
ในสมัยพุทธกาล พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแห่งแคว้นโกศล ทรงพระนามว่า พระเจ้าปเสนทิโกศล ทรงเป็นกษัตริย์ผู้ทรงธรรม ปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม แต่ครั้งหนึ่ง พระองค์ทรงพระสุบินนิมิตร้ายติดต่อกันถึง 16 ประการ ทำให้ทรงหวาดผวาเป็นอย่างยิ่ง
พระองค์จึงทรงเรียกประชุมเหล่าพราหมณ์ผู้รู้เห็นเวทมนตร์คาถา และนักทำนายฝันทั้งหลาย เพื่อสอบถามถึงความหมายของนิมิตร้ายเหล่านั้น
เหล่าพราหมณ์และนักทำนายต่างก็ตีความไปต่างๆ นานา บ้างก็ว่าบ้านเมืองจะเกิดภัยพิบัติ บ้างก็ว่าจะเกิดสงคราม บ้างก็ว่าพระองค์จะทรงเสื่อมอำนาจ แต่คำทำนายเหล่านั้นล้วนแต่ทำให้พระองค์ทรงหวาดหวั่นและไม่สบายพระทัยยิ่งขึ้น
ขณะนั้นเอง พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงทราบถึงความเดือดร้อนของพระเจ้าปเสนทิโกศล จึงเสด็จมายังพระราชวัง และตรัสถามถึงสาเหตุแห่งความทุกข์
พระเจ้าปเสนทิโกศลจึงกราบทูลถึงพระสุบินนิมิตร้ายทั้ง 16 ประการ พร้อมทั้งคำทำนายที่ได้รับ
พระพุทธองค์ทรงแย้มพระสรวล และตรัสอธิบายว่า “มหาบพิตร นิมิตร้ายที่พระองค์ทรงเห็นนั้น มิได้หมายถึงภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในกาลอันใกล้ หรือในรัชสมัยของพระองค์แต่อย่างใด นิมิตเหล่านั้นคือเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตกาลอันยาวนาน เมื่อสิ้นสุดพระพุทธศาสนาของพระองค์ไปแล้ว”
จากนั้น พระพุทธองค์ก็ทรงอธิบายความหมายของนิมิตร้ายแต่ละประการดังนี้:
พระพุทธองค์ทรงอธิบายเพิ่มเติมว่า เหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อโลกเข้าสู่ยุคเสื่อมถอย ผู้คนขาดศีลธรรม ขาดความเคารพยำเกรง และพระพุทธศาสนาจะค่อยๆ เสื่อมถอยไป
พระเจ้าปเสนทิโกศล เมื่อทรงทราบคำอธิบายอันกระจ่างแจ้งของพระพุทธองค์ ก็ทรงคลายความหวาดกลัวลงเป็นปลิดทิ้ง และทรงเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนามากยิ่งขึ้น พระองค์ทรงเห็นคุณค่าของการรักษาพระศาสนา และทรงมุ่งมั่นที่จะทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้อยู่คู่โลกตราบนานเท่านาน
เรื่องนี้สอนให้เห็นว่า เหตุการณ์ร้ายๆ ที่เราประสบ อาจไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราโดยตรง แต่อาจเป็นสัญญาณเตือนถึงความเสื่อมถอยของสังคมและคุณธรรม การที่เราไม่ประมาทในการรักษาศีลธรรม และตั้งอยู่ในความดีงาม ย่อมเป็นการป้องกันภัยอันใหญ่หลวงได้
— In-Article Ad —
ภัยพิบัติที่แท้จริงคือความเสื่อมถอยของศีลธรรมและคุณธรรม การรักษาความดีงามจึงเป็นการป้องกันตนเองและสังคมจากภัยอันตรายทั้งปวง
บารมีที่บำเพ็ญ: ปัญญาบารมี
— Ad Space (728x90) —
469ทวาทสกนิบาตวิชิตกุมารชาดกณ เมืองสาลวดี อันเป็นเมืองที่รุ่งเรืองและมีชื่อเสียงโด่งดัง. พระราชาทรงมีพระนามว่า กุร...
💡 ความกล้าหาญ สติปัญญา และความรับผิดชอบ นำมาซึ่งชัยชนะและความเจริญ
288ติกนิบาตกุณาลชาดก ณ เมืองราชคฤห์ อันเป็นเมืองหลวงของแคว้นมคธ ในยุคที่พระเจ้าอชาตศัตรูทรงมีพระชนม์ชีพ พระองค์...
💡 การหลงเชื่อคำยุยงโดยไม่ไตร่ตรองนำมาซึ่งความเดือดร้อน การให้อภัยเป็นสิ่งประเสริฐ
458เอกาทสกนิบาตมหิงสชาดกณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยพืชพรรณอันอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลหลากผ่านป่า แม่น้...
💡 น้ำใจและความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เป็นสิ่งที่สำคัญกว่าพละกำลัง และการช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน คือคุณธรรมอันประเสริฐ.
542มหานิบาตมหาสุบินชาดก (Mahāsubhina Jātaka)ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแคว้นกาสี มีพระน...
💡 สติปัญญาและความรู้ที่ได้มา จะมีคุณค่ายิ่ง หากนำไปใช้ในการพิจารณาไตร่ตรอง และประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการดำเนินชีวิตและการปกครอง.
492ปกิณณกนิบาตสุนัขจิ้งจอกผู้มีเมตตาในป่าอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งหนึ่ง ณ ดินแดนที่ซึ่งแสงแดดยามเช้าทาบทอลงมาอาบไล้พงไ...
💡 ความเมตตาที่แท้จริงนั้น ย่อมไม่หวังผลตอบแทน และพร้อมที่จะเสียสละเพื่อผู้อื่น
377ฉักกนิบาตมหาสีลวชาดกในอดีตกาล ณ แคว้นโกศล อันเป็นแคว้นที่อุดมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยผู้คนมีศีลธรรม ยังมีพระราชาพ...
💡 ความเมตตาและความอดทนสามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจของผู้อื่นให้ดีขึ้นได้ และความดีงามย่อมนำมาซึ่งผลดีตอบแทน
— Multiplex Ad —