စူဠက (Chullaka) Jataka

စူဠက (Chullaka) ဇာတ်တော်

ရှေးအခါက ...

ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကမ္ဘာလွန်လေပြီးသော အခါ၌ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့တွင် ဖြစ်တော်မူခဲ့ဖူးသည်။ ထိုမင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူကြသည့်အလျောက်၊ နန်းတော်တွင်း၌ စံပါယ်တော်မူစဉ်အခါ ကာလပတ်လုံး အလွန်ပင် ကျက်သရေရှိ၍ အုပ်စိုးတော်မူခဲ့ကြသည်။

ထိုမင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့အနက် တစ်ပါးသော မင်းကား၊ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ မင်းပြုတော်မူသည်။ မင်းကြီးကား သီလဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်အလျောက်၊ တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ ကျန်းမာချမ်းသာကို အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကား အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်း၍ အပြင်ပိုင်းမှပင် မြင်ရသည်နှင့်ပင် စိတ်ကြည်လင် သော အခြင်းအရာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ မင်းကြီး၏ တိုင်းပြည်ကား အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာ၍ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ကြသည်။

သို့ရာတွင် မင်းကြီးကား တစ်ပါးသော အချက်၌ စိတ်မချမ်းသာ ရှိတော်မူသည်။ ထိုအချက်ကား၊ သားသမီး မထွန်းကားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် သားသမီး မထွန်းကားသည်ကို စိတ်မချမ်းသာစွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ နတ်ဒေဝါတို့ကို ပင့်ဖိတ်၍ ဆုတောင်းတော်မူသော်လည်း၊ အကျိုးမထူးချေ။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးသည် နန်းတော်အတွင်း၌ စိတ်မချမ်းသာစွာ လှည့်လည်တော်မူရင်း၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက် ဖြစ်တော်မူသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခုသို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုတောအုပ်ကား အလွန်ပင် စိမ်းလန်း၍ သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြေပြင်ကား နူးညံ့ သော မြက်ခင်းများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။ နတ်ဒေဝါတို့သည် မင်းကြီး၏ စိတ်မချမ်းသာမှုကို မြင်တော်မူ၍၊ မင်းကြီးအား အကျိုးပြု လိုသော အကြံဖြင့်၊ ထိုတောအုပ်အနီး၌ အလွန်ပင် သာယာသော စမ်းချောင်းတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် တောအုပ်အတွင်း၌ လှည့်လည်တော်မူရင်း၊ ထိုစမ်းချောင်းကို မြင်တော်မူသည်။ ရေကြည်လင်၍ အလွန်ပင် သာယာသော ထိုစမ်းချောင်းကို မြင်တော်မူသည်နှင့်၊ မင်းကြီး၏ စိတ်သည် အလွန်ပင် ကြည်လင်လာသည်။ မင်းကြီးသည် စမ်းချောင်းအနီး၌ ထိုင်တော်မူ၍၊ ရေ ကို သောက်တော်မူသည်။ ရေကို သောက်တော်မူပြီးသည်နှင့် မင်းကြီးသည် အလွန်ပင် အိပ်ငိုက်တော်မူသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီး၏ အိပ်မက် နိုးလာသည်နှင့်၊ မင်းကြီးသည် အလွန်ပင် အံ့ဩတော်မူသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား၊ မင်းကြီးသည် နန်းတော် သို့ ပြန်ရောက်တော်မူသည်နှင့်၊ မိဖုရားကြီးသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး၊ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ သတင်းကောင်း ရှိပါသည်” ဟု လျှောက်တင်သည်။

“အဘယ်သတင်းကောင်းနည်း၊ မိဖုရားကြီး” ဟု မင်းကြီးက မေးသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ နန်းတော်သို့ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ သတင်းကောင်း ရှိပါသည်၊ အရှင်မင်းကြီး ၏ မိဖုရားကြီးကား အလွန်ပင် ကိုယ်ဝန် ရှိတော်မူသည်” ဟု မိဖုရားကြီးက လျှောက်တင်သည်။

မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ လျှောက်တင်မှုကို ကြားတော်မူသည်နှင့်၊ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်ပင် ချစ်ခင်တော်မူသည်။ ထိုအခါမှစ၍ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်ပင် ပြုစုတော်မူသည်။

အချိန်ကြာမြင့်သော် မိဖုရားကြီးသည် သားတော်တစ်ပါးကို အလွန်ပင် ကျန်းမာစွာ ဖွားမြင်တော်မူသည်။ သားတော်ကား အလွန်ပင် လှပ၍ အလွန်ပင် တင့်တယ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် သားတော်ကို မြင်တော်မူသည်နှင့်၊ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် သားတော်ကို စူဠက ဟု အမည်ပေးတော်မူသည်။

စူဠကမင်းသား သည် အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးပြင်းလာသည်။ မင်းသားကား အလွန်ပင် ထက်မြက်၍ အလွန်ပင် ဗဟုသုတ ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား အလွန်ပင် ချစ်ခင်တော်မူသည်။ သားတော်အား အလွန်ပင် ပြုစုတော်မူသည်။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးသည် စူဠကမင်းသားအား ခေါ်တော်မူ၍၊ “အမောင်၊ သင်သည် အလွန်ပင် ထက်မြက်၍ အလွန်ပင် ဗဟုသုတ ရှိသည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် အလွန်ပင် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရန် သင့်တော်ပေသည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ် သည် အလွန်ပင် အမွေခံရန် သင့်တော်သည်ကို သိတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ ကျွန်ုပ် သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ပါသည်” ဟု စူဠကမင်းသားက လျှောက်တင်သည်။

ထိုအခါမှစ၍ စူဠကမင်းသားသည် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ မင်းသားကား အလွန်ပင် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ တိုင်းသူပြည်သားတို့သည် မင်းသားကို အလွန်ပင် ချစ်ခင်ကြသည်။

မင်းကြီးကား သားတော်အား တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်စေတော်မူပြီးနောက်၊ အလွန်ပင် ချမ်းမြေ့စွာဖြင့် နတ်ရွာစံတော်မူသည်။

စူဠကမင်းသား သည် ဖခင်ကြီး၏ ကွယ်လွန်ခြင်းကို အလွန်ပင် စိတ်မချမ်းသာ ရှိတော်မူသည်။ မင်းသားကား ဖခင်ကြီး၏ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်တော်မူကြောင်းကို သိတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ အလွန်ပင် တရားကို ရှာတော်မူသည်။

တစ်နေ့သောအခါ စူဠကမင်းသားသည် အလွန်ပင် တရားကို ရှာဖွေတော်မူရင်း၊ ဘုရားအလောင်းတော် ကို တွေ့တော်မူသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်ကား အလွန်ပင် တရားဓမ္မကို ဟောကြားတော်မူသည်။ စူဠကမင်းသားကား ဘုရားအလောင်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားတော်မူသည်နှင့်၊ အလွန်ပင် သဘောပေါက်တော်မူသည်။

ထိုအခါမှစ၍ စူဠကမင်းသားသည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ တရားကို အမြဲမပြတ် နာယူတော်မူသည်။ မင်းသားကား အလွန်ပင် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။

နောက်ဆုံး၌ စူဠကမင်းသားသည် အလွန်ပင် တရားကို ရှာဖွေတော်မူရင်း၊ နိဗ္ဗာန် သို့ ရောက်တော်မူသည်။

တရားကိုယ်ကျင့်တရား

အကျိုးပြုသော လုပ်ရပ်များသည် ဘဝကို အလွန်ပင် တိုးတက်စေသည်။ အကျိုးပြုသော အလုပ်ကို ပြုလုပ်သူသည် အလွန်ပင် ချမ်းမြေ့သည်။

ဘုရားအလောင်းတော်၏ ပါရမီ

သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့ကို အလွန်ပင် ပြည့်စုံစေခြင်း။