
ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပင်လယ်ခရီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ပင်လယ်ကို ဖြတ်၍ ကုန်သွယ်ရန် လှေကြီးတစ်စင်းဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လေသည်လည်း သာယာနေပြီး လှေခရီးသည် တည်ငြိမ်ချောမွေ့လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ခရီး၏ သုံးပုံတစ်ပုံမျှ ရောက်သောအခါ၌မူ ကောင်းကင်သည် မှောင်မည်းလာပြီး လေသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာတော့သည်။ မုန်တိုင်းသည် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် လှေသည် ပင်လယ်ရေပြင်တွင် တုန်ခါ ကစားနေရသည်။
“အို အဆွေတို့!” ဟု ဘုရားအလောင်းတော်က အော်ဟစ်သည်။ “ဤသို့သော အခြေအနေတွင် ကြောက်လန့်နေခြင်းသည် အကျိုးမရှိပေ။ ငါတို့သည် လှေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရမည်။”
သို့သော် သူ၏ မိတ်ဆွေများသည် ကြောက်လန့်နေကြပြီး သူ၏ စကားကို မကြားကြ။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးပြီး အကူအညီတောင်းကြသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူတို့အား အားပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေကြသည်။
“နားထောင်ကြပါ!” ဟု သူက ထပ်မံအော်ဟစ်သည်။ “ငါတို့သည် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာရမည်။ ငါသည် လှေ၏ တက်တိုင်ကို သန်မာအောင် တည်ဆောက်မည်။ သင်တို့လည်း ကူညီကြရမည်။”
သူ၏ စကားကို နားထောင်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ အားကို အကုန်သုံးပြီး တက်တိုင်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရေစိုနေသော ကျောက်တုံးကြီးများကို လှေပေါ်သို့ တင်၍ တက်တိုင်ကို မြဲမြံအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှေ၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း အားစိုက်၍ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
မုန်တိုင်းသည် အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခတ်နေပြီး လှေသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ရေမသောက်၊ မအိပ်ဘဲ သူ၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေများသည်မူ အားလျော့နေပြီး အကူအညီမပေးနိုင်ကြ။
နောက်ဆုံးတွင် မုန်တိုင်းသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး လေသည်လည်း သာယာလာသည်။ လှေသည် အနည်းငယ် ပျက်စီးသော်လည်း အလုံးစုံ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများအား လှေကို ပြင်ဆင်ရန်နှင့် ခရီးဆက်ရန် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။
“ငါတို့သည် အသက်ရှင်လာခဲ့ပြီ!” ဟု သူ၏ မိတ်ဆွေများက ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြသည်။ “သင်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ငါတို့သည် ယနေ့ အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့သည်။”
“ငါသည် ငါ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။” ဟု ဘုရားအလောင်းတော်က ပြန်လည် ဖြေကြားသည်။ “သင်တို့လည်း ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သည်။”
ထို့နောက် သူတို့သည် ပျက်စီးသွားသော လှေကို ပြင်ဆင်ပြီး ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများအား လှေကို မည်သို့ စောင့်ရှောက်ရမည်နှင့် ပင်လယ်ခရီးတွင် မည်သို့ သတိထားရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် လုံခြုံစွာ ကမ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကုန်သွယ်မှုမှလည်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်တွင် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး၏ ဂုဏ်အင်္ဂါများနှင့် တာဝန်သိစိတ်ကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။
— In-Article Ad —
ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးရသည်။ အရေးကြုံလာသောအခါ အားမလျှော့ဘဲ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
ပါရမီ: ဝီရိယပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
527Mahānipātaသုဇာတာဇာတ်တော် ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မြတ်စွာဘုရားသခင်သည် ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်စိုးတော်မူသော မင်...
💡 စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမဲ့သော အပြုအမူများသည် ဒုက္ခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ ပညာနှင့် သည်းခံခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။
44Ekanipātaမဟာနိဂြောဓဇာတ် ၁။ နိဒါန်း ဤဇာတ်တော်ကား သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးဖြစ်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ...
184Dukanipātaမဟာသမင် ဇာတ်တော် အခန်း (၁) - မဟာသမင်၏ မွေးဖွား ရှေးရှေးတုန်းက၊ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ လူ၊ နဂါး စ...
💡 သနားကြင်နာတတ်မှုနှင့် သစ္စာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသော ဂုဏ်တရားများ ဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားကို မေတ္တာတရားဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး၊ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။
111Ekanipātaကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ကုလားဖားနှင့် ကျားသစ် ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သီရိဓမ္...
💡 အခြားသတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို မသတ်ဘဲ သနားကြင်နာခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်သင့်ပါသည်။
242Dukanipātaကျီးကန်း နှင့် မင်းသားရှေးရှေးတုန်းက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်နေသည့် ကာလတွင် ပဒေသရာဇ်မင်းတစ်ပါးသည် နန်...
💡 မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
171Dukanipātaရှေးအခါက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သော ကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကျီးမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကျီးမျိုး၌ အ...
💡 အကုသိုလ်များသည် မီးခိုးများကဲ့သို့ပင် စိတ်ကို ညစ်နွမ်းစေပြီး အမှောင်ချတတ်သည်။ အကုသိုလ်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် အသိဉာဏ်အလင်းကို ရရှိစေပြီး သစ္စာတရားကို နားလည်နိုင်မည်။
— Multiplex Ad —