ສິງຄະລະຊາດົກ

ເມື່ອດົນນານມາແລ້ວ ຢູ່ທີ່ເມືອງເວສະລີ ແຄວ້ນວັດສີ ມີພໍ່ຄ້າໃຫຍ່ຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ "ສິງຄະລະ" ເປັນຄົນຮັ່ງມີ ມີຊັບສິນເງິນຄຳນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານຫຼາຍ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ໃດເລີຍ ແມ້ແຕ່ຄົນຍາກຈົນທີ່ມາຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ກໍຖືກໄລ່ໜີໄປໝົດ. ສິງຄະລະມີນິໄສແປກຄື ທຸກໆ ເຊົ້າ ລາວຈະອອກໄປອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສາຍໜຶ່ງ ຢູ່ໃກ້ກັບເມືອງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຄິດວ່າ ຈະອາບເພື່ອຊຳລະລ້າງກາຍ ແລະ ຈະອະທິຖານຂໍພອນຈາກເທວະດາ ໃຫ້ໄດ້ຊັບສິນເພີ່ມຂຶ້ນອີກ. ແຕ່ແທນທີ່ຈະຂໍພອນອັນໃດ ກໍມີສຽງກະສຽງມາຈາກຟ້າວ່າ "ຈົ່ງໃຫ້ທານ, ຈົ່ງຮັກສາສິນ, ຈົ່ງປະຕິບັດທຳ". ສິງຄະລະໄດ້ຍິນແນວນັ້ນ ກໍບໍ່ສົນໃຈເລີຍ ຍັງຄົງຄິດຈະຂໍແຕ່ຊັບສິນ. ເທວະດາໄດ້ກ່າວເຕືອນອີກເທື່ອໜຶ່ງ ວ່າ "ຈົ່ງໃຫ້ທານ, ຈົ່ງຮັກສາສິນ, ຈົ່ງປະຕິບັດທຳ". ແຕ່ສິງຄະລະຍັງຄົງບໍ່ຟັງ. ເທວະດາຈຶ່ງໄດ້ບອກວ່າ "ເມື່ອເຈົ້າບໍ່ຟັງຄຳສອນຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເສຍຊັບສິນທັງໝົດ". ໃນມື້ໜຶ່ງ ພາຍຫຼັງທີ່ສິງຄະລະອາບນ້ຳ ແລະ ອະທິຖານແລ້ວ ກໍກັບຄືນມາເຮືອນ ພົບວ່າຄົນໃຊ້ໄດ້ລັກເອົາຊັບສິນທັງໝົດໄປ ລາວຈຶ່ງເສຍໃຈຫຼາຍ ແລະ ໄດ້ໄປຫາເທວະດາອີກເທື່ອໜຶ່ງ. ເທວະດາໄດ້ບອກວ່າ "ຖ້າເຈົ້າຢາກໄດ້ຊັບສິນຄືນ ຕ້ອງໄປໃຫ້ທານ, ຮັກສາສິນ ແລະ ປະຕິບັດທຳ". ສິງຄະລະຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃຫ້ທານ, ຮັກສາສິນ ແລະ ປະຕິບັດທຳ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ບໍ່ດົນ ລາວກໍໄດ້ຊັບສິນຄືນມາຫຼາຍກວ່າເກົ່າ ແລະ ໄດ້ກາຍເປັນຄົນໃຈດີ, ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄົນທັງຫຼາຍ.