
ณ เมืองพาราณสีอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพระเจ้ามหาสีลวะ กษัตริย์ผู้ทรงทศพิธราชธรรม ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตากรุณา ทรงปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยความยุติธรรม และทรงยึดมั่นในศีลธรรมอันดีงาม พระองค์ทรงเป็นที่รักยิ่งของปวงชน
ในขณะที่แคว้นพาราณสีกำลังเจริญรุ่งเรือง ก็มีพราหมณ์ผู้หนึ่ง ชื่อว่า เทวะ พราหมณ์ผู้นี้มีจิตใจที่คดโกง ฉลาดแกมโกง และเต็มไปด้วยกิเลสตัณหา เขาคิดจะหาทางยักยอกทรัพย์สมบัติของแผ่นดินมาเป็นของตนเอง
วันหนึ่ง เทวะพราหมณ์ได้เข้าไปกราบทูลพระเจ้ามหาสีลวะ ด้วยอุบายอันแยบยล “ข้าแต่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรม” พราหมณ์กล่าว “ข้าพระองค์ได้ศึกษาตำราโบราณมา พบว่ามีวิธีปรุงยาอายุวัฒนะ ที่จะทำให้พระองค์ทรงมีพระชนมายุยืนยาว ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และมีพละกำลังวังชาสมบูรณ์”
พระเจ้ามหาสีลวะทรงสดับดังนั้น ก็ทรงสนพระทัยเป็นยิ่งนัก “ท่านพราหมณ์ ท่านมีวิธีใด โปรดบอกข้ามาเถิด”
เทวะพราหมณ์จึงวางแผนการร้าย “การปรุงยานี้ ต้องอาศัยวัตถุดิบอันเลอค่า และหายากยิ่งนัก ข้าพระองค์จำเป็นต้องเดินทางไปยังแดนไกล เพื่อรวบรวมสมุนไพรและแร่ธาตุต่างๆ หากจะให้สำเร็จลุล่วงได้ ข้าพระองค์ต้องการงบประมาณจำนวนมหาศาล และข้าพระองค์จะขอรับผิดชอบในการจัดหาทุกสิ่งทุกอย่างเอง”
พระเจ้ามหาสีลวะทรงหลงเชื่อคำของเทวะพราหมณ์ พระองค์จึงพระราชทานทรัพย์สมบัติจำนวนมากให้แก่พราหมณ์ผู้นั้น เพื่อนำไปใช้ในการปรุงยาอายุวัฒนะ
เทวะพราหมณ์รับทรัพย์สินไปแล้ว ก็มิได้นำไปปรุงยาตามที่กล่าวอ้าง แต่กลับนำไปใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ซื้อหาความสุขสำราญส่วนตน และเก็บสะสมไว้เป็นสมบัติส่วนตัว
เมื่อเวลาผ่านไป พระเจ้ามหาสีลวะทรงสอบถามถึงความคืบหน้าในการปรุงยา เทวะพราหมณ์ก็แก้ตัวไปต่างๆ นานา อ้างว่ายังขาดวัตถุดิบบางอย่างบ้าง อ้างว่าต้องรอฤกษ์งามยามดีบ้าง
แต่แล้ว ความจริงก็ถูกเปิดเผย เมื่อเสนาบดีผู้ซื่อสัตย์คนหนึ่ง ได้สืบหาข้อมูลจนพบว่า เทวะพราหมณ์มิได้เดินทางไปปรุงยาที่ใดเลย แต่กลับใช้ทรัพย์สมบัติของแผ่นดินไปในทางที่ผิด
ทางที่ผิด
เมื่อความจริงปรากฏ พระเจ้ามหาสีลวะทรงกริ้วเป็นอย่างยิ่ง ทรงเห็นถึงความเลวทรามและไม่ซื่อสัตย์ของเทวะพราหมณ์ พระองค์ทรงตัดสินใจลงโทษพราหมณ์ผู้นั้นอย่างสาสม
พระเจ้ามหาสีลวะทรงมีรับสั่งให้จับกุมเทวะพราหมณ์ และยึดทรัพย์สินที่เขาได้ยักยอกไปคืนมาทั้งหมด พระองค์ทรงพิพากษาให้เทวะพราหมณ์ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต และไม่ให้มีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับราชการแผ่นดินอีกต่อไป
หลังจากนั้น พระเจ้ามหาสีลวะทรงประกาศแก่ประชาชนว่า พระองค์จะไม่ทรงหลงเชื่อคำล่อลวงของคนที่ไม่ประพฤติตนอยู่ในศีลธรรมอีกต่อไป พระองค์จะทรงยึดมั่นในความถูกต้อง และจะทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
พระองค์ทรงสั่งสอนข้าราชการและประชาชนให้ประพฤติตนอยู่ในศีล 5 เป็นนิจ เพื่อให้บ้านเมืองสงบสุข และมีความเจริญรุ่งเรือง
พระโพธิสัตว์ในครั้งนี้ ทรงแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของความซื่อสัตย์สุจริต และการลงโทษผู้ที่ประพฤติผิดอย่างยุติธรรม การรักษาศีลธรรมอันดีงาม เป็นรากฐานสำคัญของการปกครองและการดำเนินชีวิต
— In-Article Ad —
ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ การหลอกลวงและคดโกงนำมาซึ่งความฉิบหาย การปกครองที่ตั้งอยู่บนความยุติธรรมและศีลธรรมจะนำพามาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
บารมีที่บำเพ็ญ: ศีลบารมี, สัจจบารมี, ขันติบารมี
— Ad Space (728x90) —
435นวกนิบาตมหาปทุมชาดก (Mahapadmajataka) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในแคว้นมคธ อันเป็นที่ตั้งแห่งนครราชคฤห์อันรุ่ง...
💡 ความเมตตา การให้อภัย และการเสียสละ สามารถเอาชนะความโลภ ความโกรธ และความโหดร้ายได้เสมอ แม้ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด การยึดมั่นในคุณธรรมย่อมนำมาซึ่งผลดีอันประเสริฐ
195ทุกนิบาตมหาสาลชาดกในอดีตกาล พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็น 'มหาสาล' บุตรชายของเศรษฐีผู้มั่งคั่งแห่งกรุงพาราณสี มห...
💡 ความขยันหมั่นเพียร ความซื่อสัตย์ และความกล้าหาญ เป็นคุณสมบัติสำคัญที่จะนำพาชีวิตไปสู่ความสำเร็จ การรู้จักตอบแทนบุญคุณ และการช่วยเหลือผู้อื่น เป็นสิ่งที่จะทำให้ชีวิตมีความสุขที่แท้จริง.
226ทุกนิบาตโสกนิสาทชาดก ในอดีตกาล เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นมหาสัตว์ชื่อว่า โสกนิสาทะ ซึ่งมีปัญญาเฉ...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้เห็นว่า แม้โลกนี้จะเต็มไปด้วยความโหดร้ายและเล่ห์กล การทำความดีด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์และความเสียสละ ย่อมนำมาซึ่งผลดีและความสุขที่แท้จริง การมองโลกในแง่ร้ายเพียงเพราะเคยประสบกับสิ่งที่ไม่ดี ก็อาจทำให้เราพลาดโอกาสในการพบเจอและช่วยเหลือผู้ที่มีจิตใจดีงาม
256ติกนิบาตกุมภทาสชาดก (ครั้งที่ 2) ในอดีตกาลอันไกลโพ้น เมื่อพระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพระกุมภทาส ทรงเป็นพราหมณ...
💡 การช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความบริสุทธิ์ใจ ย่อมนำมาซึ่งผลบุญอันยิ่งใหญ่
253ติกนิบาตมหาสุบินชาดก ในสมัยพุทธกาล พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็น “พระเจ้าวิเทหราช” ผู้ทรงเป็นกษัตริย์แห่งแค...
💡 เหตุการณ์ต่างๆ มีที่มาที่ไปจากกรรม การประพฤติชอบด้วยกาย วาจา ใจ จะนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ
162ทุกนิบาตคิรินทกชาดกนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธอันอุดมสมบูรณ์ ในป่าอันเขียวชอุ่มแห่งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ทรงประสูติเป็น...
💡 การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ เช่น การขจัดความอดอยาก และการให้โอกาสแก่ผู้ยากไร้ ย่อมดีกว่าการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ การปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ นำมาซึ่งหายนะ
— Multiplex Ad —