
ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်း၌ မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်သော်လည်း သူ့တွင် သားတော်မရှိသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။ တစ်ညသန်းခေါင်ယံ၌ မင်းကြီးသည် နန်းတော်ပြတင်းပေါက်မှ လမင်းကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း အတွေးအမျိုးမျိုး ဝင်လာသည်။
မင်းကြီး၏ အိပ်မက်ထဲသို့ နတ်မင်းကြီး ပေါ်လာပြီး “မင်းကြီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ငါသိ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုမင်းသမီးသည် မင်းကြီး၏ အဆက်အနွယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်နိုးသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကာ နန်းတော်အပြင်သို့ ထွက်၍ လှည့်လည်ကြည့်ရှုသည်။
လမ်းခရီးတွင် မင်းကြီးသည် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ဆင်ဖြူတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်လေသည်။ ထိုဆင်ဖြူသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ဦးတည်ကာ လျှောက်သွားလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုဆင်ဖြူကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
မကြာမီပင် နန်းတော်သို့ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော နဂါးတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာလေသည်။ နဂါးသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ရှေ့၌ ရစ်ခွေကာ နေလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုနဂါးကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။
မင်းသမီးသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ အလွန်လှပသော်လည်း စိတ်ထားကြမ်းတမ်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်လာလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူအတွက် မင်းသားတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားအများအပြားကို စုံစမ်းသော်လည်း မင်းသမီး၏ စိတ်ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် မည်သူကမျှ လက်မထပ်ဝံ့ကြချေ။
တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိတစ်ဦးက မင်းကြီးကို အကြံဉာဏ်ပေးလေသည်။ “မင်းကြီး၊ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးပါက သူမ၏ စိတ်ထား ပြောင်းလဲလာနိုင်သည်” ဟု ပြောလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို လက်ခံကာ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် ပညာသင်ကြားရင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ သူမသည် စာပေကိုလည်း တတ်မြောက်သော်လည်း အနုပညာကိုလည်း ကျွမ်းကျင်လေ။ သူမ၏ အလှအပနှင့် ပညာသိကို ကြားသိရသော မင်းသားများစွာသည် သူမကို လက်ထပ်ရန် လာရောက်တောင်းရမ်းကြလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ သဘောဆန္ဒကို မေးမြန်းပြီး မင်းသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် မင်းသားနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ အိမ်ထောင်ပြုကာ သားသမီးများစွာကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။ သူမသည် မိဖုရားအဖြစ် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်ပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံရလေသည်။
ဤဇာတ်တော်တွင် ဘုရားလောင်းသည် မင်းသမီးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မင်းသမီးသည် ပညာမရှိသဖြင့် စိတ်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ပညာသင်ကြားပြီးနောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ပညာ၏အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။ ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။
— In-Article Ad —
ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
ပါရမီ: ပညာ (Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
361Pañcakanipātaကုသုကဇာတ်တော် ရှေးအသင်္ခေယျ ကာလက၊ ဗာရဏသီ ပြည်၌ စိုးစံတော်မူသော ဗြဟ္မဒတ်မင်းတရားသည် သမ္မာဒေဝါ မင်းကျ...
💡 လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ တို့သည် မင်းစည်းစိမ်ကို ခံစားစေလိုသော်လည်း ထိုစည်းစိမ်တို့ကား မမြဲသောကြောင့် နောက်ဆုံး၌ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ပေးတတ်၏။ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ထူးမြတ်သော အကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် လောကီအကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ တရားကို ကျင့်ကြရမည်။
312Catukkanipātaကျားဖြူမင်း၏ ဥပဒေ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသော 'ရတနာကျွန်း' ဟူသော သမုဒ္ဒရာကျွန်း...
💡 တရားမျှတမှုနှင့် အင်အားကို ပူးပေါင်းအသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
248Dukanipātaကြက် နှင့် မြေခွေးရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ကြက်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အ...
💡 အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတတ်သည်။ သတိပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
192Dukanipātaမဟာပဒုမဇာတ်ရှေးအခါက၊ သာယာဝပြောသော ပြည်နယ်တစ်ခုတွင် 'မဟာပဒုမမင်း' ဟုခေါ်သော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ...
💡 အကျိုးအပဲ့မရှိခြင်းသည် ဥစ္စာပစ္စည်းများ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
153Dukanipātaယုန်မင်းနှင့်ကျားရှေးရှေးတုန်းက အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့သည...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဥာဏ်ပညာသည် မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စေသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
154Dukanipātaသုဗောဓဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်...
— Multiplex Ad —