
အသျှင်ဘုရား၊ ကမ္ဘာလည်ပတ်ကာလ အရှည်ကြီးအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော ဘဝအဆက်ဆက်တို့၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ကျင့်ဝတ်ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ သနားကြင်နာခြင်း၊ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်း စသည့် ပါရမီတော်များကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဗြာဟ္မဏမင်းမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူခဲ့သော ထေရ်တစ်ပါးအကြောင်းကို တပည့်တော် မင်းကြီး ဥဒေနက မေးလျှောက်အပ်သည်ဖြစ်၍ ဘုရားအလောင်းတော်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဟောကြားတော်မူမည်။
မြတ်စွာဘုရားက ဤသို့ ဟောကြားတော်မူသည်။
“အသင်မင်းကြီး ဥဒေန၊ ရှေးကာလ ရှေးအခါက ကာသိတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီး၌ မင်းပြုတော်မူသော မင်းတရားကြီးတစ်ပါး ရှိတော်မူသည်။ ထိုမင်းတရားကြီး၏ နန်းတော်အနီး၌ပင် မြို့ရိုး၏ အပြင်ဖက်၌ ဗြဟ္မဏမင်းမျိုးမှ ဆင်းသက်လာသော ပညာရှိ၊ သီလရှိ၊ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ပုဏ္ဏားကြီးတစ်ပါး နေထိုင်တော်မူသည်။ ထိုပုဏ္ဏားကြီးကား သူ၏ ကျယ်ဝန်းလှသော အိမ်ကြီး၌ သားသမီးများနှင့်အတူ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံစွာ နေထိုင်တော်မူသည်။
ထိုပုဏ္ဏားကြီးကား အလွန်အေးချမ်းသော စိတ်ထားရှိသူဖြစ်ပြီး သူ၏ ပညာနှင့် သီလကြောင့် လူအများတို့က လေးစားကြည်ညိုကြသည်။ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မကောင်းမှုပြုလေ့မရှိ၊ အမြဲတစေ သစ္စာတရားကို စောင့်ရှောက်ပြီး သူတစ်ပါးတို့၏ အကျိုးကိုသာ ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ သူ၏ အိမ်တံခါးကြီးသည် အမြဲတစေ ဖွင့်လှစ်လျက် ရှိပြီး မည်သူမဆို အခက်အခဲရှိလျှင် အကူအညီတောင်းခံနိုင်သည် ဖြစ်သည်။ မုဆိုးမများ၊ သားသမီးအဖော်မဲ့သူများ၊ ဆင်းရဲသားများ၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများ စသည်တို့သည် သူ၏ အကူအညီကို ရရှိကြသည်။
တစ်နေ့သ၌ မြို့ရိုး၏ အပြင်ဖက်၌ မီးလောင်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလေသည်။ ထိုမီးသည် လေတိုက်နှုန်း ပြင်းထန်သောကြောင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မီးသည် ပုဏ္ဏားကြီး၏ အိမ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း သူကား မကြောက်မလန့် ဖြစ်တော်မူသည်။ သူသည် သူ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို အိမ်မှ ထွက်ခွာရန် အမိန့်မပေး၊ မိမိကား အိမ်၏ အလယ်တည့်တည့်၌ ထိုင်တော်မူလျက် ရေအိုးတစ်လုံးကို မ,၍ မီးလောင်နေသော အိမ်တိုင်များပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းတော်မူသည်။
ဇနီးက “အရှင်၊ အရှင်သည် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူပါသနည်း။ အရှင်၏ အိမ်ကြီးသည် မီးဟုန်ကို မခံနိုင်တော့ပါ။ အရှင်သည် မီးမကူးခင် အမြန်ဆုံး အိမ်မှ ထွက်ခွာတော်မူပါ” ဟု စိုးရိမ်တကြီး လျှောက်တင်လေသည်။
ပုဏ္ဏားကြီးက “အို သမီးတော်၊ အသင်သည် မကြောက်လင့်။ ငါကား အဘယ်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို သိပါ၏။ မီးသည် ငါ၏ အိမ်ကို မီးရှို့နိုင်မည် မဟုတ်။ ငါကား မီးကို တားဆီးနိုင်သော တန်ခိုးရှိ၏” ဟု ပြန်လည် မိန့်ကြားတော်မူသည်။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားကြီးသည် သူ၏ တန်ခိုးကို အသုံးချတော်မူသည်။ သူသည် မီးလောင်နေသော အိမ်တိုင်များပေါ်သို့ ရေကို ပက်ဖျန်းလိုက်သောအခါ မီးသည် ပြန်လည် ငြိမ်းအေးသွားလေသည်။ အိမ်တိုင်များပေါ်၌ ရေသည် မီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ မီးသည် ပုဏ္ဏားကြီး၏ အိမ်ကို မကူးစက်နိုင်ဘဲ လေတိုက်ရာသို့ အရှေ့ဘက်သို့သာ ဆက်လက်၍ လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။
ထိုအခါ မြို့သူမြို့သားများသည် အလွန်အံ့အားသင့်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုပုဏ္ဏားကြီး၏ တန်ခိုးကို ကြားသိကြသော်လည်း ယခုမှ ပထမဦးဆုံး မြင်တွေ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးထံသို့ သတင်းရောက်သောအခါ မင်းကြီးသည် ထိုပုဏ္ဏားကြီး၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးကို သိတော်မူ၍ အလွန်အံ့သြတော်မူသည်။
