
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
224Dukanipātaအာဒိစ္စဝရမင်းနှင့် ဥဒေါင်း အာဒိစ္စဝရမင်းနှင့် ဥဒေါင်း နိဒါန်း လွန်လေပြီးသောအခါ ကမ္ဘာလွန်ကဲ ...
💡 “သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းသူသည် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး မည်သည့် ဘဝ၌ မဆို ချမ်းသာသုခကို ရရှိနိုင်ပါသည်။”
448Dasakanipātaမဟာမောရ (Mahamoraga Jataka) အသီတိနဝ (89) နဝမအသီတိ ကောသလရာဇ်ပြည်၊ သာဝတ္ထိမြို့၊ မဟာမောရဇာတ်၊ ပဉ...
💡 သူတစ်ပါး၏ အရည်အချင်းကို အထင်မသေးသင့်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိသင့်သည်။
171Dukanipātaရှေးအခါက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သော ကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကျီးမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကျီးမျိုး၌ အ...
💡 အကုသိုလ်များသည် မီးခိုးများကဲ့သို့ပင် စိတ်ကို ညစ်နွမ်းစေပြီး အမှောင်ချတတ်သည်။ အကုသိုလ်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် အသိဉာဏ်အလင်းကို ရရှိစေပြီး သစ္စာတရားကို နားလည်နိုင်မည်။
168Dukanipātaကက္ကဋဇာတ် ဘုရင့်နိုင်ငံတော်ဝယ်တစ်ခါတုန်းက... ကမ္ဘာအရှင်းဆုုံးတုန်းက... အခါတုန်းက... ရှေးခါမင်းဆက...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် မိမိ၏ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ အင်အားကြီးမားခြင်းသည် ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချမှသာ အကျိုးရှိ၏။ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံ ဖြစ်၏။
155Dukanipātaကမ္ဘာလွန်ခဲ့သောအခါ မဂဓတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးတွင် ဘုရင်ပိမ္ဗိသာရမင်းတရားကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင...
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —