှိတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထွက်တယ်။ အဲဒီပဒေသာပင်ကြီးကို တောထဲမှာ နေတဲ့ ရသေ့ကြီးတစ်ပါးက စောင့်ရှောက်တယ်။ ရသေ့ကြီးက အဲဒီအဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို အသုံးမပြုဘူး။ သူဟာ သစ်သီး၊ သစ်ဥ၊ ရေတို့ကိုသာ စားသောက်တယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ပဒေသာပင်ကြီးကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ ရသေ့ကြီးဟာ သေဆုံးသွားတယ်။ ရသေ့ကြီး သေဆုံးပြီးနောက်မှာတော့ ပဒေသာပင်ကြီးက အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ မထွက်တော့ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ လူတစ်ယောက်က အဲဒီပဒေသာပင်ကြီးကို တွေ့တယ်။ သူဟာ ရသေ့ကြီး စောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို မသိဘူး။ သူဟာ ပဒေသာပင်ကြီးကို အိမ်ကို သယ်သွားတယ်။ အိမ်ရောက်တော့ ပဒေသာပင်ကြီးက ဘာမှ မထွက်တာကို တွေ့တယ်။ သူဟာ အရမ်းကို စိတ်ဆိုးတယ်။ ပဒေသာပင်ကြီးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်တယ်။ မီးရှို့ပြီးနောက်မှာတော့ ပဒေသာပင်ကြီးက ရွှေ၊ ငွေ အစရှိတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထွက်လာတယ်။ အဲဒီအခါမှာ အဲဒီလူဟာ အရမ်းကို ဝမ်းသာတယ်။ သူဟာ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ယူပြီးတော့ ချမ်းသာသလို နေတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာတော့ အဲဒီလူဟာ အိပ်မက်မက်တယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာ ရသေ့ကြီးက သူ့ကို ပြောတယ်။ “သင်ဟာ ကျေးဇူးကန်းတယ်။ ငါဟာ ဒီပဒေသာပင်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်။ ငါသေဆုံးပြီးနောက်မှာ သင်ဟာ ငါ့ကို သတိမရဘူး။ အဲဒီအတွက် သင်ဟာ အပြစ်ခံရမယ်။” အဲဒီလူဟာ နိုးလာတယ်။ သူဟာ အရမ်းကို ကြောက်တယ်။ သူဟာ ရသေ့ကြီးကို သတိရတယ်။ သူဟာ ပဒေသာပင်ကြီးကို ပြန်ယူသွားတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သင်္ခါရကို သွားကြည့်တယ်။ အဲဒီမှာ ပဒေသာပင်ကြီးကို ပြန်စိုက်တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ပဒေသာပင်ကြီးက အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထွက်လာတယ်။ အဲဒီလူဟာ ကျေးဇူးတရားကို သိတတ်တယ်။ သူဟာ ချမ်းသာသလို နေတယ်။ ဘုရားရှင်က ဒီဇာတ်တော်ကို ဟောကြားပြီးနောက်မှာ ဘိက္ခུ་အပေါင်းကို မိန့်တော်မူတယ်။ “အဲဒီလူဟာ ငါဘုရားဖြစ်တယ်။ အဲဒီရသေ့ကြီးဟာ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အဖေ။ အဲဒီပဒေသာပင်ကြီးဟာ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အမေ။ ကျေးဇူးတရားကို သိတတ်ရင် ချမ်းသာတယ်။ ကျေးဇူးကန်းရင် ဆင်းရဲတယ်။” အဲဒီလိုနဲ့ ဘိက္ခུ་အပေါင်းဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို ကြားနာပြီးတော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနဲ့ ကျင့်သုံးကြတယ်။