
ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုဘုရင်တွင် သမီးတော်တစ်ပါး ရှိသည်။ သမီးတော်မှာ အလွန်လှပပြီး အသိဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သမီးတော်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပညာကို လောဘတက်၊ အရွယ်ရောက်သောအခါ အိမ်ရှောင်ပြီး ရသေ့ရင့်ကျက်ဖြစ်လာသည်။ ရသေ့ကြီးသည် တောနက်ကြီးတစ်ခုတွင် ကျောင်းတစ်ဆောင်ဆောက်ကာ တရားကို အားထုတ်နေသည်။
တစ်နေ့သောအခါ ရသေ့ကြီးသည် တောထဲတွင် ကျက်စားနေသော ကြောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်သည်။ ကြောင်မှာ အလွန်လှပပြီး အားကောင်းသည်။ ရသေ့ကြီးသည် ထိုကြောင်ကို သနားငဲ့ကင်း၊ နို့ကို မှီဝဲရန် စိတ်ကူးသည်။ ထို့ကြောင့် ရသေ့ကြီးသည် ကြောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး သားမွေးအဝတ်ကို စွန့်ခွာကာ အမွေးများကို လိမ်းကျံပြီး ကြောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကုမ္ဘိလရသေ့ကြီးသည် ကြောင်အဖြစ်ဖြင့် သစ်သီး၊ အရွက်တို့ကို စားသောက်ပြီး တရားကို အားထုတ်နေသည်။ သို့သော် ရသေ့ကြီးသည် မကြာမီတွင် စိတ်ဓာတ်များ ပြောင်းလဲလာသည်။ ကြောင်၏ တိရစ္ဆာန်အကျင့်များသည် ရသေ့ကြီး၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးလာသည်။ ရသေ့ကြီးသည် ပိုမို၍ အမဲလိုက်ခြင်း၊ အသားစားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လာသည်။
တစ်နေ့သောအခါ ကြောင်ရသေ့ကြီးသည် တောထဲတွင် ကျက်စားနေသော သီဟရာဇ်အမည်ရှိသော သီဟရာဇ်မင်းသားကို တွေ့မြင်သည်။ သီဟရာဇ်မင်းသားသည် အလွန်လှပပြီး သတ္တိရှိသည်။ ကုမ္ဘိလရသေ့ကြီးသည် သီဟရာဇ်မင်းသားကို ချစ်ခင်လာပြီး သူနှင့်အတူ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ သီဟရာဇ်မင်းသားသည် ရသေ့ကြီး၏ ကြောင်အသွင်ကို မသိ၊ ထိုရသေ့ကြီးကို အလွန်ကြည်ညိုသည်။
မကြာမီတွင် သီဟရာဇ်မင်းသားသည် ရသေ့ကြီး၏ တောထဲတွင် နေထိုင်နေရသော အခြေအနေကို စိတ်ပျက်လာသည်။ မင်းသားသည် မိမိ၏ နိုင်ငံသို့ ပြန်သွားပြီး နန်းတက်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ ရသေ့ကြီးသည် သီဟရာဇ်မင်းသားကို လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ သို့သော် မင်းသားသည် ရသေ့ကြီး၏ ကြောင်အသွင်ကို မသိ၊ ရသေ့ကြီးကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
မင်းသားနှင့် ရသေ့ကြီးတို့သည် သီဟရာဇ်ပြည်သို့ ရောက်လာကြသည်။ မင်းသားသည် နန်းတက်ပြီး မင်းပြုသည်။ ရသေ့ကြီးသည် မင်းသားနှင့်အတူ နေထိုင်ပြီး မင်းသားကို ပညာပေးသည်။ သို့သော် ရသေ့ကြီးသည် မကြာမီတွင် မိမိ၏ တိရစ္ဆာန်အကျင့်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့။ ရသေ့ကြီးသည် သီဟရာဇ်မင်းသားကို အမဲလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
သီဟရာဇ်မင်းသားသည် ရသေ့ကြီး၏ အပြုအမူကို မသိ၊ ထိုရသေ့ကြီးကို အလွန်ကြည်ညိုသည်။ မင်းသားသည် ရသေ့ကြီးနှင့်အတူ တောထဲသို့ အမဲလိုက်ရန် ထွက်သွားသည်။ ရသေ့ကြီးသည် သီဟရာဇ်မင်းသားကို သတ်ပြီး အသားစားရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
သို့သော် သီဟရာဇ်မင်းသားသည် ရသေ့ကြီး၏ အပြုအမူကို သိရှိပြီး ထွက်ပြေးသည်။ ရသေ့ကြီးသည် မင်းသားကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်။ မင်းသားသည် ရသေ့ကြီးကို မလွတ်မြောက်နိုင်တော့။
