
ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီးနန်းစိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံယူရရှိတော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီး၏ ရင်တွင်း၌ နိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတည်းဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ပညာ၊ သီလ စသည်တို့၌ တောင့်တမ်းတâche နေတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားကို ကြည်ညိုသော်လည်း သံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းခရီးကို မသိရှိ။
တစ်နေ့သောအခါ၌ ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်သို့ ရဟန်းတစ်ပါး ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းတော်သည် သီလနှင့် ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး ရောင်ခြည်တော်တို့ဖြင့် တောက်ပတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ငြိမ်းအေးခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းတို့ကို ခံစားတော်မူရသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားသည် ဘယ်အရပ်က ကြွလာတော်မူပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား၏ သီလ၊ ပညာတို့သည် အလွန်ထူးကဲတော်မူပါပေသည်။” ဟု မင်းကြီးက မေးလျှောက်တော်မူသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ တပည့်တော်သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ချီတက်တော်မူသော သစ္စာတရားကို ရှာဖွေတော်မူသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပါ၏။”
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် အဘယ်နည်း အရှင်ဘုရား။” ဟု မင်းကြီးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးတော်မူသည်။
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ ကိလေသာတို့မှ ကင်းစင်ရာဖြစ်၏။ မဂ်နှင့် ဖိုလ်တရားတို့ကို ရရှိသောအခါ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါလိမ့်မည်။”
ဥဒိန်နရမင်းသည် ထိုရဟန်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားနာရသောအခါ စိတ်တော်မှာ တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဆန္ဒသည် ပိုမိုပြင်းပြလာတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို နန်းတော်သို့ ပင့်ဖိတ်တော်မူပြီး တရားကို နိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ရဟန်းတော်သည် မင်းကြီးအား သစ္စာတရားတို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရဟန်းတော်၏ တရားတော်ကို နားထောင်တော်မူပြီး အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် နန်းတော်တွင် အထက်တန်းကျသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို များများပြုလုပ်တော်မူသည်။ သီလကို စောင့်ထိန်းတော်မူပြီး ပညာကို ရှာဖွေတော်မူသည်။
ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်တွင် အုပ်အုပ်အအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအ
— In-Article Ad —
အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
ပါရမီ: ကရုဏာ (Karuna)
— Ad Space (728x90) —
410Sattakanipātaခြင်္သေ့ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်ရှေးတုန်းက ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ နေထိုင်ရာ သစ်တောကြီးတစ်အုပ် ရှ...
💡 သတ္တိရှိခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်သော အဓိကသော့ချက် ဖြစ်ပါသည်။
162Dukanipātaအလှူရှင်မြေခွေး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန...
💡 အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။
123Ekanipātaမျောက်နှင့် ကျားသစ် သမုဒ္ဒရာ၏ အနောက်ဘက် ကမ်းခြေတွင်၊ နေရောင်ခြည်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တေ...
💡 “အသိဉာဏ်သည် အားထက်မြက်၏။ ပညာကို အသုံးချတတ်လျှင် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ လောဘသည် လူကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။”
89Ekanipātaမေတ္တာရှင်နဂါးမင်းရှေးအသင်္ခေယျာ ကာလ က ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအခါက ဘုရားရှင်၏ ...
💡 မေတ္တာတရားနှင့် သဒ္ဓါတရားသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး အောင်မြင်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေးသည်။
72Ekanipātaမဟာမောဂ္ဂလာနဇာတ်ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာမောဂ္ဂလာနမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
98Ekanipātaမင်းတရားကြီး၏ ဉာဏ်ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာခမ်းနားသော တောကြီးတစ်တော ရှိလေသည်။ ထိုတေ...
💡 ဉာဏ်ပညာသည် အစွမ်းထက်သော လက်နက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားစေနိုင်သည်။
— Multiplex Ad —