နန္ဒိယ-နန္ဒက ဇာတ်တော် (နန္ဒီဝရ-နန္ဒက ဇာတ်)

နန္ဒိယ-နန္ဒက ဇာတ်တော် (နန္ဒီဝရ-နန္ဒက ဇာတ်)

နိဒါန်း

ဤသည်မှာ ဘုရားရှင်၏ အလွန်တရာ အနာဂတ် အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံကာ တရားကျင့်သုံးခဲ့သော ဘဝအကြောင်းကို ဖော်ပြသည့် နန္ဒိယ-နန္ဒက ဇာတ်တော် ဖြစ်ပါသည်။ အနာဂါတ်တွင် ဘုရားဖြစ်တော်မည့် ဘုရားလောင်းတော်၏ အတိတ်ဘဝများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားမှုနှင့် သစ္စာတရား၏ အင်အားကို ထင်ရှားစွာ ပြသပေးလျက် ရှိပါသည်။

ဇာတ်တော်လာ အကြောင်းအရာ

ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ကောသလတိုင်း၊ မစ္ဆိကာဝတီမည်သော မြို့တော်ကြီး တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုမြို့တော်ကြီးတွင် ရွှေခါးပန်း၊ ငွေခါးပန်းတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသော နန်းတော်ကြီး တစ်ဆောင်၌ သီရိဝဍ္ဎနမည်သော မင်းတရားကြီး စိုးစံတော်မူလျက် ရှိ၏။ မင်းတရားကြီးမှာ အလွန်တရာ တရားသဖြင့် မင်းပြုတော်မူတတ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အစဉ်အမြဲ ရှေးရှုတော်မူ၏။ သို့သော် မင်းတရားကြီးမှာ သားသမီး မထွန်းကားသောကြောင့် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်တော်မူလျက် ရှိ၏။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်ကြီး၏ အရပ်တစ်ပါး၌ နန္ဒကမည်သော ပုဏ္ဍားကြီး တစ်ဦး နေထိုင်လျက် ရှိ၏။ ပုဏ္ဍားကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝချမ်းသာ သူ ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းမှုကုသိုလ် အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်သူ ဖြစ်၏။ ပုဏ္ဍားကြီး၏ ဇနီးမှာ နန္ဒီယမည်၏။ နန္ဒီယမှာ အလွန်တရာ သီလဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံပြီး၊ ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်၏။ ထိုနန္ဒီယ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားမြင်လေ၏။ ထိုသားတော်ကို နန္ဒိယဟု အမည်မှည့်ကြ၏။

နန္ဒိယမင်းသားလေးမှာ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ပညာဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံကာ အလွန်တရာ သဘောကောင်းသူ ဖြစ်၏။ မင်းတရားကြီးလည်း နန္ဒိယမင်းသားလေး၏ အရည်အချင်းကို မြင်တော်မူပြီး၊ မိမိ၏ သားသမီး မထွန်းကားသည်ကို အကြောင်းပြုကာ နန္ဒိယမင်းသားကို သားအဖြစ် မွေးစားတော်မူ၍ အရိုက်အရာကိုလည်း လွှဲအပ်တော်မူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းတရားကြီးသည် နန္ဒိယမင်းသားကို ခေါ်တော်မူ၍ မိမိ၏ ဆန္ဒကို လျှောက်ထားတော်မူ၏။ နန္ဒိယမင်းသားလေးမှာ အလွန်တရာ သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် မင်းတရားကြီး၏ ဆန္ဒကို လက်ခံတော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ နန္ဒိယမင်းသားကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်တော်မူပြီး၊ မိမိမှာကား တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူ၏။

နန္ဒိယမင်းသားမှာ မင်းအဖြစ် ရောက်ရှိလာသောအခါလည်း အလွန်တရာ တရားသဖြင့် မင်းပြုတော်မူ၏။ ပြည်သူပြည်သားတို့မှာလည်း နန္ဒိယမင်းသားကို အလွန်တရာ ချစ်ခင်လေးစားကြ၏။ မင်းသားမှာလည်း မင်းအဖြစ် ရောက်ရှိလာသောအခါလည်း မိမိ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီး၏ အကြံဉာဏ်ကို အမြဲတမ်း မှီခိုတော်မူ၏။ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာလည်း အလွန်တရာ ပညာဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သဖြင့် မင်းသားကို အကြံဉာဏ်ကောင်းများ အမြဲတမ်း ပေးတော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါ နန္ဒိယမင်းသားမှာ နန်းတော်ကြီး၌ စံတော်မူလျက် ရှိစဉ်၊ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးကို ခေါ်တော်မူ၍ မိမိ၏ စိတ်အကြံကို လျှောက်ထားတော်မူ၏။ "အစ်ကိုကြီး၊ အကျွန်ုပ်မှာ မင်းအဖြစ် ရောက်ရှိလာသော်လည်း စိတ်အေးချမ်းသာယာမှု မရှိပေ။ အကျွန်ုပ်မှာ တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူလို၏။" ဟု လျှောက်ထားတော်မူ၏။

နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာ မင်းသား၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်တော်မူ၏။ "အရှင်မင်းသား၊ အရှင်မင်းသား၏ စိတ်အကြံမှာ အလွန်တရာ ကောင်းမွန်၏။ အကျွန်ုပ်မှာလည်း အရှင်မင်းသားကို တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူစေလို၏။" ဟု လျှောက်ထားတော်မူ၏။

ထို့နောက် နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာ မင်းသားကို အကြံဉာဏ်ကောင်းများ ပေးတော်မူ၏။ "အရှင်မင်းသား၊ အရှင်မင်းသားမှာ မင်းအဖြစ်မှ ရုန်းထွက်တော်မူမည် ဆိုပါက၊ အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယစ်မူးနေသော မင်းသမီးများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အကျိုးစီးပွားကို ပယ်ဖျောက်ရမည် ဖြစ်၏။ ထိုအရာများမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှ၏။ သို့သော် အရှင်မင်းသားမှာ အလွန်တရာ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သဖြင့် အားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်တော်မူမည် ဖြစ်၏။" ဟု လျှောက်ထားတော်မူ၏။

နန္ဒိယမင်းသားမှာ အစ်ကိုကြီး၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံတော်မူပြီး၊ မင်းအဖြစ်မှ ရုန်းထွက်တော်မူရန် ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ မင်းသားမှာ မင်းသမီးများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အကျိုးစီးပွားကို ပယ်ဖျောက်တော်မူပြီး၊ တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူ၏။ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာလည်း မင်းသားနှင့် အတူ တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူ၏။

ထိုအခါ မြို့တော်ကြီး၌ မင်းမရှိတော့သဖြင့် အလွန်တရာ အရှုပ်အထွေး ဖြစ်လေ၏။ ပြည်သူပြည်သားတို့မှာလည်း အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်ကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် မင်းတရားကြီး၏ မိဖုရားကြီးမှာ နန္ဒိယမင်းသားကို အလွန်တရာ ချစ်ခင်လေးစားသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ မင်းသားကို တောထွက်တော်မူသည်ကို သိသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးတော်မူ၏။

မိဖုရားကြီးမှာ မင်းသားကို ရှာဖွေတော်မူရန် အမတ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ အမတ်လည်း မင်းသားကို ရှာဖွေတော်မူရာတွင် နန္ဒိယမင်းသားနှင့် နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးကို တောထဲ၌ တွေ့ရှိတော်မူ၏။ အမတ်လည်း မင်းသားကို ပြန်လည်၍ နန်းတော်သို့ ကြွတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူ၏။

သို့သော် နန္ဒိယမင်းသားမှာ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲတော်မူမည် မဟုတ်ပေ။ "အကျွန်ုပ်မှာ မင်းအဖြစ်မှ ရုန်းထွက်တော်မူပြီး ဖြစ်၏။ အကျွန်ုပ်မှာ တောထွက်၍ တရားကျင့်တော်မူမည် ဖြစ်၏။" ဟု လျှောက်ထားတော်မူ၏။

