ဥပါယ်တံငါနှင့် အမေ

ဥပါယ်တံငါနှင့် အမေ

ရှေးရှေးတုန်းက မဂဓတိုင်းမှာ ကြွယ်ဝတဲ့ မြို့တော်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီမြို့တော်ရဲ့ အမည်က "ပါဋလိပုတ်" ဖြစ်တယ်။ ဒီမြို့တော်ဟာ ကုန်သွယ်ရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး နဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတို့ရဲ့ ဗဟိုချက်မဖြစ်တယ်။ ပြည်သူပြည်သားတွေဟာ မင်းတရားကြီးရဲ့ တရားနဲ့အညီ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ သာယာဝပြောစွာ နေထိုင်ကြတယ်။

အဲဒီမြို့တော်မှာ ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ရှိတယ်။ သူဟာ အရမ်းကို ချမ်းသာကြွယ်ဝတယ်။ သူဟာ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို သင်္ဘောတွေနဲ့ ဝေးလံတဲ့ ဒေသတွေဆီ သယ်ယူရောင်းချတယ်။ သူဟာ အလွန်တရာ ကရုဏာစိတ် ရှိသူဖြစ်တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို သယ်ယူရင်း ကူညီပေးတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း မေတ္တာထားတယ်။

ကုန်သည်ကြီးမှာ သားတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သားဖြစ်သူဟာ အလွန်တရာ အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အဖေရဲ့ စီးပွားရေးကို ကူညီရင်း အရောင်းအဝယ်ကို လေ့လာတယ်။ သူဟာ လောဘ အတ္တ မရှိတယ်။ သူဟာ လူတိုင်းကို ကူညီတယ်။

တစ်နေ့သောအခါ ကုန်သည်ကြီးဟာ သေဆုံးသွားတယ်။ သားဖြစ်သူဟာ အဖေရဲ့ စီးပွားရေးကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်တယ်။ သူဟာ အဖေရဲ့ စီးပွားရေးကို ပိုမိုအောင်မြင်အောင် လုပ်တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အဖေလိုပဲ လူတိုင်းကို ကရုဏာထားတယ်။

ဒါပေမယ့် ကုန်သည်ကြီးရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူဟာ အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားတယ်။ သူမဟာ သူ့သားကို မုန်းတီးတယ်။ သူမဟာ သူ့သားရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ စရိုက်ကို မကြိုက်ဘူး။ သူမဟာ သူ့သားကို အိမ်ကနေ နှင်ထုတ်တယ်။

သားဖြစ်သူဟာ အမေရဲ့ အပြုအမူကို ကြားနာရသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းဖြစ်တယ်။ သူဟာ အမေကို မမုန်းဘူး။ သူဟာ အမေရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ပြန်လာစေချင်တယ်။

သူဟာ အိမ်ကနေ ထွက်သွားပြီး လမ်းဘေးမှာ နေထိုင်တယ်။ သူဟာ အစာအတွက် ရုန်းကန်ရတယ်။ သူဟာ အဝတ်အစား အတွက် ရုန်းကန်ရတယ်။ သူဟာ အမေကို သတိရတယ်။

သူဟာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေသော်လည်း သူ့ရဲ့ အမေကို မမုန်းဘူး။ သူဟာ အမေကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။

သူဟာ တစ်နေ့သောအခါ သူ့ရဲ့ အမေဟာ အလွန်တရာ ဖျားနာနေကြောင်း ကြားသိရတယ်။ သူဟာ အမေကို ကယ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ရောင်းချပြီး ဆေးဝါးတွေ ဝယ်တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အမေကို ပြုစုတယ်။

အမေဟာ သားရဲ့ ကရုဏာကို မြင်သောအခါ နောင်တရတယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ သားကို တောင်းပန်တယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တကို ပြောင်းလဲတယ်။

သားဖြစ်သူဟာ အမေကို ခွင့်လွှတ်တယ်။ သူဟာ အမေကို အိမ်ပြန်ခေါ်တယ်။ သူဟာ အမေကို ပြုစုယုယတယ်။

အမေဟာ သားရဲ့ ကရုဏာကို မြင်သောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ သားကို ချစ်တယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ သားကို ကောင်းချီးပေးတယ်။

အမေဟာ နောက်ဆုံးမှာ သားရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျင့်စာရိတ္တကို နားလည်တယ်။ သူမဟာ သူ့ရဲ့ သားကို ပြန်လည် လက်ခံတယ်။

အဆုံးအမ

“အမေကို မုန်းတီးသော်လည်း သားသမီးတို့ဟာ အမေကို ကယ်တင်သင့်တယ်။ ကရုဏာနဲ့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဟာ အရေးကြီးတယ်။”