ထိုအခါ သီဟရာဇ်မင်းသားသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ပြီး အကူအညီတောင်းသည်။ ထိုအခါ ဘုရားလောင်းသည် ပဒုမ္မာကြာပန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး မင်းသားကို ကယ်တင်သည်။ ရသေ့ကြီးသည် မကြာမီတွင် မိမိ၏ အမှားကို သိရှိပြီး နောင်တရသည်။ ရသေ့ကြီးသည် မိမိ၏ ကြောင်အသွင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရသေ့အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသည်။
ရသေ့ကြီးသည် သီဟရာဇ်မင်းသားကို တောင်းပန်ပြီး မိမိ၏ အမှားကို ဝန်ခံသည်။ မင်းသားသည် ရသေ့ကြီးကို ခွင့်လွှတ်ပြီး ရသေ့ကြီးနှင့်အတူ တရားကို အားထုတ်သည်။ ရသေ့ကြီးသည် မကြာမီတွင် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော လူအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲပြီး သီဟရာဇ်မင်းသားနှင့်အတူ နန်းတော်သို့ ပြန်သွားသည်။
မင်းသားသည် ရသေ့ကြီးကို မိမိ၏ အကြံပေးအရာရှိအဖြစ် ခန့်ထားသည်။ ရသေ့ကြီးသည် မင်းသားကို ပညာပေးပြီး မင်းသားသည် သီဟရာဇ်ပြည်ကို အုပ်ချုပ်သည်။ ရသေ့ကြီးသည် မကြာမီတွင် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိသည်။
— In-Article Ad —
တိရစ္ဆာန်အကျင့်များသည် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ မိမိ၏ စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အမှားများ ကျူးလွန်တတ်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Sila)
— Ad Space (728x90) —
498Pakiṇṇakanipātaဉာဏ်တော်ရှင်မြင်းလေညှင်းမွှေးညှင်းတိုက်ခတ်နေသော မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုတွင် တောမြင်းအုပ်ကြီးတစ်အုပ...
💡 အကောင်းဆုံးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အခြားသူများအပေါ် သနားကြင်နာမှု၊ မေတ္တာနှင့် စာနာစိတ်တို့ရှိရန် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
113Ekanipātaကုလားအုတ်နှင့် မြေခွေးရှေးအခါက သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုတွင် ကုလားအုတ်တစ်ကောင် အလွန်ပင်ပန်းစွာ ခရီးသွားနေ၏။ ...
💡 မယုံကြည်ရသော သူများထံမှ ကူညီမှုကို မယူသင့်ပါ။ မဟုတ်ပါက လှည့်စားခံရနိုင်ပါသည်။
151Dukanipātaကြက်မင်းနှင့်မြေခွေးရှေးရှေးတုန်းက နန်းတော်အနီး၌ အလွန်လှပသော ဥဒေါင်းအုပ်ကြီးတစ်အုပ် နေထိုင်၏။ ထိုဥဒေ...
💡 ဂုဏ်ယူခြင်းနှင့် ယုတ်မာခြင်းသည် ဘဝကို ပျက်စီးစေသည်။ ကရုဏာတရားနှင့် ပြောင်းလဲခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေးသည်။
65Ekanipātaသောဏကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကဿရဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကာသိတိုင်းတွင် ကောလိယမင်းကြီး အု...
💡 ပညာသည် အလွန်အရေးကြီး၏။ ပညာရှိသူသည် ကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်၏။
16Ekanipātaနဂါးနှင့် မျောက်ဇာတ် ရှေးအခါက မဂ်ဓနဂိုရ်ပြည်ကို ကောသလမင်းမင်းစိုးစံတော်မူစဉ် ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂ...
💡 “အလိမ်အညာ၊ ပရိယာယ်တို့ကား မည်သည့်အခါမျှ အောင်မြင်နိုင်သည် မဟုတ်။ ယုတ်မာသော အကျင့်တို့ကား နောက်ဆုံး၌ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ သနားကြင်နာခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းတို့ကား အမြဲတမ်း အောင်မြင်၏။”
20Ekanipātaသေနက ဇာတ် ဤဇာတ်တော်တွင် အလောင်းတော်ဘုရားသည် ကောသလမင်းကြီး၏ သားတော် သေနကမင်းသားအဖြစ် ပွင့်တော်မ...
💡 အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော တရားဖြစ်၏။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မိမိ၏ သီလကို မစွန့်လွှတ်သင့်။ အမှန်တရားကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာသူသည် အဆုံးတွင် အောင်မြင်မည်သာ။
— Multiplex Ad —