
ณ เมืองเวฬุวัน อันร่มรื่นด้วยหมู่ไม้เขียวขจี มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งอาศัยอยู่ พ่อค้านี้มีบุตรชายชื่อ สาลก เป็นผู้มีรูปงาม มีปัญญาเฉลียวฉลาด และมีนิสัยดีงาม
สาลกเป็นผู้ที่รักและเคารพบิดามารดาเป็นอย่างยิ่ง เขาคอยปรนนิบัติรับใช้ และปฏิบัติตามคำสั่งสอนของท่านเสมอ
วันหนึ่ง พ่อค้าประสบปัญหาทางการค้าอย่างหนัก ทำให้เขาเป็นหนี้สินจำนวนมาก
“ลูกรัก พ่อกำลังมีปัญหาทางการค้า พ่อเป็นหนี้สินมากมาย เราอาจจะต้องสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด” พ่อค้าร่ำไห้
สาลกมองดูบิดาด้วยความสงสาร “พ่อครับ อย่าเสียใจไปเลย ลูกจะหาทางช่วยเหลือ”
สาลกตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้บิดา
“พ่อครับ ลูกจะเดินทางไปค้าขายที่แดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อ” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกกังวลใจ “ลูกรัก แดนไกลนั้นอันตรายมาก พ่อกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย”
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ลูกจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี” สาลกยืนยัน
สาลกเตรียมตัวออกเดินทาง พร้อมด้วยเสบียง และทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง
เขาเดินทางไปยังเมืองท่า และขึ้นเรือสำเภาเพื่อเดินทางไปยังต่างแดน
ระหว่างทาง เรือสำเภาประสบพายุใหญ่ ทำให้เรือแตก และสาลกก็ลอยคอไปกับคลื่น
เขาพลัดหลงไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์ผู้ดุร้าย
“เจ้าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?” ยักษ์ถาม
“ข้าชื่อสาลก เป็นพ่อค้าที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่ม” สาลกตอบ
ยักษ์ไม่พูดอะไร แต่กลับจับสาลกไปขังไว้ในถ้ำ
สาลกรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ยังคงคิดถึงบิดา
“ข้าต้องหาทางกลับไปหาพ่อให้ได้” เขาคิด
ในขณะที่ถูกขังอยู่ในถ้ำ สาลกได้พบกับเพื่อนนักโทษคนอื่นๆ
“พวกท่านถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?” สาลกถาม
“เราถูกยักษ์จับมา เพื่อเป็นอาหารของมัน” นักโทษคนอื่นๆ ตอบ
สาลกตกใจมาก เขาจึงคิดหาวิธีที่จะหลบหนี
เขาสังเกตเห็นว่า ยักษ์มักจะออกไปล่าเหยื่อในช่วงกลางคืน
“พวกเราต้องใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี” สาลกกล่าว
เมื่อถึงเวลากลางคืน สาลกและนักโทษคนอื่นๆ ก็วางแผนหลบหนี
พวกเขาใช้ก้อนหินทุบประตูถ้ำ และวิ่งหนีออกไป
ยักษ์ได้ยินเสียง จึงรีบออกมาตามล่า
สาลกและนักโทษคนอื่นๆ วิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุด สาลกก็สามารถหนีออกมาจากเกาะของยักษ์ได้
เขาเดินทางกลับไปยังเมืองของตน และได้พบกับบิดา
“พ่อครับ ลูกกลับมาแล้ว” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกดีใจมาก ที่บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย
“ลูกรัก พ่อคิดว่าพ่อจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว” พ่อค้าร้องไห้
สาลกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้บิดาฟัง
พ่อค้าประทับใจในความกล้าหาญและความภักดีของบุตรชาย
“ลูกพ่อ เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีงามยิ่งนัก” พ่อค้ารับปาก
ตั้งแต่นั้นมา สาลกก็ใช้ชีวิตอยู่กับบิดา และช่วยกันทำมาหากิน
ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความภักดีต่อบุพการี คือคุณธรรมอันประเสริฐ
— In-Article Ad —
ความภักดีต่อบุพการีเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ควรยึดมั่นในความกตัญญูกตเวที
บารมีที่บำเพ็ญ: กตัญญูกตเวทีบารมี, สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
54เอกนิบาตบุรุษพาลผู้หลงในเหงื่อณ อาณาจักรที่รุ่งเรืองแห่งหนึ่ง กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีบุรุษผู้หนึ่งนามว่า ม...
💡 อย่าหลงติดในสิ่งภายนอกที่เกิดขึ้นจากความเหนื่อยยาก จนละเลยคุณค่าที่แท้จริงของชีวิต และอย่าหลอกลวงผู้อื่นด้วยความโลภ.
14เอกนิบาตอุกกัฏฐิชาดก ในอดีตกาล เมื่อพระโพธิสัตว์ทรงเป็นพราหมณ์หนุ่มผู้มีรูปงาม นามว่า "อุกกัฏฐิ" อาศัยอยู่ใ...
💡 การให้ย่อมมีค่าแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับเจตนา ผู้ให้ที่แท้จริงคือผู้ที่ให้ด้วยใจอันบริสุทธิ์ ปราศจากความเห็นแก่ตัว และหวังแต่ประโยชน์สุขของผู้อื่น
473ทวาทสกนิบาตสัมภารชาดก ในสมัยพุทธกาล พระโพธิสัตว์ทรงระลึกชาติได้ว่า ในอดีตกาล พระองค์เคยเกิดเป็นบุตรของพ่อค้าผู้...
💡 การรักษาศีลธรรมอันดีงาม และการปฏิเสธสิ่งยั่วยวน ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญที่ยั่งยืน.
28เอกนิบาตพญานาคราชผู้ทรงทศพิธราชธรรมณ เบื้องล่างสุดของมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล ท่ามกลางหมู่ปะการังหลากสีสันท...
💡 การแก้ไขปัญหาด้วยปัญญาและความเมตตาย่อมนำมาซึ่งสันติสุขที่ยั่งยืนกว่าการใช้กำลัง
75เอกนิบาตสุภวาหุชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่พระโพธิสัตว์ยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์ชาติหนึ่ง ได้เสวยพระช...
💡 การทำความดี ย่อมส่งผลดีกลับคืนมาเสมอ แม้ในยามที่เราตกยาก ผู้อื่นก็พร้อมที่จะช่วยเหลือเรา การช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ใช่เพียงการแสดงความเมตตา แต่เป็นการสร้างบุญบารมี ที่จะส่งผลดีแก่ตัวเราในภายภาคหน้า
71เอกนิบาตมุฏฐิละชาดก ในอดีตกาลนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันรุ่งเรือง พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นพราหมณ์หนุ่มผู้มี...
💡 ความประมาทนำมาซึ่งความเสื่อม การให้อภัยและการให้โอกาสย่อมนำมาซึ่งการเริ่มต้นใหม่ ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคุณธรรมอันประเสริฐที่นำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
— Multiplex Ad —