
ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တပည့်သာဝကတစ်ပါးအား ဂုဏ်ကြီးမြတ်ပုံကို ဟောတော်မူသော ဥဏှဝနဇာတ်မည်၏။
လွန်လေပြီးသော ကာလတပါး၊ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်၊ ဘုရားအလောင်းသည် ပဏ္ဍဝအမည်ရသော မင်းမျိုးဖြစ်၍၊ မင်းအဖြစ်ကို အရတော်မူ၏။
မင်းအလောင်းသည် အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။
ထိုမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ပါးကား၊ ဥဏှဝန အမည်ရ၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ တရားမ စ၊ အကျင့်မ ကောင်း။
အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အစေအပါး၊ အများအပြား နှင့် အတူ၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ငါသည် ယခု အခါတွင်၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟု၊ အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ ခရီးလမ်းမ ကြောင်း၊ အကျင့်မ ကောင်းသော အမတ် ဖြစ်၏။
မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟူသော စကားကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို ထိုသို့ မေးတော်မူသနည်း။ အရှင်မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူပါ။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
အမတော်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ အမတော်ကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် နက်နဲ၏။
အမတော်ကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။
အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
— In-Article Ad —
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအေးမြအောင်ထားခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကိုပြုနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ
— Ad Space (728x90) —
226Dukanipātaမဟာကောသိယနှင့် ဥဒေါင်း အ...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
51Ekanipātaမေသာဝီနတ်မင်းကြီးကျင့်စဉ်နန်းတော်ကြီး၏ တင့်တယ်ခမ်းနားမှုက နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိလေသည်။...
💡 အသိဉာဏ်ကို လိုလားသူသည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကို ပယ်ဖျောက်၍ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ကျင့်သုံးရမည်။ ဥစ္စာဓနသည် အသိဉာဏ်ကို မပေးနိုင်။
297Tikanipātaမင်းသားနဲ့ ဥဒေါင်း အကြောင်းရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် ပညာရှိတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မ...
💡 ပညာရှိသူသည် မည်သည့် အခြေအနေကိုမဆို အမှန်တရားကို သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
120Ekanipātaဆင်နှင့် ယုန် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ သာဝကအပ...
💡 အလှူဒါနသည် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေး၏။ အလှူဒါနသည် လူ့ဘဝ၊ နတ်ဘဝ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ လမ်းခင်းပေး၏။
80Ekanipātaကုဋာဂါရသူဌေးဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုဋာဂါရ သူဌေးကြီးဟု အမည်ရသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ပါသည်။ ...
💡 စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မျှဝေသုံးစွဲခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးဆက်များကို ပေးစွမ်းပါသည်။
136Ekanipātaဥဒင်း ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကြီးတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတော...
💡 ကြင်နာသော စိတ်ဓာတ်သည် ရန်သူကိုပင် မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
— Multiplex Ad —