ဘုရားလောင်း မင်းသား၏ စွန့်ကြဲလှူဒါန်းမှု

မဒ္ဒူရာတိုင်းပြည်သည် သစ်ပင်ပန်းမန်၊ စားသုံးကုန်များဖြင့် ပြည့်စုံကြွယ်ဝပြီး ပြည်သူပြည်သားများသည် မင်းတရားကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ မင်းတရားကြီးသည် ဆယ်ပါးသော မင်းကျင့်တရားတို့ကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာကျင့်သုံးတော်မူသဖြင့် ပြည်သူအများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံရတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးထံမှ မည်သူမျှ တစ်စုံတစ်ရာ အနှောင့်အယှက် မရှိခဲ့ပေ။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် နန်းတော်ဥယျာဉ်တော်အတွင်းရှိ ကျောက်ဖျာတော်ထက်၌ စံမြန်းတော်မူနေစဉ်၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ငိုရှိုက်နေသော ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အသံကို ကြားတော်မူ၏။ မင်းကြီး၏ စိတ်တော်သည် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် အမတ်တို့ကို ခေါ်၍ ထိုအသံ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေစေတော်မူ၏။ မကြာမီ အမတ်တို့သည် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီ၍ မင်းကြီးထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ ကလေးငယ်ကား အလွန်ပိန်ချုံးနေပြီး၊ မျက်လုံးများကား စိတ်ဒုံးဒုံးပိုက်ကာ ကြည့်နေ၏။ မင်းကြီးသည် ကလေးငယ်၏ အခြေအနေကို မြင်တော်မူသောအခါ စိတ်တော်မသက်သာ ဖြစ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် အမတ်တို့ကို မေးတော်မူသည်ကား၊ "ဤကလေးငယ်ကား အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ငိုရှိုက်နေသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ပိန်ချုံးနေသနည်း။" ဟု ဖြစ်သည်။ အမတ်တို့သည် မင်းကြီးအား လျှောက်တင်ကြသည်ကား၊ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဤကလေးငယ်ကား မိဘမဲ့ကလေး ဖြစ်ပါ၏။ ယနေ့ မနက်ကပင် မိဘများ ဆုံးပါးသွားသဖြင့် အစာငတ်မွတ်နေပါ၏။ ထို့ကြောင့် ဤမျှလောက် ငိုရှိုက်နေရခြင်း ဖြစ်ပါ၏။" ဟု ဖြစ်သည်။ ထိုစကားကို ကြားတော်မူသောအခါ မင်းကြီးသည် ပို၍ စိတ်တော်မသက်သာ ဖြစ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အလှူအတန်းကြီးမားခြင်းကို နึกအောင်းတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အလှူအတန်းကို မည်သူမျှ မတောင်းဆိုဖူးကြောင်းကိုလည်း သိတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ဤကလေးငယ်ကား အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေကြောင်းကိုလည်း မြင်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် မည်သို့ ပြုလုပ်သင့်သည်ကို စဉ်းစားတော်မူ၏။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ကလေးငယ်အား ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် အမတ်တို့ကို ခေါ်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ "ငါသည် ဤကလေးငယ်အား ကယ်တင်ရန် ငါ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်မည်။ ငါ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ခွဲစိတ်၍ ဤကလေးငယ်အား ကျွေးမွေးမည်။" ဟု ဖြစ်သည်။ အမတ်တို့သည် မင်းကြီး၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။ သူတို့သည် မင်းကြီးအား တားမြစ်ကြသည်ကား၊ "အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုသို့ မပြုလုပ်ပါနှင့်။ အရှင်မင်းကြီး၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဤကလေးငယ်အား ကျွေးမွေးပါက အရှင်မင်းကြီး၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကား မည်သည့်အကျိုးကိုမျှ မပေးနိုင်တော့ပါ။" ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးသည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲတော်မူခြင်း မရှိပါ။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ သားသမီးများအား ခေါ်၍ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောကြားတော်မူ၏။ သားသမီးများကား အလွန်ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မင်းကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားလိုက်နာကြ၏။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ခွဲစိတ်၍ ကလေးငယ်အား ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ ကလေးငယ်ကား အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွား၏။ ကလေးငယ်သည် မင်းကြီး၏ အလှူအတန်းကို အမြဲအမှတ်ရနေခဲ့၏။ မင်းကြီးကား မိမိ၏ အလှူအတန်းကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူတစ်ဦးအား ကယ်တင်နိုင်ခြင်းသည် အလွန်ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စဖြစ်သည်ဟု ထင်တော်မူ၏။ * * * **အကျင့်တရား:** အလှူအတန်းကြီးမားခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကောင်းမှုတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူတစ်ဦးအား ကယ်တင်နိုင်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အလှူ ဖြစ်သည်။ ဤဇာတ်တော်မှ အလှူအတန်းကြီးမားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သိရှိရပေသည်။