အမတ်လည်း မင်းသား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးတော်မူ၏။ အမတ်လည်း နန်းတော်သို့ ပြန်လည်၍ မိဖုရားကြီးကို အကြောင်းကြားတော်မူ၏။ မိဖုရားကြီးလည်း နန္ဒိယမင်းသားကို အလွန်တရာ ချစ်ခင်လေးစားသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ မင်းသား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံတော်မူ၏။

နန္ဒိယမင်းသားနှင့် နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာ တောထဲ၌ တရားကျင့်တော်မူရာတွင် အလွန်တရာ ကျင့်ကြံတော်မူ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သစ္စာတရားကို အလွန်တရာ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လောကီအာရုံများကို ပယ်ဖျောက်တော်မူပြီး၊ သစ္စာတရားကိုသာ ရှေးရှုတော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါ နန္ဒိယမင်းသားမှာ တရားကျင့်တော်မူရာတွင် မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကို ရရှိတော်မူ၏။ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာလည်း မင်းသား၏ နောက်သို့ လိုက်တော်မူ၍ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကို ရရှိတော်မူ၏။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ သစ္စာတရားကို အဆက်မပြတ် ကျင့်သုံးတော်မူလျက်၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူကြကုန်၏။

ကုသိုလ်အကျိုးနှင့် ဘုရားလောင်း

ဤဇာတ်တော်တွင် နန္ဒိယမင်းသားမှာ ဘုရားလောင်းတော်၏ အတိတ်ဘဝ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားမှု၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံမှု၊ သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းမှုတို့ကြောင့် ဘုရားဖြစ်တော်မူရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့၏။ နန္ဒက ပုဏ္ဍားကြီးမှာလည်း ဘုရားလောင်းတော်၏ အတိတ်ဘဝဖြစ်ပြီး၊ အကြံဉာဏ်ကောင်းများ ပေးကာ တရားကျင့်ရာတွင် အထောက်အကူပြုခဲ့၏။

ကုသိုလ်အကျိုး

ဤဇာတ်တော်မှ ရရှိနိုင်သော ကုသိုလ်အကျိုးများမှာ-

• သဒ္ဓါတရား၏ အင်အားကို သိရှိခြင်း။
• သစ္စာတရား၏ အရေးပါပုံကို သိရှိခြင်း။
• ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သိရှိခြင်း။
• အနာဂါတ်အတွက် အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ယခုဘဝတွင် ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလုပ်သင့်ကြောင်း သိရှိခြင်း။

ကုသိုလ်အကျိုး

ဤဇာတ်တော်မှ ရရှိနိုင်သော ကုသိုလ်အကျိုးများမှာ-

"လောကီစည်းစိမ်ကို ပယ်ဖျောက်၍ တရားကျင့်သုံးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။ သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းလမ်းခရီး ဖြစ်၏။"

ဘုရားလောင်းတော်၏ ဘာရမီ

ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားလောင်းတော်သည် အောက်ပါ ဘာရမီတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့လေသည်။

• သဒ္ဓါပါရမီ: မင်းအဖြစ်မှ ရုန်းထွက်၍ တရားကျင့်လိုသော ဆန္ဒသည် သဒ္ဓါတရား၏ အစွမ်းထက်ပုံကို ဖော်ပြ၏။
• ဝီရိယပါရမီ: တောထွက်၍ တရားကျင့်ရာတွင် အားထုတ်တော်မူခြင်း။
• သစ္စာပါရမီ: သစ္စာတရားကို အမြဲတမ်း စောင့်ထိန်းတော်မူခြင်း။
• အဓိဋ္ဌာနပါရမီ: မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲဘဲ တရားကျင့်တော်မူခြင်း။
• မေတ္တာပါရမီ: မိမိ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့ကို စွန့်လွှတ်တော်မူရသော်လည်း သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို လိုလားတော်မူခြင်း။

ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားလောင်းတော်၏ ဘဝအဆက်ဆက်တို့၌ ပြုစုပျိုးထောင်တော်မူခဲ့သော ပါရမီတော်တို့၏ အင်အားကို ထင်ရှားစွာ ပြသလျက် ရှိသည်။