
ณ เมืองเวฬุวัน อันร่มรื่นด้วยหมู่ไม้เขียวขจี มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งอาศัยอยู่ พ่อค้านี้มีบุตรชายชื่อ สาลก เป็นผู้มีรูปงาม มีปัญญาเฉลียวฉลาด และมีนิสัยดีงาม
สาลกเป็นผู้ที่รักและเคารพบิดามารดาเป็นอย่างยิ่ง เขาคอยปรนนิบัติรับใช้ และปฏิบัติตามคำสั่งสอนของท่านเสมอ
วันหนึ่ง พ่อค้าประสบปัญหาทางการค้าอย่างหนัก ทำให้เขาเป็นหนี้สินจำนวนมาก
“ลูกรัก พ่อกำลังมีปัญหาทางการค้า พ่อเป็นหนี้สินมากมาย เราอาจจะต้องสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด” พ่อค้าร่ำไห้
สาลกมองดูบิดาด้วยความสงสาร “พ่อครับ อย่าเสียใจไปเลย ลูกจะหาทางช่วยเหลือ”
สาลกตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้บิดา
“พ่อครับ ลูกจะเดินทางไปค้าขายที่แดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อ” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกกังวลใจ “ลูกรัก แดนไกลนั้นอันตรายมาก พ่อกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย”
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ลูกจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี” สาลกยืนยัน
สาลกเตรียมตัวออกเดินทาง พร้อมด้วยเสบียง และทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง
เขาเดินทางไปยังเมืองท่า และขึ้นเรือสำเภาเพื่อเดินทางไปยังต่างแดน
ระหว่างทาง เรือสำเภาประสบพายุใหญ่ ทำให้เรือแตก และสาลกก็ลอยคอไปกับคลื่น
เขาพลัดหลงไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์ผู้ดุร้าย
“เจ้าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?” ยักษ์ถาม
“ข้าชื่อสาลก เป็นพ่อค้าที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่ม” สาลกตอบ
ยักษ์ไม่พูดอะไร แต่กลับจับสาลกไปขังไว้ในถ้ำ
สาลกรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ยังคงคิดถึงบิดา
“ข้าต้องหาทางกลับไปหาพ่อให้ได้” เขาคิด
ในขณะที่ถูกขังอยู่ในถ้ำ สาลกได้พบกับเพื่อนนักโทษคนอื่นๆ
“พวกท่านถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?” สาลกถาม
“เราถูกยักษ์จับมา เพื่อเป็นอาหารของมัน” นักโทษคนอื่นๆ ตอบ
สาลกตกใจมาก เขาจึงคิดหาวิธีที่จะหลบหนี
เขาสังเกตเห็นว่า ยักษ์มักจะออกไปล่าเหยื่อในช่วงกลางคืน
“พวกเราต้องใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี” สาลกกล่าว
เมื่อถึงเวลากลางคืน สาลกและนักโทษคนอื่นๆ ก็วางแผนหลบหนี
พวกเขาใช้ก้อนหินทุบประตูถ้ำ และวิ่งหนีออกไป
ยักษ์ได้ยินเสียง จึงรีบออกมาตามล่า
สาลกและนักโทษคนอื่นๆ วิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุด สาลกก็สามารถหนีออกมาจากเกาะของยักษ์ได้
เขาเดินทางกลับไปยังเมืองของตน และได้พบกับบิดา
“พ่อครับ ลูกกลับมาแล้ว” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกดีใจมาก ที่บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย
“ลูกรัก พ่อคิดว่าพ่อจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว” พ่อค้าร้องไห้
สาลกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้บิดาฟัง
พ่อค้าประทับใจในความกล้าหาญและความภักดีของบุตรชาย
“ลูกพ่อ เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีงามยิ่งนัก” พ่อค้ารับปาก
ตั้งแต่นั้นมา สาลกก็ใช้ชีวิตอยู่กับบิดา และช่วยกันทำมาหากิน
ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความภักดีต่อบุพการี คือคุณธรรมอันประเสริฐ
— In-Article Ad —
ความภักดีต่อบุพการีเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ควรยึดมั่นในความกตัญญูกตเวที
บารมีที่บำเพ็ญ: กตัญญูกตเวทีบารมี, สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
531มหานิบาตสักกชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระพุทธเจ้ายังทรงบำเพ็ญพระบารมีอยู่ครั้งนั้น พระองค์ได้เสว...
💡 ปัญญา, เมตตา, และขันติ เป็นเครื่องมืออันทรงพลังที่จะสามารถแก้ไขปัญหาความขัดแย้งและสร้างสันติสุขให้กับโลกได้ การใช้กำลังเพียงอย่างเดียวอาจนำมาซึ่งความสูญเสีย แต่การใช้ปัญญาและคุณธรรมจะนำมาซึ่งทางออกที่ยั่งยืน
111เอกนิบาตอุทายิชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี อันเป็นเมืองหลวงที่รุ่งเรืองยิ่งนัก ประดับประดาไป...
💡 วาจาสุภาพอ่อนหวาน ย่อมนำมาซึ่งความรัก ความเมตตา และความเป็นมิตร หากแต่ให้มีปัญญาประกอบด้วย
90เอกนิบาตมหาสารัทธชาดกณ เมืองพาราณสีในอดีตกาล พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็น “พระเจ้ามหาสารัทธะ” กษัตริย์ผู้เปี่ยม...
💡 ความศรัทธาและการบำเพ็ญทาน ย่อมนำมาซึ่งบุญกุศลและความสุขที่แท้จริง การละความโลภ และการมีจิตใจที่บริสุทธิ์ในการทำบุญ คือหนทางสู่ความเจริญที่ยั่งยืน
47เอกนิบาตโภชชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสี มีพระราชาพระองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระเจ้าพรหมทัต ทรง...
💡 ความไม่รู้จักพอในกามคุณ ย่อมนำมาซึ่งความเดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น การรู้จักประมาณตน การมีเมตตาธรรม และการแบ่งปัน คือหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง
263ติกนิบาตปัฏฐกชาดก (ครั้งที่ 5) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระยาช้างเผือกคู...
💡 การมีสัจจะอันบริสุทธิ์และการตั้งมั่นในความดี ย่อมนำมาซึ่งชัยชนะและคุ้มครองป้องกันภัยอันตรายทั้งปวง
4เอกนิบาตณ กรุงพาราณสี อันรุ่งเรืองด้วยพระบารมีของพระโพธิสัตว์ที่เสวยพระชาติเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรม มีเร...
💡 ความผิดพลาดในอดีตไม่ได้ตัดสินคุณค่าของคนในปัจจุบัน การให้อภัยและการให้โอกาสสามารถนำพาผู้คนไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นได้ และความสำเร็จที่แท้จริงนั้นเกิดจากการกระทำที่สุจริตและเปี่ยมด้วยคุณธรรม
— Multiplex Ad —