ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော်

ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော်

ကောသလမင်းကြီး လက်ထက်တော်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကုက္ကုရမည်သော ရသေ့ အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိတော်မူ၏။ ရသေ့အလောင်းတော်သည် တောထင်း၊ တောင်ကြော၊ သစ်ပင်ရင်းတွင် သီတင်းသုံး၍ သမထ, ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားများလျက်၊ ဘာဝနာ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပဉ္စမ နိရောဓသမာပတ်ကိုပင် ထမြောက်တော်မူ၏။

ထိုအခါ ကောသလမင်းကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်ကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်လျက်၊ မင်းပြုနေတော်မူ၏။ ကောသလမင်းကြီး၏ မြို့တော်တံခါးအနီး၌ ဒေဝဒတ်အလောင်းအလျာဖြစ်သော ကောဋ္ဌိကမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ကုက္ကုရရသေ့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်၏။ နေ့စဉ်မပြတ်ပင် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ရသေ့ကြီးအား အလှူဒါနပြုလျက်၊ အကျိုးအကြောင်းကို မေးမြန်းလျှောက်ထားလေ့ရှိ၏။

ကုက္ကုရရသေ့ကား အနာဂါမိဖိုလ်အထိ ရောက်ရှိတော်မူပြီးဖြစ်၍၊ မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို မဂ်ကို မဂ်လို့၊ ဖိုလ်ကို ဖိုလ်လို့ သိတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် သစ္စာလေးပါးကို မသိ၊ ဘုရားရှင်ကို မဖူး၊ တရားတော်ကို မနာ၊ သံဃာတော်ကို မကြည်ညို၊ သီလကို မစောင့်၊ ပညာကို မပွား၊ ဒါနကို မပြု၊ သီလကို မစောင့်၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပွားများ၊ ကုသိုလ်ကို မပြု၊ အကုသိုလ်ကို မရှောင်၊ အကျိုးတရားကို မသိ၊ အကြောင်းတရားကို မသိ၊ မဂ်ကို မသိ၊ ဖိုလ်ကို မသိ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မသိ၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရမည့်သူတို့ကား သေဒေဝနိကမည်၏။

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားကို မကြာခဏပင် သစ္စာတရားကို ဟောကြားလေ့ရှိ၏။ သို့သော်လည်း ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားကား အသိဉာဏ်နည်းပါး၍၊ လောဘ, ဒေါသ, မောဟတည်းဟူသော တဏှာသုံးပါးဖြင့် အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်လေ့ရှိ၏။

တစ်နေ့သ၌၊ ကောသလမင်းကြီးသည် အမတ်, ပရိသတ်နှင့်တကွ နန်းတော်မှ ထွက်၍ **ဥယျာဉ်တော်**သို့ ကြွတော်မူ၏။ ဥယျာဉ်တော်အနီး၌ ကုက္ကုရရသေ့သည် သစ်ပင်ရင်းတွင် သမာဓိကို ကုန်ဆုံးစေလျက်၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရမည့်သူတို့အား နိဗ္ဗာန်တရားကို ဟောကြားတော်မူ၏။

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ကုက္ကုရရသေ့၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်လည်း၊ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အသိဉာဏ်မထက်မြက်၊ မောဟတည်းဟူသော အမှောင်ဖြင့် အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော ဖုံးအုပ်ခြင်းကို ခံရ၍၊ တရားတော်ကို နားမလည်။

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ရသေ့ကြီးအား မေး၏။

“အရှင်ရသေ့၊ ကိုယ်တော်တရားဟောကြားတော်မူသည်ကား အဘယ်အကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူပါသနည်း။ နိဗ္ဗာန်တရားဟူသည် အဘယ်နည်း။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ မိုက်မဲခြင်းကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် အကျိုးအကြောင်းကို သည်းခံ၍ ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ နိဗ္ဗာန်တရားဟူသည် ဆင်းရဲ၏ချုပ်ငြိမ်းရာ၊ ဒုက္ခခပ်သိမ်းမှ လွတ်မြောက်ရာ၊ မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်တည်း။ မဂ်, ဖိုလ်ကို နားမလည်၊ နိဗ္ဗာန်ကို မသိ၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရမည့်သူတို့ကား သေဒေဝနိကမည်၏။”

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ရသေ့ကြီး၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်လည်း၊ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အသိဉာဏ်မထက်မြက်၊ မောဟဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ နားမလည်။

