
ကုသိ၄တိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဓလေ့ထုံးတမ်းများကြွယ်ဝသောမြို့တော်တစ်ခုရှိသည်။ ထိုမြို့တော်ကို “ဗာရာဏသီ” ဟုခေါ်သည်။ ထိုမြို့သည် လူများစွာနှင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ စီးပွားရေးအလွန်တိုးတက်သည်။ အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဘဝသစ်ကိုရယူခဲ့သော ဗောဓိသတ်သည် သူဌေးဖြစ်ပြီး လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားသော “ဗြာဟ្ម**” တစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဗြာဟ្ម**တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ “စိတ်ခံစားမှု” ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ဆိုးလွယ်ပြီး မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်တတ်သည်။ သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုတို့သည် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား အနိုင်ကျင့်ရန်နှင့် သူ၏ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် သူ၏ ရာထူးနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးသည် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးသည် သူ့ကို စွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလည်း ဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အထီးကျန်နှင့် မပျော်မရွှင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရဟန်း၏ သင်ကြားမှုများကို နာခံပြီး သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းအေးစေရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား ပိုမို၍ ကရုဏာစိတ်ထားရန်နှင့် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကို လျှော့ချရန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများလည်း သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများနှင့် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်သည်။
— In-Article Ad —
“စေတနာရှင် လူတို့ကား၊ မည်သည့် အသက်မဆို အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြရမည်။ ကိုယ်ကျိုးကို မငဲ့ကွက်၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို မိမိ၏ ဒုက္ခအဖြစ် ခံယူ၍ ကရုဏာတရားကို ကျင့်သုံးလျှင်၊ ထိုသူကား မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံမည်။”
ပါရမီ: เมตตาบารมี (เมตตาธรรม)
— Ad Space (728x90) —
71Ekanipātaမဟာကုမ္ဘီရဇာတ် (၃)ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာကုမ္ဘီရမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
408Sattakanipātaကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော် ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ ဟူသော အရည်အချင်းလေးပါးတို့ကို ပွားများအားထုတ်တော်...
💡 သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အမြဲတမ်း အကျိုးခံစားရပါသည်။
4Ekanipātaကဏှ (Kanhajataka)ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ...
💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
13Ekanipātaသုမင်္ဂလဇာတ်တော် ရှေးမင်းတုန်းက ဗာရာဏသီ ပြည်တော်ကြီးမှာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး လူပေါင်းများစွာ နေထိုင်ကြ...
💡 အမှန်စင်စစ် အလှတရားသည် ပြင်ပရုပ်ဆင်းအင်္ဂါတွင် မတည်ရှိဘဲ၊ မေတ္တာတရားနှင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီလိုစိတ်ပြည့်ဝသော စိတ်နှလုံးတွင် တည်ရှိနေပါသည်။ မျှဝေခြင်းနှင့် အများအကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် တည်မြဲသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပါသည်။
132Ekanipātaမျောက်မင်း၏ ဉာဏ်ပညာရှေးမင်းတစ်ပါး မင်းပြုစဉ်က ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် မျောက်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးလေ...
💡 အကြောက်တရားကို အသုံးချ၍ အနိုင်ကျင့်ခြင်းထက် နားလည်မှုနှင့် မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။
76Ekanipātaကုက္ကုရုဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုက္ကုရု မင်းမည်သော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့ပါသည်။ ထိုမ...
💡 ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးဆက်များကို ပေးစွမ်းပါသည်။
— Multiplex Ad —