ကဏ္ဍက (Kandaka) Jataka
ကဏ္ဍက (Kandaka) ဇာတ်တော်
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးတို့၏ ပြည်တော်ဖြစ်သော ကပိလဝတ်ပြည်ဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးအား မင်းကြီးက အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ကြားသိတော်မူရသဖြင့်၊ ထိုရာဇဝတ်သား၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုရာဇဝတ်သားကား ယခုဘဝတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၌ သဒ္ဓါတရားထက်သန်သော ပရိသတ်အလယ်ဝယ် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည့် အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်းသည်၊ သူ၏ အတိတ်ဘဝ၌ မကောင်းမှုပြုခဲ့သော အကျိုးဆက်ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို ဘုရားရှင်က ကဏ္ဍကဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခြင်းဖြင့် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။
အထက်တုန်းက၊ ဗာရဏသီပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် မင်းစည်းစိမ်ကို ခံစားလျက် ရှိသည့်အခါ၊ မင်းကြီး၏ သားတော်ဖြစ်သူ တေဇကုမာရ်မင်းသားသည်၊ အလွန်တရာ သနားကရုဏာစိတ်ရှိပြီးလျှင်၊ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မင်းသားသည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို အမြဲမပြတ် စဉ်းစားပြီးလျှင်၊ အကြင်သူမဆိုထားနှင့်၊ သနားကရုဏာ မဖြစ်အပ်သော သတ္တဝါအပေါင်းကိုပင်လျှင် မညှင်းဆဲတတ်သော မင်းသားဖြစ်လေသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းသားသည် ပန်းဥယျာဉ်သို့ ထွက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ မြင်တော်မူသည်ကား၊ အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် စပါးပင်များကို ပြုပြင်နေသည်ကိုပင်။ ထိုအလုပ်သမားကား အလွန်တရာ မိုက်မဲသော သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်နေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားကို ခေါ်၍ မေးတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သနည်း။ ဤစပါးပင်တို့သည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပေါ့ဆစွာ ပြုမူသနည်း။”
အလုပ်သမားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းသားသည်၊ ထိုအလုပ်သမား၏ အဖြစ်ကို ကြားသိတော်မူသောအခါ၊ သနားကရုဏာ ဖြစ်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား ငွေကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့နောက် မင်းသားသည် အလုပ်သမားအား ဆုံးမတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်ကို ငါ နားလည်သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်အပ်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် သင်သည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။”
အလုပ်သမားကား၊ မင်းသား၏ စကားကို ကြားနာတော်မူသောအခါ၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ အလုပ်သမားသည် ကြိုးစား၍ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်လေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအလုပ်သမားသည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်၍ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်လေသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းသားသည် ပန်းဥယျာဉ်သို့ ထွက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ မြင်တော်မူသည်ကား၊ အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် စပါးပင်များကို ပြုပြင်နေသည်ကိုပင်။ ထိုအလုပ်သမားကား အလွန်တရာ မိုက်မဲသော သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်နေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားကို ခေါ်၍ မေးတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သနည်း။ ဤစပါးပင်တို့သည် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပေါ့ဆစွာ ပြုမူသနည်း။”
အလုပ်သမားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းသားသည်၊ ထိုအလုပ်သမား၏ အဖြစ်ကို ကြားသိတော်မူသောအခါ၊ သနားကရုဏာ ဖြစ်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား ငွေကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့နောက် မင်းသားသည် အလုပ်သမားအား ဆုံးမတော်မူသည်။
“အချင်းအလုပ်သမား၊ သင်သည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်ကို ငါ နားလည်သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်အပ်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် သင်သည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။”
အလုပ်သမားကား၊ မင်းသား၏ စကားကို ကြားနာတော်မူသောအခါ၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ အလုပ်သမားသည် ကြိုးစား၍ အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်လေသည်။ မင်းသားသည် ထိုအလုပ်သမားအား အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအလုပ်သမားသည် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်၍ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်လေသည်။
အလားတူပင်၊ ဗာရဏသီပြည်တွင် ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားကဲ့သို့ သနားကရုဏာစိတ်ရှိသည် မဟုတ်ချေ။ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို ညှင်းဆဲနှိပ်စက်လေ့ ရှိသည်။
တစ်နေ့သ၌၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးအား အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမမည် ဖြစ်သည်။ ထိုရာဇဝတ်သားကား ယခင်ဘဝတွင် အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူကား အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် အပြစ်ဒဏ် ခံရလေသည်။
မင်းကြီးသည်၊ ထိုရာဇဝတ်သားအား ခေါ်တော်မူသည်။
“အချင်းရာဇဝတ်သား၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မိုက်မဲစွာ ပြုမူသနည်း။ သင်သည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် သင်သည် အပြစ်ဒဏ် ခံရလေသည်။”
ရာဇဝတ်သားကား၊ ကြောက်လန့်လျက်၊
“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးတို့မှာ အစာငတ်မွတ်နေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အစာရှာဖွေရန်အတွက် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်ရပါတော့သည်။”
မင်းကြီးကား၊ မညှာမတာ ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရာဇဝတ်သားအား အပြင်းအထန် စီရင်ဆုံးမလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရာဇဝတ်သားသည် အလွန်တရာ နာကျင်ခံခက်ရလေသည်။
ဤသို့လျှင်၊ ကဏ္ဍကဇာတ်သည်၊ မကောင်းမှုပြုခဲ့သော အကျိုးဆက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည်၊ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူပြီးလျှင်၊
“အကြင်သူသည် အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်၏။ ထိုသူသည် နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။ အကြင်သူသည် အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်၏။ ထိုသူသည် သာယာဝပြောစွာ အသက်မွေးနိုင်မည်။”ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။
ဘဝတ္တ (ဘဝတ္တ)
အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။
ဘုရားလောင်း၏ ပါရမီ
မေတ္တာပါရမီ (Metta Baramee - ချစ်ခြင်းမေတ္တာ) - ဘုရားလောင်းသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် ဆင်းရဲသားအလုပ်သမားအား သနားကရုဏာပြု၍ ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့် မေတ္တာပါရမီကို ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လိုအပ်သူများအပေါ်၌ ကရုဏာနှင့် နားလည်မှု၏ အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်ရမည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစား၍ လုပ်ကိုင်မှသာလျှင် ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အလုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ကိုင်သူသည်၊ နောင်ဘဝ၌ အပြစ်ဒဏ် ခံရမည်။
ပါရမီ: မေတ္တာပါရမီ (Metta Baramee - ချစ်ခြင်းမေတ္တာ) - ဘုရားလောင်းသည် တေဇကုမာရ်မင်းသားအဖြစ်ဖြင့် ဆင်းရဲသားအလုပ်သမားအား သနားကရုဏာပြု၍ ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့် မေတ္တာပါရမီကို ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လိုအပ်သူများအပေါ်၌ ကရုဏာနှင့် နားလည်မှု၏ အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
363Pañcakanipātaမေဃိယဇာတ် (Meghiya Jataka)
မေဃိယဇာတ် ရှေးရှေးအခါက မေဃိယအမည်ရှိသော ရဟန်းတစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် မဒ္ဒကပြည်၌ ဘုရားရှင်၏ တပည့်အဖြစ် သီတင်...
💡 တရားကို ကျင့်သုံးရာ၌ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီး၏။ ကိလေသာတို့ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် လွတ်လပ်ခြင်းကို ပေးစွမ်း၏။
55Ekanipātaသီင်္ခလဇာတ်တော်
မာနစွန့်တော်မူသော ပညာရှိအထင်ကရ မဂဓတိုင်းကြီးတွင်၊ အလွန်ရှေးနှစ်ကာလက၊ တရားမင်းများအုပ်စိုးခဲ့သော မင်း...
💡 မိဘကို ပြုစုခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်သော ကုသိုလ် ကောင်းမှု ဖြစ်သည်။ မိဘကို ပြုစုသူသည် အလွန်ပင် ချမ်းသာသုခကို ရရှိသည်။
99EkanipātaThe Bodhisatta as a Garuda
အပင်၏အသီးရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာလှပသော သစ်ပင်ပန်းမာလ်၊ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်က...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် ပညာပါရမီသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
120Ekanipātaဆင်နှင့် ယုန် (The Elephant and the Hare)
ဆင်နှင့် ယုန် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ သာဝကအပ...
💡 အလှူဒါနသည် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေး၏။ အလှူဒါနသည် လူ့ဘဝ၊ နတ်ဘဝ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ လမ်းခင်းပေး၏။
270Tikanipātaမုဆိုးနှင့်ကြက်တူရွေး (The Hunter and the Parrot)
မုဆိုးနှင့်ကြက်တူရွေးရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခါစ အချိန်အခါ၌၊ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့အနီးတ...
💡 မိဘအပေါ် သဒ္ဓါတရားထားရှိခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော အကျင့်ကောင်း ဖြစ်ပါသည်။ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ်တိုင်းသည် အကျိုးပေးကြီးမားလှပါသည်။
80Ekanipātaကုဋာဂါရသူဌေးဇာတ်တော်
ကုဋာဂါရသူဌေးဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုဋာဂါရ သူဌေးကြီးဟု အမည်ရသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ပါသည်။ ...
💡 စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မျှဝေသုံးစွဲခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးဆက်များကို ပေးစွမ်းပါသည်။
— Multiplex Ad —