ထိုအခါ၊ ကောသလမင်းကြီးသည် ကုက္ကုရရသေ့၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်၊ အလွန်ကြည်ညို၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီးအား ကန်တော့လျက် မေး၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်မင်းကြီး၏ တရားတော်သည် အလွန်အကျိုးရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မသိနားမလည်။ အရှင်ရသေ့ကား အဘယ်အကျိုးကို ရတော်မူပါသနည်း။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောသလမင်းကြီးအား ကြည်ညိုလျက် အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား အနာဂါမိဖိုလ်အထိ ရောက်ရှိတော်မူပြီး ဖြစ်၍၊ မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို မဂ်ကို မဂ်လို့၊ ဖိုလ်ကို ဖိုလ်လို့ သိတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် သစ္စာလေးပါးကို မသိ၊ ဘုရားရှင်ကို မဖူး၊ တရားတော်ကို မနာ၊ သံဃာတော်ကို မကြည်ညို၊ သီလကို မစောင့်၊ ပညာကို မပွား၊ ဒါနကို မပြု၊ သီလကို မစောင့်၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပွားများ၊ ကုသိုလ်ကို မပြု၊ အကုသိုလ်ကို မရှောင်၊ အကျိုးတရားကို မသိ၊ အကြောင်းတရားကို မသိ၊ မဂ်ကို မသိ၊ ဖိုလ်ကို မသိ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မသိ၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရမည့်သူတို့ကား သေဒေဝနိက မည်၏။”

ကောသလမင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်၊ အလွန်ကြည်ညို၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီးအား ကန်တော့လျက် မေး၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အကျွန်ုပ်ကား မသိနားမလည်။ အကျွန်ုပ်ကား အဘယ်သို့ ပြုလုပ်လျှင် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ပါမည်နည်း။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောသလမင်းကြီးအား နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“မင်းကြီး၊ သစ္စာလေးပါးကို သိတော်မူပါ၊ ဘုရားရှင်ကို ဖူးတော်မူပါ၊ တရားတော်ကို နာတော်မူပါ၊ သံဃာတော်ကို ကြည်ညိုတော်မူပါ၊ သီလကို စောင့်တော်မူပါ၊ ပညာကို ပွားများတော်မူပါ၊ ဒါနကို ပြုတော်မူပါ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားများတော်မူပါ၊ ကုသိုလ်ကို ပြုတော်မူပါ၊ အကုသိုလ်ကို ရှောင်တော်မူပါ၊ အကျိုးတရားကို သိတော်မူပါ၊ အကြောင်းတရားကို သိတော်မူပါ၊ မဂ်ကို သိတော်မူပါ၊ ဖိုလ်ကို သိတော်မူပါ၊ နိဗ္ဗာန်ကို သိတော်မူပါ၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ မကျရောက်ပါမည်။”

ကောသလမင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီး၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်၊ အလွန်ကြည်ညို၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့ကြီးအား ကန်တော့လျက် အိမ်တော်သို့ ပြန်ကြွတော်မူ၏။

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံကြောင့် အဝိဇ္ဇာဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်းကို ခံရ၍၊ နားမလည်။ မောဟဖြင့် အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်လေ့ရှိ၏။

တစ်နေ့သ၌၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ကုက္ကုရရသေ့အား သေဒေဝနိကဟူသော အမည်ဖြင့် စွပ်စွဲ၏။

“အရှင်ရသေ့၊ သေဒေဝနိကသည် အဘယ်နည်း။ အရှင်ရသေ့ကား သေဒေဝနိကပင် ဖြစ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ သေဒေဝနိကဟူသည် သစ္စာလေးပါးကို မသိ၊ ဘုရားရှင်ကို မဖူး၊ တရားတော်ကို မနာ၊ သံဃာတော်ကို မကြည်ညို၊ သီလကို မစောင့်၊ ပညာကို မပွား၊ ဒါနကို မပြု၊ သီလကို မစောင့်၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပွားများ၊ ကုသိုလ်ကို မပြု၊ အကုသိုလ်ကို မရှောင်၊ အကျိုးတရားကို မသိ၊ အကြောင်းတရားကို မသိ၊ မဂ်ကို မသိ၊ ဖိုလ်ကို မသိ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မသိ၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရမည့်သူတို့ကား သေဒေဝနိကမည်၏။”

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် ရသေ့ကြီး၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော်လည်း၊ အကုသိုလ်ကံကြောင့် အသိဉာဏ်မထက်မြက်၊ မောဟဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ နားမလည်။ ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ခံရ၍၊ ကုက္ကုရရသေ့အား အပြစ်တင်၏။

“အရှင်ရသေ့၊ အရှင်ရသေ့ကား အကုသိုလ်ကံကို ပြုလုပ်ပါသည်တကား။”

ကုက္ကုရရသေ့သည် ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏား၏ အကုသိုလ်ကံကို မြင်တော်မူသော်လည်း၊ မေတ္တာဖြင့် သည်းခံ၍ အကျိုးအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူ၏။

“ကောဋ္ဌိက၊ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်ကံကို မပြုလုပ်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား မဂ်, ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်ကို နားလည်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပြုလုပ်ပါ၏။ ကောဋ္ဌိကကား အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်ရပါမည်။”

ထိုအခါ၊ ကောဋ္ဌိကပုဏ္ဏားသည် အကုသိုလ်ကံဖြင့် အဝ