မင်းကြီးက “အို ပုဏ္ဏားကြီး၊ အသင်၏ တန်ခိုးသည် အလွန်အံ့မခန်းပါတကား။ အသင်၏ အိမ်ကို မီးမကူးစေရန် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူသနည်း” ဟု လျှောက်တော်မူသည်။
ပုဏ္ဏားကြီးက “အရှင်မင်းကြီး၊ ငါကား အဘယ်သို့ ပြုလုပ်သည် မဟုတ်။ ငါကား သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကို အမြဲတစေ စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ မည်သည့်အခါမျှ မကောင်းမှုမပြု၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အကျိုးကိုသာ ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ သီလ၏ အကျိုးတရားကြောင့် ငါ၏ အိမ်သည် မီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း ဖြစ်ပါ၏” ဟု လျှောက်တင်တော်မူသည်။
မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားကြီးကို အလွန်လေးစားကြည်ညိုတော်မူပြီး သူ၏ အကြံဉာဏ်များကို တောင်းခံတော်မူသည်။ ပုဏ္ဏားကြီးသည် မင်းကြီးအား နိုင်ငံရေး၊ တရားစီရင်ရေး၊ စီးပွားရေး စသည်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ အကြံဉာဏ်ကောင်းများကို ပေးတော်မူသည်။
မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားကြီး၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း ကျင့်တော်မူသောကြောင့် နိုင်ငံသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ပြည်သူပြည်သားများသည် အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ကြသည်။ ပုဏ္ဏားကြီးကား သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကို စောင့်ရှောက်တော်မူပြီး အများပြည်သူတို့၏ အကျိုးကိုသာ ဆောင်ရွက်တော်မူကာ သေလွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ လား ရလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော်သည် ထိုဘဝ၌ ပုဏ္ဏားကြီးအဖြစ်ဖြင့် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး သူတစ်ပါးတို့၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်တော်မူကာ မီးအန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်တော်မူခဲ့သည်။
သီလသည် မီးကဲ့သို့သော အန္တရာယ်တို့မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ကြောင်း။
သီလ ပါရမီ
— In-Article Ad —
သီလသည် မီးကဲ့သို့သော အန္တရာယ်တို့မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ကြောင်း။
ပါရမီ: သီလ ပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
542Mahānipātaဤမဟာသုဘိနဇာတ်တော်သည် မြတ်ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်က ရဟန်...
💡 သစ္စာတရားသည် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။
249Dukanipātaမျောက်နှင့်သစ်သီး ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခါစ အခါတုန်းက မဟုတ်၊ သို့သော် လူတို့၏ အသိဉာဏ်သည်...
💡 စေတနာနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်နှင့် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် အဓိက အကျဆုံး ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့ကို ဂရုစိုက်၊ အားပေးပြီး၊ အတူတကွ အားထုတ်လျှင် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်ကို မဆို အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
65Ekanipātaသောဏကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကဿရဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကာသိတိုင်းတွင် ကောလိယမင်းကြီး အု...
💡 ပညာသည် အလွန်အရေးကြီး၏။ ပညာရှိသူသည် ကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်၏။
21Ekanipātaမဟာပညာဝနကဇာတ်တော်ရှေးအသင်္ချေအချိန်က မဂဓတိုင်း နယ်မြေရှိ သာယာအေးချမ်းသော သစ်တောတစ်တောတွင် 'မဟာပညာဝနက...
💡 အကျင့်သီလကား အလွန်အရေးကြီး၏။ အကျင့်သီလရှိသော သူကား မည်သည့် ဘဝ၌ မဆို အလွန်ကောင်းသော ဘဝသို့ ရောက်နိုင်၏။
8Ekanipātaကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင...
💡 အဂတိလိုက်စားခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်ပြီး အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။
26Ekanipātaဆင်မင်းနှင့် မုန်တိုင်း ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းအဖြစ်ကို ရောက်တော်မူစဉ်က ဖြစ်တော်မူသော...
💡 အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —