သုဝဏ္ဏသာမဇာတ် (The Golden Deer Jataka)

သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်

မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ် နှင့် သူ၏တပည့်တို့၏ အကျိုးမဲ့သော အကြံအစည်ကို ကြားသိတော်မူ၍၊ ဤသုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားရှင်သည် အလောင်းတော် သိကြားမင်း ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။

လွန်လေပြီးသောအခါ ကာလ၌၊ ဗာရာဏသီပြည်တွင် ပဒုမ္မမင်းကြီး မင်းပြုတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီး၏ မိဖုရားသည် အရောင်ဆန်းပြားသော အဆင်းရှိသည့် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားတော်မူသည်။ ထိုသားတော်ကား မွေးကင်းစမှစ၍ ရွှေရောင်တောက်ပလျက်၊ "သုဝဏ္ဏသာမ" ဟု အမည်ရသည်။ သုဝဏ္ဏသာမ မင်းသားကား အလွန်တင့်တယ်လှပ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်လုံးသည် ရွှေအဆင်းကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ မင်းသားအရွယ်ရောက်သော် အရည်အချင်းပြည့်စုံ၍၊ နန်းတော်၏ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ တောထဲသို့ ထွက်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုတော်မူသည်။

သုဝဏ္ဏသာမမင်းသားသည် အရိမဒ္ဒနတောင်၏ အနီးအနား၌၊ အလွန်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခုတွင်၊ ရသေ့အဖြစ် သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူသည်။ သူ၏ ရသေ့ဝတ်သည် ကြည်လင်သန့်ရှင်း၍၊ အလွန်တင့်တယ်လှပသည်။ တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီး၏ မိဘနှစ်ပါးသည် အနာရောဂါများ စွဲကပ်နေသဖြင့်၊ အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားနေရသည်။ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မိဘနှစ်ပါးကို အလွန်ချစ်ခင်၍၊ သူ၏ အကျွေးအမွေးကို ရပ်နားနိုင်ခြင်း မရှိ။ နေ့စဉ်မပြတ် မိဘနှစ်ပါး၏ အနာရောဂါကို ဆေးကုသပေးရန်၊ အပင်၊ အမြစ်၊ အသီးအနှံများကို ရှာဖွေခူးယူရန်၊ တောထဲသို့ ထွက်ရမြဲ ဖြစ်သည်။

ဤသို့လျှင်၊ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် တောထဲသို့ အသီးအနှံများ ရှာဖွေထွက်ခွာစဉ်၊ အနီးအနား၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းသော ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ဝက်ဝံ စသည်တို့ အလွန်များပြားလှသည်။ သို့သော် ရသေ့ကြီးကား မိဘနှစ်ပါး၏ အပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တရားကြောင့်၊ ထိုတိရစ္ဆာန်တို့ကို မကြောက်မရွံ့ အသီးအနှံများကို ရှာဖွေလျက် နေထိုင်တော်မူသည်။

ထိုအချိန်၌၊ ဗာရာဏသီပြည်၏ မင်းကြီးကား အလွန် အမဲလိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူသည်။ တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းကြီးသည် အမတ်သူရဲကောင်း အပေါင်းများစွာနှင့် တောထဲသို့ အမဲလိုက်ထွက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် အလွန် အမဲလိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူသဖြင့်၊ တောထဲ၌ အလွန် အဝေးကြီး ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ရွှေအဆင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရသေ့ကြီးကို မြင်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရသေ့ကြီး၏ အဆင်းကို အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရသေ့ကြီးကို ရွှေအဆင်းရှိသော သမင်ဖြူ အထီးတစ်ကောင်ဟု အမှတ်မှားတော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် ထိုရွှေရောင်သမင်ကို အလွန် လိုချင်တပ်မက်တော်မူသဖြင့်၊ သူ၏ မြားကို လှည့်၍ ရသေ့ကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးတော်မူသည်။ ရသေ့ကြီးကား အလွန် နာကျင်တော်မူသော်လည်း၊ မိဘနှစ်ပါးကို အောက်မေ့သတိရတော်မူသဖြင့်၊ “အမေ…အဖေ…” ဟု အော်ခေါ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ အော်ခေါ်သံကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “ဤသူသည် သမင်မဟုတ်၊ အလွန် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းသော ရသေ့ကြီးဖြစ်သည်” ဟု ထင်တော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ အနီးအနားသို့ ကပ်၍ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အမှားပြုမိပါပြီ။ အကျွန်ုပ်ကား အရှင်ရသေ့ကို ရွှေရောင်သမင်ဟု အမှတ်မှား၍ မြားဖြင့် ထိုးမိပါပြီ။ အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်တော်မူသည်။ ရသေ့ကြီးကား “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်ကား အလွန် နာကျင်တော်မူသော်လည်း၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးသည် အလွန် အနာရောဂါ စွဲကပ်နေသဖြင့်၊ အကျွန်ုပ်ကို အလွန် စောင့်မျှော်နေကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာ၌ အသက်ဆုံးရှုံးပါက၊ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဒုက္ခရောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကို အိမ်သို့ ပြန်၍ မိဘနှစ်ပါးကို တွေ့မြင်ခွင့် ပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အလွန် အပြစ်ကြီးမားပါ၏။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ်ကို အရှင်ရသေ့၏ အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ ရသေ့ကြီးကား “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်၏ အိမ်ကား ဤတောထဲ၌ အလွန် အဝေးကြီး ရှိပါသည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီးကား “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အလွန် အပင်ပန်းခံမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီးကို အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအခါ သုဝဏ္ဏသာမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အပေါ် အလွန် ကရုဏာ သက်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပါက၊ အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကား အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်ကား အကျွန်ုပ်၏ မိဘနှစ်ပါးကို အလွန် ချစ်ခင်သည်” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ “အရှင်ရသေ့… အကျွန်ုပ် အရှင်ရသေ့ကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ရ