Skip to main content
သဉ္ဇယဇာတ်တော်
ဇာတ် ၅၄၇
273

သဉ္ဇယဇာတ်တော်

Buddha24 AITikanipāta
နားထောင်ရန်

သဉ္ဇယဇာတ်တော်

ရှေးရှေးတုန်းက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သဉ္ဇယမည်သော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ သဉ္ဇယမင်းသားသည် အလွန်တော်လည်းတော်သည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ အကျိုးကို အစဉ်အမြဲရှေးရှုံးတော်မူသည်။ ဥစ္စာကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း မာန်မာနမရှိ။ သနားကြင်နာတတ်သည်။ တရားမျှတစွာ နန်းစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းသား၏ ရင်ခွင်ပိုက်သမီးတော်မှာ သုမိတ္ထာ မင်းသမီးဖြစ်သည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ဖခင်၏ဂုဏ်ကို ထပ်တူယူကာ အလွန်လှပသည်။ အလွန်လိမ္မာရေးချွန်သည်။ မင်းသမီးသည် နန်းတော်အတွင်းရှိ ကစားကွင်းတွင် မကြာခဏဆိုသလို လေလွင့်နေလေ့ရှိသည်။ ထိုကစားကွင်းတွင် ဥယျာဉ်မှူးကြီးတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူ၏နာမည်မှာ ကဏ္ဍကဖြစ်သည်။ ကဏ္ဍကသည် မင်းသမီး၏ နန်းတော်အနီးတွင် နေထိုင်ပြီး ဥယျာဉ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သည်။ သူသည် အလွန်သစ္စာရှိပြီး အလုပ်ကို ကြိုးစားသူဖြစ်သည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ သဉ္ဇယမင်းသားသည် နန်းတော်သို့ အလည်အပတ်ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုစဉ် ဥယျာဉ်တော်တွင် ကစားနေသော သုမိတ္ထာမင်းသမီးနှင့် ဥယျာဉ်မှူးကြီး ကဏ္ဍကတို့အား တွေ့မြင်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ကဏ္ဍကအား "အို ကဏ္ဍက၊ မင်းသည် ဤဥယျာဉ်တော်ကို မည်မျှကြာမျှ စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီနည်း" ဟု မေးတော်မူသည်။ ကဏ္ဍကသည် မင်းသားအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤဥယျာဉ်တော်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး၏ ဖခင်မင်းကြီး၏ လက်ထက်တော်ကတည်းကပင် ကျွန်ုပ်၏ဘိုးဘေးများက ဤဥယျာဉ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း ထိုတာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်နေပါသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ကြိုးစားမှုကို ငါအသိအမှတ်ပြုပါသည်။ မင်း၏ သမီးမှာ မည်သည့် အမည်ရှိသနည်း။" ဟု ထပ်မံမေးတော်မူသည်။ ကဏ္ဍကသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သူ၏သမီးမှာ မဟာဒေဝီ ဟုခေါ်သည်။ သို့သော် ဤအမည်ကို မင်းကြီးအား မ sägaရဲ။ သူက "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ သမီးမှာ မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်ပါသည်။ သို့သော် အခြားသူများ မခေါ်ဝေါ်ပါ။ ကျွန်ုပ်ကမူ 'အလင်း' ဟု ချစ်စနိုး ခေါ်ပါသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် တုန်လှုပ် သွားသည်။ "အလင်း ဟု ခေါ်သလော။ မင်း၏သမီးမှာ အလင်း ဟု ခေါ်သလော။" ဟု အံ့သြစွာ မေးတော်မူသည်။ ထိုအချိန်တွင် သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ကဏ္ဍက၏ အနီးသို့ ပြေးလာသည်။ "ဖခင်၊ မင်းကြီး ဘာပြောနေပါသနည်း။" ဟု မေးသည်။ ကဏ္ဍကသည် အလွန်စိုးရိမ် သွားသည်။ သူ၏သမီးမှာ မင်းကြီး၏ စကားကို မည်သို့ နားလည်မည်ကို မသိ။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် သုမိတ္ထာမင်းသမီးအား ငေးစိုက်ကြည့်တော်မူသည်။ မင်းသမီး၏ မျက်နှာမှာ လင်းလက်နေသည်။ "သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ဖခင်၏ အမည်မှာ ကဏ္ဍက ဖြစ်သည်။ သူ၏သမီးမှာ အလင်း ဟု ခေါ်သည်။" ဟု မင်းသားက မိန့်တော်မူသည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် အလွန်အံ့သြ သွားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်၏ အမည်မှာ ကဏ္ဍက ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီး အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူပါသနည်း။" ဟု မေးသည်။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်တော်မူသည်။ "အို သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ ဖခင်သည် မင်းအား မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်သော်လည်း မင်း၏ နာမည်ရင်းမှာ အလင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအမည်ကို ငါကြားဖူးသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် အလွန်ရှက် သွားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ပြန်လည် လျှောက်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကဏ္ဍကသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ သွားသည်။ သူ၏ မှားယွင်းသော စကားကြောင့် မင်းသမီးနှင့် မင်းကြီးတို့ အကြား အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မင်းကြီးအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မှားယွင်းစွာ လျှောက်ထားမိပါပြီ။ ကျွန်ုပ်၏ သမီး၏ နာမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကမူ 'အလင်း' ဟု ချစ်စနိုး ခေါ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ သမီးမှာ ကျွန်ုပ်အား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် ခေါ်သော အမည်ကို သူမ မငြင်းပါ။" ဟု လျှောက်ထားသည်။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်သဘောကျ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ သမီးအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ငါသည် ထိုအကြောင်းကို နားလည်ပါသည်။ သို့သော် အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မင်း၏ သမီးမှာ မင်း၏ နာမည်ရင်းကို မသိရ။ ၎င်းမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။

သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ဖခင်၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်စိတ်ဆိုး သွားသည်။ "ဖခင်၊ မင်းကြီး ပြောတာ မှန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်က မည်သည့် အမည်ကို မပြောပါ။ ကျွန်ုပ်က မေးတိုင်း သူက 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။" ဟု ဖခင်အား စွပ်စွဲသည်။

ကဏ္ဍကသည် အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သမီးအား လိမ်ညာခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရတော့မည်။ သူသည် မင်းကြီးအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ် ဝန်ခံပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သမီးအား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဘဝတွင် အလင်းတရားကို မရရှိခဲ့။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ သမီးအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မသိသော အလင်းကို သူမ သိစေလိုသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။

သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်မြင့်မြတ်လှသည်။ မင်းသည် မသိသော အလင်းကို သမီး သိစေလိုသည်မှာ အလွန်ကောင်းလှသည်။ ငါသည် မင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထို့နောက် သဉ္ဇယမင်းသားသည် သုမိတ္ထာမင်းသမီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ဖခင်သည် မင်းအား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ထိုကြောင့် မင်းအား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ မင်း၏ နာမည်ရင်းမှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်း၏ ဖခင်က မင်းအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။ မင်းသည် ထိုအမည်ကို မငြင်းသင့်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။

သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်နားလည် သွားသည်။ သူမသည် ဖခင်၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိမြင်တော်မူသည်။ သူမသည် ဖခင်အား ခွင့်လွှတ်သည်။ "ဖခင်၊ ကျွန်ုပ် မင်းအား ခွင့်လွှတ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မင်းအား နားလည်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မင်းအား ချစ်ပါသည်။" ဟု ပြောသည်။

ကဏ္ဍကသည် သမီး၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းမြောက် သွားသည်။ သူသည် သမီးအား ဖက်နမ်းသည်။ သဉ္ဇယမင်းသားသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်တော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ဤနေ့မှ စ၍ မင်း၏ သမီးကို မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်မည်။ သို့သော် မင်း၏ ဖခင်က မင်းအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်မည်။ မင်းသည် ထိုအမည်ကို လက်ခံမည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုအချိန်မှ စ၍ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် မင်းကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်သည်။ သို့သော် ကဏ္ဍကသည် သမီးအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ထိုအမည်ကို လက်ခံသည်။ အလွန်ပျော်ရွှင် စွာ နေထိုင်သည်။

ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးတော်မူသည်။ အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နားလည်မှုသည် အမည်ထက် အရေးကြီးသည်။ မိဘများသည် သားသမီးတို့အား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ အချစ်ကို နားလည်သင့်သည်။

ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးတော်မူသည်။ အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နားလည်မှုသည် အမည်ထက် အရေးကြီးသည်။ မိဘများသည် သားသမီးတို့အား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ အချစ်ကို နားလည်သင့်သည်။

— In-Article Ad —

💡သင်ခန်းစာ

သူတစ်ပါးကို အကျိုးအမြတ်မမျှော်ကိုးဘဲ ကူညီခြင်းသည် တည်မြဲသော မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ပါရမီ: ဘုရားလောင်းတော်သည် ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။ သတ္တဝါတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကယ်တင်ရာ၌ မေတ္တာပါရမီတော်နှင့် ကြုံတွေ့ရသော အရေးအခင်းများကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဖြေရှင်းရာ၌ ပညာပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။

— Ad Space (728x90) —

စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ

ဝေရုနတ်မင်းဇာတ်တော်
420Aṭṭhakanipāta

ဝေရုနတ်မင်းဇာတ်တော်

ဝေရုနတ်မင်းဇာတ်တော်ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့၌ ဝေရုအမည်ရှိသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိလေ၏။ သူဌေးကား အလွန်ကြွယ်ဝ...

💡 မာနနှင့် စည်းစိမ်တပ်မက်မှုသည် စိတ်နှလုံးကို မှောင်မိုက်စေ၏။ အလှူဒါနနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာသည် စိတ်နှလုံးကို ချမ်းသာစေ၏။

သုရိယပက္ခုဇာတ်တော်
444Dasakanipāta

သုရိယပက္ခုဇာတ်တော်

ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘာလောကကြီးတည်နေသည့်အချိန်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သုရိယပက္ခုအမည်ရှိသော ဥဒေါင်းငှက်မင်းအ...

💡 “မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ” – ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ စေတနာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းခြင်းတို့သည် ချမ်းသာခြင်းနှင့် တိုးတက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဥဒုမ္ဗရဇာတ်
430Navakanipāta

ဥဒုမ္ဗရဇာတ်

ရှေးအခါက ပါရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ တစ်နေ့သောအခါ မ...

💡 เมตตาธรรมနှင့် ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ အခက်အခဲကြုံတွေ့နေရသူများကို ကူညီခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ကြီးမားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို တည်ဆောက်ပေးပါသည်။ ပညာသင်ကြားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တိုးတက်စေရန် အရေးကြီးသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

မုသိကဇာတ်တော် (အကြိမ် ၄၂၉)
429Navakanipāta

မုသိကဇာတ်တော် (အကြိမ် ၄၂၉)

မုသိကဇာတ်တော် (အကြိမ် ၄၂၉) ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သည့် ကာလအသင်္ခန့်က၊ ဗာရာဏသီမင်းနိ...

💡 သည်းခံခြင်းနှင့် မလျှော့သောစိတ်ဓာတ်သည် အခက်အခဲများကြားမှပင် အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးတည်စေသည်၊ အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများတွင်ပင်။

မဟာပဒုမဇာတ်တော်
541Mahānipāta

မဟာပဒုမဇာတ်တော်

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးတို့နှင့် သမ္မာဒေဝါနတ်သားအပေါင်းတို့အား တရားဦးရှေ...

💡 ကောင်းမှုကုသိုလ်သည် အကျိုးပေးမကုန်။

ကုသမင်း ဇာတ်တော်
471Dvādasanipāta

ကုသမင်း ဇာတ်တော်

ကုသမင်း ဇာတ်တော် ရှေးသောအခါက ကာသိတိုင်း၊ ကာသိကမြို့တော်ကို ကုသမင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်...

💡 မာန်မာနကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်စေပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။

— Multiplex Ad —

ဤဝဘ်ဆိုက်သည် သင့်အတွေ့အကြုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန်၊ လမ်းကြောင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ဆက်စပ်ကြော်ငြာများပြသရန် ကွတ်ကီးများကို အသုံးပြုပါသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမူဝါဒ