သမင်မင်း ဇာတ်တော်

မဟာသမင် ဇာတ်တော်

အခန်း (၁) - မဟာသမင်၏ မွေးဖွား

ရှေးရှေးတုန်းက၊ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ လူ၊ နဂါး စသည်တို့ မပေါ်ထွန်းမီ၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သမင်မင်းအဖြစ် လူ့ဘဝကို ခံယူတော်မူခဲ့ဖူးပါသည်။ ထိုသမင်မင်းကား မဟာသမင်မင်းဟု အမည်တွင်သည်။ မဟာသမင်မင်း မွေးဖွားလာသည့်အခါတွင်ပင် အံ့ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ မွေးဖွားလာသည့် သမင်ကလေးမှာ ဖြူစင်သော အမွေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်နေပြီး၊ ဥာဏ်ပညာ ထက်မြက်ကာ၊ သနားကြင်နာတတ်သည့် အရိပ်လက္ခဏာများ ပြည့်စုံနေပါသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး၊ သူ၏ အသံသည် လေနုအေး၏ တေးသံကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပါသည်။

ထိုအချိန်အခါက ဘဒၵကမ္ဘာကြီး၏ အစဦးပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ သတ္တဝါများမှာ အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကြသည်။ မဟာသမင်မင်း မွေးဖွားလာသည့် တောအုပ်ကြီးမှာ လည်း အလွန်သာယာစိုပြေလှသည်။ သစ်ပင်ပန်းမန်တို့မှာ စိမ်းလန်းစိုပြေလျက်၊ အသီးအပွင့်တို့မှာလည်း ကြွယ်ဝပေါများလှသည်။ မဟာသမင်မင်းသည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ နို့ကို သောက်သုံးပြီး၊ မကြာမီပင် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်များ၏ အရွက်နုနုများကို စားသုံးရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ ပညာဉာဏ်မှာ အလွန်ထက်မြက်သဖြင့်၊ မွေးဖွားပြီး မကြာမီပင် လမ်းလျှောက်တတ်၊ ပြေးတတ်လာခဲ့သည်။

မဟာသမင်မင်း၏ မိခင်သည် လောကီအကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သားသမီးတို့အား ကောင်းမွန်သော အဆုံးအမကို ပေးလေ့ရှိသည်။ မဟာသမင်မင်းသည် မိခင်ထံမှ သနားကြင်နာမှု၊ တရားမျှတမှု၊ သစ္စာတရားတို့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် သင်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ ငယ်ဘဝသည် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့လျက်၊ သဘာဝတရားနှင့် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့သည်။

အခန်း (၂) - သမင်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်

မဟာသမင်မင်း အရွယ်ရောက်လာသောအခါတွင်၊ သူ၏ ပညာဉာဏ်နှင့် အပြုအမူတို့ကြောင့် အခြားသော သမင်အုပ်များက သူ့အား ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လက်ခံလာကြသည်။ မဟာသမင်မင်းသည် အလွန်ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံပြီး၊ သနားကြင်နာတတ်သည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် သမင်အုပ်၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးထိပ်ထားလေ့ရှိသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မဟာသမင်မင်းသည် သမင်အုပ်ကို ခေါင်းဆောင်ကာ သစ်ပင်ကြီးများ ပေါများရာ၊ ရေကြည်အိုင်များ ရှိရာသို့ သွားရောက် အစာရှာဖွေနေစဉ်တွင်၊ ထူးဆန်းသော အသံတစ်သံကို ကြားရသည်။ ထိုအသံကား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော အသံဖြစ်ပြီး၊ သမင်အုပ်တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့သော အသံနည်း။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘဝများ ပျက်စီးကြရတော့မည် ထင်ပါ၏” ဟု သမင်တစ်ကောင်က ကြောက်ရွံ့စွာ မေးမြန်းလေသည်။

မဟာသမင်မင်းကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ “အသင်တို့ မကြောက်ကြနှင့်။ ထိုအသံကား အမဲလိုက်သူတို့၏ အသံဖြစ်ဟန်တူသည်။ ငါသည် သွားရောက် ကြည့်ရှုမည်။ အသင်တို့ကား ဤနေရာတွင်ပင် စောင့်ဆိုင်းနေကြကုန်”

မဟာသမင်မင်းသည် အလွန်ရဲရင့်သော သမင်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကို မကြောက်ရပါ။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်စုကို ကာကွယ်ရန် အမြဲအသင့်ရှိနေသည်။

အခန်း (၃) - အမဲလိုက်သူနှင့် မဟာသမင်မင်း

မဟာသမင်မင်းသည် အသံကြားရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူသည် သစ်ပင်များ၏ နောက်ကွယ်မှ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုအခါ သူမြင်လိုက်ရသည်ကား လူသားအုပ်တစ်စု ဖြစ်သည်။ သူတို့ကား အလွန်ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပုံရသည်။ သူတို့၏ လက်များတွင် လေးမြားများ ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“ဟေ့ကောင်၊ ဟိုမှာ မြင်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီ သမင်ကြီးပဲ။ ငါတို့ အတော်ကြာအောင် လိုက်လာတာ။ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ပွဲတော်တည်ရတော့မယ်” ဟု အမဲလိုက်သူ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လေသည်။

မဟာသမင်မင်း၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ပျံတက်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်စုကို သတိရမိသည်။ သူတို့ကား အလွန်အားနည်းကြသည်။ သူသည် အမဲလိုက်သူများ၏ လမ်းကြောင်းကို အကဲခတ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ အာရုံကို လမ်းလွဲအောင် ပြုလုပ်ရန် အကြံပေါ်လာသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ ပြုတော်မူမည်နည်း။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ အသက်ဘေးနှင့် ကြုံရတော့မည်” ဟု အနီးကပ် သမင်တစ်ကောင်က မေးသည်။

“အသင်တို့ စိတ်မပူကြနှင့်။ ငါသည် အကွက်တစ်ခု ရှိသည်” ဟု မဟာသမင်မင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောရင်း၊ သူသည် အမဲလိုက်သူများ၏ အကြည့်ကို ခံရစေရန် မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟာ! ဟိုမှာ! ဟိုကောင်ပဲ! မြန်မြန်လုပ်ကြ!” ဟု အမဲလိုက်သူများက အော်ဟစ်ကြသည်။

မဟာသမင်မင်းသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ သစ်ပင်တောအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူသည် အမဲလိုက်သူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားကာ၊ သူတို့အား မိမိနောက်သို့ လိုက်ပါစေရန် ပြုလုပ်သည်။ သူသည် တောထဲတွင် ကွေ့ကောက်လျက်၊ အတားအဆီးများကို ကျော်လွှားလျက် ပြေးလွှားသည်။ အမဲလိုက်သူများကား သူ၏ နောက်သို့ အတင်းအကြပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

အခန်း (၄) - သနားခြင်းနှင့် မဟာသစ္စာ

မဟာသမင်မင်းသည် အမဲလိုက်သူများအား မိမိ၏ အုပ်စုနှင့် ဝေးရာသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် တောအုပ်၏ အလယ်ခေါင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာတွင်ကား ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ မဟာသမင်မင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အမဲလိုက်သူများကား သူ၏ နောက်သို့ ရောက်လာကြသည်။

“ဟားဟား! မင်းမလွတ်တော့ဘူးကွ! သမင်မင်းရယ်!” ဟု အမဲလိုက်ခေါင်းဆောင်က ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောသည်။

မဟာသမင်မင်းသည် ချောက်နက်ကြီးကို မော့ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အမဲလိုက်သူများကို လှည့်ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ သနားခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အမဲလိုက်သူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ကို အသေမသတ်ကြနှင့်။ ငါသည် အသင်တို့အား တောင်းပန်ပါသည်။ ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးကြပါ” ဟု မဟာသမင်မင်းက တောင်းပန်လေသည်။

“အမေ... အမေ... မင်းက ဘာတောင်းပန်ရမှာလဲ။ မင်းကို ငါတို့ သတ်ပြီး စားမှာပေါ့” ဟု အမဲလိုက်သူ တစ်ဦးက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

“မဟုတ်ဘူး။ ငါသည် အသင်တို့အား တောင်းပန်သည်မှာ ငါ့အသက်ကို အကြောင်းပြု၍ မဟုတ်။ ငါသည် အသင်တို့၏ ပရိသတ်ကြီးကို တောင်းပန်ချင်ပါသည်။ ငါ့အုပ်စုတွင် ကလေးငယ်များ၊ မိခင်များ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ရှိပါသည်။ သူတို့ကား အစာငတ်မွတ်ကာ သေကြရတော့မည်။ အသင်တို့သာ ငါ့ကို သတ်မည်ဆိုပါက၊ ငါ့အုပ်စုသားများလည်း သေကြရတော့မည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အသင်တို့အား ငါ့အစား မိမိတို့၏ ပရိသတ်ကို ပြန်လည် စောင့်ရှောက်ရန် တောင်းပန်ပါသည်” ဟု မဟာသမင်မင်းက ဖြောင့်မတ်စွာ ပြောသည်။

အမဲလိုက်သူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့ သနားကြင်နာတတ်သော သမင်မင်းကို မမြင်ဖူးကြပါ။ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်သွားသည်။

“အသင်... အသင်က... အသင်က ငါတို့ထက် ပိုပြီး သနားကြင်နာတတ်နေပါလား” ဟု အမဲလိုက်ခေါင်းဆောင်က မယုံမရှိစွာ ပြောသည်။

“အသင်တို့၏ အသက်ကို ငါသည် မစိုးရိမ်။ သို့သော် ငါ့အုပ်စုသားများ၏ အသက်ကိုမူ ငါသည် အလွန်စိုးရိမ်ပါသည်။ ငါသည် အသင်တို့အား အပေးအကမ်း တစ်ခု ပြုလိုပါသည်။ ငါ့ကို သတ်မည့်အစား၊ အသင်တို့၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်၍ မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ကြပါဟု ငါ တောင်းပန်ပါသည်။ ငါသည် အသင်တို့အား အစာအဟာရကို ပေးမည်။ ငါ၏ အမွေးအတောင်ကို ပေးမည်။ ငါ၏ အရိုးကိုပင် ပေးမည်။ သို့သော် ငါ၏ အုပ်စုသားများ၏ အသက်ကိုမူ အသင်တို့ မထိခိုက်စေရန် တောင်းပန်ပါသည်” ဟု မဟာသမင်မင်းက မိမိ၏ သစ္စာကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

အမဲလိုက်ခေါင်းဆောင်သည် မဟာသမင်မင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အလွန်တရာ ထိခိုက်သွားသည်။ သူသည် အခြားသော အမဲလိုက်သူများကို ကြည့်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ သမင်မင်း။ အသင်၏ သစ္စာတရားနှင့် သနားကြင်နာတတ်မှုကို ငါတို့ နားလည်ပါသည်။ ငါတို့သည် အသင်၏ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပါသည်။ ငါတို့သည် အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်မည်။ ငါတို့သည် မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်မည်။ အသင်သည်လည်း မိမိ၏ အုပ်စုသို့ ပြန်၍ ချမ်းချမ်းသာသာ နေထိုင်ကြပါ” ဟု အမဲလိုက်ခေါင်းဆောင်က ကတိပြုလေသည်။

အခန်း (၅) - သမင်မင်း၏ အဆုံးအမ

မဟာသမင်မင်းသည် အမဲလိုက်သူများထံမှ ကတိတော်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိ၏ အုပ်စုသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် အမဲလိုက်သူများ၏ အပြုအမူကို အခြားသော သမင်များအား ပြောပြသည်။ ထို့နောက် သူသည် အားလုံးကို စုဝေးခေါ်ယူ၍ မိန့်ကြားသည်။

“အသင်တို့၊ ယနေ့ ငါတို့သည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ငါတို့သည် ကောင်းမွန်သော သစ္စာတရားနှင့် သနားကြင်နာတတ်မှုကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြရသည်။ ငါတို့သည် အမဲလိုက်သူများအား သနားကြင်နာမှုဖြင့် ပြန်လည် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် ငါတို့သည် အသက်ရှင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။”

“အသင်တို့ အားလုံး မှတ်သားကြကုန်။ အမုန်းတရားကို အမုန်းတရားဖြင့် မတုံ့ပြန်ကြကုန်။ မေတ္တာတရားဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ကြကုန်။ သနားကြင်နာတတ်မှုသည် အလွန်အရေးကြီးသော ဂုဏ်တရား ဖြစ်သည်။ အသင်တို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ခင်ကြင်နာကြကုန်။ အားနည်းသူများကို ကူညီကြကုန်။ သစ္စာတရားကို စောင့်သိကြကုန်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ ငါတို့သည် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ အသက်ရှင်နိုင်ကြမည်” ဟု မဟာသမင်မင်းက နိဂုံးချုပ်လေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ မဟာသမင်မင်းသည် မိမိ၏ သမင်အုပ်အား သနားကြင်နာတတ်မှု၊ သစ္စာတရား၊ မေတ္တာတရားတို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်လျက်၊ အလွန်ချမ်းမြေ့သာယာစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် မဟာသမင်မင်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကောင်းမွန်သော အုပ်ချုပ်မှုကို ချီးကျူးပြောဆိုကြလေသည်။

နိဂုံး

သနားကြင်နာတတ်မှုနှင့် သစ္စာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသော ဂုဏ်တရားများ ဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားကို မေတ္တာတရားဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး၊ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။

ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့သော ပါရမီတော်များ

မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ (ဗြဟ္မဝိဟာရ)၊ သစ္စာ၊ ခန္တီ၊ သဒ္ဓါ စသော ပါရမီတော်များကို ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသမင်မင်း အဖြစ် ဘဝစုံ ဘဝဆက် ပြုစုတော်မူခဲ့သည်။