မဟာမောရ (Maha-Mora Jataka)
မဟာမောရ (Maha-Mora Jataka)
တစ်ခါတုန်းက ပဒေသရာဇ်မင်းတစ်ပါးဟာ နန်းတော်ထဲမှာ ကြင်ယာတော်နဲ့ အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူပါတယ်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးဟာ စိတ်တော်မကြည်မသာဖြစ်နေတာကို ကြင်ယာတော်က သိတော်မူပြီး အကြောင်းကို မေးလျှောက်ပါတယ်။
“အရှင်မင်းကြီး ဘာကြောင့် စိတ်တော်မသာ ဖြစ်နေရပါသနည်း။”
“အမေတော်… ငါ့မှာ မကျေနပ်ချက်တွေ အများကြီးပဲ။ ငါ့ရဲ့ မင်းညီမင်းသားတွေက ငါ့ကို မလေးစားကြဘူး။ သူတို့ဟာ ငါ့ရဲ့အာဏာကို မတရားသဖြင့် လိုချင်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေကလည်း ငါ့ကို ချစ်ခင်အားကိုးခြင်း မရှိကြဘူး။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါ ဘယ်လို ပျော်ရွှင်နိုင်ပါ့မလဲ။”
“အမေတော်… စိုးရိမ်တော်မမူပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုးမက အရှင်မင်းကြီးအတွက် စွမ်းဆောင်နိုင်တာမှန်သမျှကို ပြုလုပ်ပေးပါ့မယ်။”
“အမေတော်… မင်းရဲ့ အချစ်နဲ့ သစ္စာကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ်… ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စဟာ ခက်ခဲလွန်းတယ်။”
“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်မမှာ အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးဟာ နန်းတော်ကနေ ထွက်ခွာပြီးတော့ တောထဲမှာ နေထိုင်တော်မူပါ။ ပြည်သူတွေဟာ အရှင်မင်းကြီးကို သတိရလာပြီး ပြန်လည်ခေါ်ယူလာကြမှာပါ။”
“အမေတော်… မင်းရဲ့ အကြံဟာ ကောင်းလှတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ဘယ်လို ထွက်ခွာရမှာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ်သူတွေက ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ။”
“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်မမှာ ယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံနှစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူတို့ဟာ အရှင်မင်းကြီးကို ကူညီပေးနိုင်မှာပါ။”
မင်းကြီးလည်း ကြင်ယာတော်ရဲ့ အကြံကို လက်ခံတော်မူပြီး မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ တောထဲကို ထွက်တော်မူပါတယ်။ သူဟာ တောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်တော်မူပါတယ်။ တစ်နေ့တစ်နေ့ သူဟာ စားသောက်ဖို့ အပင်တွေ၊ သစ်သီးတွေ ရှာဖွေစားသောက်ရပါတယ်။
တစ်ဖက်မှာလည်း ကြင်ယာတော်ဟာ မင်းကြီးကို သတိရတော်မူပါတယ်။ သူဟာ အစေခံနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး မင်းကြီးကို ရှာဖွေဖို့ စေလွှတ်တော်မူပါတယ်။ အစေခံနှစ်ယောက်ဟာ တောထဲမှာ မင်းကြီးကို ရှာဖွေကြရာ မင်းကြီးကို တွေ့ရှိကြပါတယ်။
“အရှင်မင်းကြီး… ဘုရား… ကြင်ယာတော်က စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်… အရှင်မင်းကြီးကို ပြန်လည်ကြွလာဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်။”
“အမေတော်… ငါ ပြန်လည်ကြွလာဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။ ငါ့ရဲ့ အာဏာကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ ငါ ကြိုးစားနေရဦးမယ်။”
“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ပါသည်… ဒါပေမယ့် ကြင်ယာတော်က အရှင်မင်းကြီးကို အလွန်တမ်းတနေပါတယ်… အရှင်မင်းကြီး ပြန်လည်ကြွလာပါမှ နန်းတော်ကြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်မှာပါ။”
မင်းကြီးဟာ အစေခံနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူပြီး ပြန်လည်စဉ်းစားတော်မူပါတယ်။ သူဟာ ကြင်ယာတော်ရဲ့ သစ္စာကို သိတော်မူပြီး မင်းညီမင်းသားတွေရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုလည်း သတိရတော်မူပါတယ်။ သူဟာ နန်းတော်ကို ပြန်လည်ကြွလာဖို့ ဆုံးဖြတ်တော်မူပါတယ်။
မင်းကြီးဟာ နန်းတော်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူပြီးနောက် ပြည်သူတွေဟာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုကြပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ပြည်သူတွေကို ချစ်ခင်အားကိုးပြီး အုပ်ချုပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းညီမင်းသားတွေဟာလည်း မင်းကြီးကို လေးစားကြည်ညိုကြပါတယ်။
မေခလ မင်းကြီးဟာ ကာလရှည်ကြာစွာ ပျော်ရွှင်စွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပါတယ်။ သူဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အချစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
“အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အချစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိမှသာ တိုင်းပြည်ဟာ တည်တံ့ခိုင်မြဲပြီး ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့နိုင်တယ်။”
ပါရမီ: သစ္စာ (Sacca)
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
332Catukkanipātaသစ္စာရှိ သိန်းငှက်
သစ္စာရှိ သိန်းငှက် ရှေးပဝေသဏ္ဍာန်က ဘုရားအလောင်းတော်သည် သိန်းငှက်မျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဘုရားလော...
💡 သစ္စာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သစ္စာကို စောင့်ထိန်းသော သူသည် ကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။ မိမိ၏ သစ္စာကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
530Mahānipātaအမ္ဗ (အမ္ဗဇာတ်)
အမ္ဗ (အမ္ဗဇာတ်) ရှေးပဝေဏ်၊ ကမ္ဘာလွန်က၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့တွင် ဖြစ်တော်မူခဲ့သ...
💡 စကားတည်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်မရှိခြင်းတို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
366Pañcakanipātaမေဓီယဇာတ် (The Tale of Medhiya)
မေဓီယဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးရှိခဲ့တယ်။ ဘုရင်ကြီးဟာ ဖြောင့်မတ်မ...
💡 အလိမ်အညာနဲ့ ရယူထားတဲ့ ဥစ္စာဟာ မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားမှာ ဖြစ်တယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းပြီး ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ ကြိုးစား အလုပ်လုပ်ကိုင်မှသာ ကိုယ့်ဘဝကို တိုးတက်အောင်မြင်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။
421Aṭṭhakanipātaမဟာဝနိစ္ဆာဒက
မဟာဝနိစ္ဆာဒကရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးတွင် မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမြို့တော်သည် ယခင်က ရယ...
💡 အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ရေးသည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာကို ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
176Dukanipātaအာလောက ဒေဝီ ဇာတ်တော်
အာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
249Dukanipātaမျောက် နှင့် သစ်သီး
မျောက်နှင့်သစ်သီး ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခါစ အခါတုန်းက မဟုတ်၊ သို့သော် လူတို့၏ အသိဉာဏ်သည်...
💡 စေတနာနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်နှင့် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် အဓိက အကျဆုံး ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့ကို ဂရုစိုက်၊ အားပေးပြီး၊ အတူတကွ အားထုတ်လျှင် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်ကို မဆို အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
— Multiplex Ad —