မင်းသားနဲ့ ကျီးကန်း အကြောင်း

မင်းသားနဲ့ ကျီးကန်း အကြောင်း

ရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် တရားမျှတတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မင်းကြီးမှာ သားတော်အစိန်တန် တစ်ပါး ရှိပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိပြီး၊ တရားမျှတသူ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးဟာ မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မကြာမီ နတ်ရွာစံကပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းကြီး မစံလွန်က, မင်းသားဟာ နန်းထိုက် နန်းလျာ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ပြည်သူလူထု အလွန် ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းသားဟာ မြို့တော်ပြင်ပသို့ လှည့်လည်တော်မူပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လမ်းဘေးမှာ အလွန် အားနည်းနေတဲ့ ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျီးကန်းဟာ အလွန် ပိန်ချုံးနေပြီး၊ အဝတ်အစား မရှိ၊ အစာမရှိ။ မင်းသားဟာ ထို ကျီးကန်းကို မြင်တော့ အလွန် သနားစိတ် ဝင်တော်မူ၏။

မင်းသားဟာ ကျီးကန်းကို မေးတော်မူတယ်။ "အသင်... ကျီးကန်း... သင်ဟာ ဘယ်က လာသနည်း။"

ကျီးကန်းဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ တောထဲက လာပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။"

မင်းသားဟာ ကျီးကန်းရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... ကျီးကန်း... ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါသတဲ့။"

ကျီးကန်းဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ အစာမရှိ၊ အဝတ်မရှိပါ။"

မင်းသားဟာ ထို ကျီးကန်းကို အလွန် ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းသားဟာ ကျီးကန်းကို မေးတော်မူ၏။ "သင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဘယ်သို့ ဖြေဖျောက်မည်နည်း။"

ကျီးကန်းက ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို အစာ အနည်းငယ် ပေးသနားတော်မူပါ။"

မင်းသားဟာ ထို ကျီးကန်းရဲ့ အဖြစ်ကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သူဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ထို ကျီးကန်းဟာ အလွန် မိုက်မဲသူ ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။

မင်းသားဟာ ကျီးကန်းကို လျှောက်ထားသည်။ "အသင်... ကျီးကန်း... ကျွန်ုပ်မှာ အသင် မသိသော အမှန်တရား ရှိပါတယ်။ အသင် မသိသော အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် သိရှိ၏။"

ကျီးကန်းဟာ မင်းသားရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မင်းသား... ငါ ဘာကို မသိသနည်း။"

မင်းသားဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အသင်... ကျီးကန်း... အသင်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး သည် မဟုတ်။ အသင်ဟာ အလွန် မိုက်မဲသည်သာ ဖြစ်သည်။"

မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း သိရှိ၏။ ကျီးကန်းဟာ မင်းသားရဲ့ ပညာကို သိတော်မူပြီး အလွန် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။

ကျီးကန်းဟာ ပုံစံပြောင်း၍ မင်းသားအား ချီးကျူးတော်မူ၏။ "မင်းသား... သင်ဟာ အလွန် ပညာရှိ၏။ သင်ဟာ ငါ့ကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်၏။"

မင်းသားဟာ ကျီးကန်းကို ဦးညွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမှစ၍ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။

ဒီဖြစ်ရပ်ကနေစပြီး မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။