မဟာကောဝိလဇာတ်တော်

တစ်ခါသော်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာကောဝိလအမည်ရှိသော ပုဏ္ဏားဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုအခါက ဗာရာဏသီမင်း၏ အမည်ကား ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဖြစ်သည်။ မဟာကောဝိလသည် အလွန်ထက်မြက်သော ပညာရှိဖြစ်၍ မင်းကြီး၏ အတိုင်ပင်ခံပုဏ္ဏားအဖြစ် အမှုထမ်းရွက်သည်။ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ သုမင်္ဂလာနှင့် သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ကောဝိလနှင့် ကောဝိန္ဒတို့ ရှိသည်။ တစ်နေ့သော် မင်းကြီးနှင့် ပညာရှိကောဝိလတို့ နိုင်ငံရေး ကိစ္စများ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်ကား “အိုကောဝိလ၊ ငါမင်းကြီး နတ်ရွာစံလွန်တော်မူပြီးလျှင် ငါ့နေရာကို မည်သူ အစားထိုးနိုင်မည်နည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ ကောဝိလက ဤသို့ လျှောက်ထားသည်ကား “အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ သားတော်ဖြစ်သူ ကောဝိလသည် အလွန်ထက်မြက်သော ပညာရှိဖြစ်၍ မင်းကြီး၏ နေရာကို ဆက်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ထားသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးက “ကောဝိလကား အလွန်ငယ်ရွယ်သေး၏။ သူ၏ ညီတော် ကောဝိန္ဒကား အလွန်ထက်မြက်သော ပညာရှိဖြစ်၏။ သူကား အဘယ်သို့နည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ ကောဝိလက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကောဝိန္ဒကား အလွန်ထက်မြက်သော ပညာရှိဖြစ်သော်လည်း မင်းကြီး၏ နေရာကို မရနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူကား အလွန် အလောတကြီးသူဖြစ်၍ မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးကိုသာ ကြည့်သူဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မင်းကြီး၏ နေရာကို ဆက်ခံရန်မှာ အလွန် သည်းခံစိတ်ရှိရမည်၊ ဖြောင့်မတ်စွာ အုပ်ချုပ်ရမည်၊ သနားကရုဏာစိတ်ရှိရမည်” ဟု လျှောက်ထားသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးက “ကောဝိလကား အဘယ်သို့နည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ ကောဝိလက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကောဝိလကား အလွန် သည်းခံစိတ်ရှိသူ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ အုပ်ချုပ်သူ၊ သနားကရုဏာစိတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူကား အရှင်မင်းကြီး၏ နေရာကို ဆက်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ထားသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးက “ကောင်းပြီ၊ ငါကား ထိုသို့ အုပ်ချုပ်မည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ကောဝိလကို မင်းအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူသည်။ ကောဝိလကား မင်းအဖြစ် ရောက်သောအခါ အလွန် သည်းခံစိတ်ရှိသူ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ အုပ်ချုပ်သူ၊ သနားကရုဏာစိတ်ရှိသူ ဖြစ်၍ ပြည်သူပြည်သားတို့ ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြသည်။ မဟာကောဝိလ ပုဏ္ဏားကား သေလွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ လားလေသည်။ ဤဇာတ်တော်မှ ရရှိသော အဆုံးအမကား - အလောတကြီးခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကျိုးကိုသာ ကြည့်ခြင်းတို့သည် မင်းအဖြစ်ကို မထိုက်ပေ။ သည်းခံခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ သနားကရုဏာစိတ်ရှိခြင်းတို့သည် အုပ်ချုပ်သူတို့၏ အရေးအကြီးဆုံး ဂုဏ်များဖြစ်ကြသည်။