
ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တပည့်သာဝကတစ်ပါးအား ဂုဏ်ကြီးမြတ်ပုံကို ဟောတော်မူသော ဥဏှဝနဇာတ်မည်၏။
လွန်လေပြီးသော ကာလတပါး၊ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်၊ ဘုရားအလောင်းသည် ပဏ္ဍဝအမည်ရသော မင်းမျိုးဖြစ်၍၊ မင်းအဖြစ်ကို အရတော်မူ၏။
မင်းအလောင်းသည် အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။
ထိုမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ပါးကား၊ ဥဏှဝန အမည်ရ၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ တရားမ စ၊ အကျင့်မ ကောင်း။
အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အစေအပါး၊ အများအပြား နှင့် အတူ၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ငါသည် ယခု အခါတွင်၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟု၊ အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ ခရီးလမ်းမ ကြောင်း၊ အကျင့်မ ကောင်းသော အမတ် ဖြစ်၏။
မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟူသော စကားကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို ထိုသို့ မေးတော်မူသနည်း။ အရှင်မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူပါ။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
အမတော်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ အမတော်ကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် နက်နဲ၏။
အမတော်ကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။
အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
— In-Article Ad —
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအေးမြအောင်ထားခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကိုပြုနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ
— Ad Space (728x90) —
27Ekanipātaကြောင်မင်းနှင့် ပညာရှိမြေခွေး ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပဒေသရာဇ်မင်းမျိုးဖြစ်တော်မ...
💡 မိမိ၏ နန်းတော်ကြီးကို အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်တော်မူသောအခါ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်ရမည်။ မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားတို့အား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တို့ဖြင့် စောင့်ရှောက်ရမည်။ မိမိ၏ နန်းတော်ကြီး၏ အကြောင်းကို စိုးရိမ်သောအခါ မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြုပြင်ပေးရမည်။ သူတို့အား ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းရမည်။
363Pañcakanipātaမေဃိယဇာတ် ရှေးရှေးအခါက မေဃိယအမည်ရှိသော ရဟန်းတစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် မဒ္ဒကပြည်၌ ဘုရားရှင်၏ တပည့်အဖြစ် သီတင်...
💡 တရားကို ကျင့်သုံးရာ၌ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီး၏။ ကိလေသာတို့ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် လွတ်လပ်ခြင်းကို ပေးစွမ်း၏။
59Ekanipātaသာသနာတော်နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကောသလတိုင်းမှာ ကၪာၪသာရၪဒၪဆိုတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ရှိခဲ...
💡 သနားကြင်နာခြင်း၊ အနစ်နာခံခြင်း၊ ကျေးဇူးတရားတို့ကို သိမြင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုခြင်းထက်၊ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် ပိုမို မြတ်၏။
44Ekanipātaမဟာနိဂြောဓဇာတ် ၁။ နိဒါန်း ဤဇာတ်တော်ကား သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးဖြစ်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ...
146Ekanipātaမေတ္တာရှင်လိပ် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကပလာဝတ္ထုတိုင်းပြည် မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တေ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
259Tikanipātaမုဂ္ဂပက္ခဇာတ်တော်ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဥဇၨေနီမြို့တော်တွင် စန္ဒပဇောတမင်းကြီး ...
💡 ทานบารมีที่บำเพ็ญนั้นสมควรแก่การยกย่องสรรเสริญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสละสิ่งอันเป็นที่รักของตน การให้ทานด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ย่อมนำมาซึ่งบุญอันมหาศาล
— Multiplex Ad —