
မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် တပည့်သာဝကများနှင့် ရဟန်းတော်များအား မဟာသောဏဒဏ္ဍဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဇာတ်တော်၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပရိသတ်အား သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို လည်းကောင်း၊ အတ္တဝါဒီတို့၏ အယူမှားကိုလည်းကောင်း ထင်ရှားစွာ သိစေတော်မူခဲ့လေသည်။
ထိုအခါက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မဟာသောဏဒဏ္ဍအမည်ရှိသော ရသေ့ကြီး ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုရသေ့ကြီးကား အရိယာသူတော်ကောင်းတို့၏ တရားတော်ကို နာယူ၍ ကာမဂုဏ်၊ ရူပဂုဏ်၊ အရူပဂုဏ်ဟူသော ကာမရာဂ၊ ဘဝရာဂ၊ ဒိဋ္ဌိရာဂ စေတနာသုံးပါးတို့မှ ကင်းလွတ်တော်မူပြီး ကောင်းစွာကျင့်သုံး၍ မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်ကို ရရှိတော်မူခဲ့လေသည်။
အထက်ပါ ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရဟန်းတော်တို့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ "ရဟန်းတို့၊ ငါဘုရားသည် ယခုအခါ၌ မဟာသောဏဒဏ္ဍရသေ့ကြီး ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်မှာ မှန်ပေ၏။ ထိုအခါက ငါဘုရားသည် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်မှာလည်း မှန်ပေ၏။ ဤသို့လျှင် ပရိသတ်တို့အား ဆုံးမတော်မူပြီး ယင်းသို့ တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့လေသည်။
ယင်းသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဤမဟာသောဏဒဏ္ဍဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပြီး သာဝကအပေါင်းအား ပရိယတ်နှင့် ပဋိဝေဒတို့ကို ထင်ရှားစွာ သိစေတော်မူခဲ့လေသည်။
တစ်ခါတုန်းက မြတ်စွာဘုရားရှင် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ရဟန်းတော်တစ်ပါးက အတ္တဝါဒီ အယူဝါဒကို စွဲကိုင်၍ မြတ်စွာဘုရားရှင်အား မေးလျှောက်လေသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် သေလွန်ပြီးနောက် ဘဝသစ်သို့ ကူးပြောင်းရာ၌ အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ကို ယုံကြည်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရားသည် အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု မိန့်တော်မူပါသလော၊ မဟုတ်ပါမူ အတ္တသည် ပျက်စီး၍ မရှိတော့သည်ဟု မိန့်တော်မူပါသလော။”
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရဟန်းတော်အား ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
“ရဟန်းတို့၊ မင်းကြီးတို့သည် ယင်းသို့ အယူမှားကို စွဲကိုင်၍ အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု အကျင့်မှားကို ကျင့်သုံးပါက မကောင်းကျိုးကိုသာ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု မယူဆသင့်။ အတ္တဟူသည်ကား ကံ၊ ကမ္မနိယာမ၊ ပစ္စယနိယာမ၊ စိတ္တနိယာမ၊ ဝိပါကနိယာမ စသည်တို့၏ အကျိုးတရားများသာ ဖြစ်ပေသည်။”
ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် အတ္တဝါဒီ အယူမှားကို ပယ်ဖျောက်တော်မူရန် မဟာသောဏဒဏ္ဍဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့လေသည်။
ထိုအခါက ဘုရားရှင်သည် မဟာသောဏဒဏ္ဍအမည်ရှိသော ရသေ့ကြီး ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုရသေ့ကြီးကား ပဒေသတိုင်း ပဒေသမြို့၌ နေထိုင်တော်မူသည်။ ထိုရသေ့ကြီးသည် နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် တရားတော်ကို ဟောကြားပေးရန် သဘောတူတော်မူခဲ့သည်။
ထိုရသေ့ကြီးသည် သူ၏တပည့် သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
“သောဏဒဏ္ဍ၊ ငါဘုရားသည် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါဘုရား၏ အလို့ငှာ ယင်းသို့သော ကောင်းမှုကံကို ဆောင်ရွက်ပါမည်။”
ရသေ့ကြီးသည် သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့အား အကျိုးအကြောင်းကို ရှင်းပြတော်မူပြီး သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့သည်လည်း သဘောတူ၍ ယင်းသို့သော ကောင်းမှုကံကို ဆောင်ရွက်ရန် သဘောတူတော်မူခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ရသေ့ကြီးသည် တရားဟောမည့် နေရာသို့ ကြွတော်မူခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းတို့သည် စောင့်ဆိုင်းလျက် ရှိကြသည်။ ရသေ့ကြီးသည် တရားဟောကြားရန် အသင့်ပြင်တော်မူပြီး သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
“သောဏဒဏ္ဍ၊ ယနေ့ ငါဘုရားသည် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ တရားတော်ကို ဟောကြားမည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါဘုရား၏ အလို့ငှာ ယင်းသို့သော ကောင်းမှုကံကို ဆောင်ရွက်ပါမည်။”
သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့သည်လည်း သဘောတူ၍ ရသေ့ကြီး၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့လေသည်။
ရသေ့ကြီးသည် တရားဟောကြားတော်မူရာ၌ အတ္တဝါဒီတို့၏ အယူမှားကို ပယ်ဖျောက်တော်မူပြီး သစ္စာတရားလေးပါးကို ထင်ရှားစွာ သိစေတော်မူခဲ့သည်။ သတ္တဝါတို့သည် တရားတော်ကို နာယူ၍ အကုသိုလ်ကံမှ ကင်းလွတ်တော်မူပြီး ကုသိုလ်ကံကို ဆောင်ရွက်ကြကုန်၏။
ထိုအချိန်အခါ၌ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် ထီးနန်းကို စိုးစံတော်မူလျက် ရှိသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် သူ၏အမတ်များနှင့် အတူ တရားတော်ကို နာယူ၍ အကုသိုလ်ကံမှ ကင်းလွတ်တော်မူပြီး ကုသိုလ်ကံကို ဆောင်ရွက်ကြကုန်၏။
ရသေ့ကြီးသည် တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီး သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
“သောဏဒဏ္ဍ၊ ငါဘုရားသည် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါဘုရား၏ အလို့ငှာ ယင်းသို့သော ကောင်းမှုကံကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီ။”
သောဏဒဏ္ဍ ရသေ့သည်လည်း သဘောတူ၍ ရသေ့ကြီး၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့လေသည်။
ရသေ့ကြီးသည် တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီး ကမ္ဘာ၏ အဆုံးတိုင်အောင် သတ္တဝါတို့အား အကျိုးပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းသို့သော ကောင်းမှုကံကို ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်မှာ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်ဟု မှတ်သားအပ်ပေသည်။
ဤသို့လျှင် မဟာသောဏဒဏ္ဍဇာတ်တော်သည် ပရိယတ်နှင့် ပဋိဝေဒတို့ကို ထင်ရှားစွာ သိစေတော်မူခဲ့လေသည်။
သတ္တဝါတို့သည် အတ္တဝါဒီ အယူမှားကို စွဲကိုင်၍ အကျင့်မှားကို ကျင့်သုံးပါက မကောင်းကျိုးကိုသာ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု မယူဆသင့်။ အတ္တဟူသည်ကား ကံ၊ ကမ္မနိယာမ၊ ပစ္စယနိယာမ၊ စိတ္တနိယာမ၊ ဝိပါကနိယာမ စသည်တို့၏ အကျိုးတရားများသာ ဖြစ်ပေသည်။
— In-Article Ad —
သတ္တဝါတို့သည် အတ္တဝါဒီ အယူမှားကို စွဲကိုင်၍ အကျင့်မှားကို ကျင့်သုံးပါက မကောင်းကျိုးကိုသာ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု မယူဆသင့်။ အတ္တဟူသည်ကား ကံ၊ ကမ္မနိယာမ၊ ပစ္စယနိယာမ၊ စိတ္တနိယာမ၊ ဝိပါကနိယာမ စသည်တို့၏ အကျိုးတရားများသာ ဖြစ်ပေသည်။
ပါရမီ: သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ
— Ad Space (728x90) —
230Dukanipātaပဉ္စနိဂြောဓမင်းနှင့် မျောက် ကာလ ကမ္ဘာတည်စ ကာလ၊ အရပ် ဟိမဝန္တာအနီး၊ ဇာတ်ကောင် ပဉ္စနိဂြောဓမင်း (ဘုရားလ...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
363Pañcakanipātaမေဃိယဇာတ် ရှေးရှေးအခါက မေဃိယအမည်ရှိသော ရဟန်းတစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် မဒ္ဒကပြည်၌ ဘုရားရှင်၏ တပည့်အဖြစ် သီတင်...
💡 တရားကို ကျင့်သုံးရာ၌ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီး၏။ ကိလေသာတို့ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် လွတ်လပ်ခြင်းကို ပေးစွမ်း၏။
111Ekanipātaကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သီရိဓမ္...
💡 အခြားသတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို မသတ်ဘဲ သနားကြင်နာခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်သင့်ပါသည်။
186Dukanipātaကကုသန် ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကကုသန်ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးတွင် နန်းထိုက...
💡 အလှူဒါန ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိမိ၏ ကံကို မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ပေး၏။
42Ekanipātaမဟာကောကိလဇာတ်ရှေးအခါက ဝေဒဘူမိမည်သော ပြည်ကြီးတစ်ပြည် ရှိ၏။ ထိုပြည်တွင် မင်းပြုသော မင်းတစ်ပါးကား မဟာကေ...
💡 အမှန်တရားကို စွဲကိုင်ခြင်းနှင့် ခိုင်မာသော သတ္တိသည် မည်သည့်အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်စေရန် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။ မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ ကြိုးစားလျှင် အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်ပါသည်။
3Ekanipātaမဟာနရဒ (Mahanarada Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ စောမင်းကြီး တစ်ပါး စိုးစံတေ...
💡 ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် အသိဉာဏ်၏ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ဆရာကောင်းကို ရှာဖွေ၍ တရားကို နာကြားခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —