กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร
กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร
ณ อาณาจักรมหาวัน อันเป็นอาณาจักรที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ แต่กลับต้องเผชิญกับภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัว นั่นคือโรคระบาดร้ายแรงที่ลามไปทั่วแผ่นดิน ทำให้ผู้คนล้มป่วยและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก
พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเป็นกษัตริย์ผู้เมตตาและเข้มแข็ง ทรงพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือพสกนิกรของพระองค์
พระองค์ทรงปรึกษากับเหล่าแพทย์หลวง
"มีหนทางใดที่จะรักษาโรคนี้ได้หรือไม่?" พระเจ้าจักรพรรดิทรงถามด้วยความร้อนรน
แพทย์หลวงถวายรายงาน
"ฝ่าบาท โรคนี้รุนแรงยิ่งนัก ยาสมุนไพรที่เรามีนั้นแทบจะไม่มีผลเลย"
พระองค์ทรงตรัสถามถึงสาเหตุ
"แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่า สาเหตุของโรคนี้มาจากสิ่งใด?"
แพทย์หลวงอธิบาย
"เท่าที่เรารู้มา โรคนี้อาจเกิดจากพิษร้ายที่ปะปนอยู่ในแหล่งน้ำหลักของอาณาจักร"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงตกพระทัย
"แหล่งน้ำหลัก? นั่นหมายถึง..."
แพทย์หลวงพยักหน้า
"ใช่แล้วฝ่าบาท"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงคิดถึงพระบิดาของพระองค์ ผู้ซึ่งเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อรักษาแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักร
พระองค์ทรงตัดสินพระทัย
"ข้าจะไปตรวจสอบแหล่งน้ำนั้นด้วยตนเอง"
เหล่าขุนนางพากันทูลห้าม
"ฝ่าบาท! เป็นอันตรายเกินไป! หากทรงเป็นอะไรไป อาณาจักรของเราจะอยู่เช่นไร?"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงส่ายพระพักตร์
"ในเมื่อชีวิตของพสกนิกรสำคัญกว่าชีวิตของข้า ข้าจะยอมเสี่ยง"
พระองค์ทรงนำคณะผู้ติดตามที่กล้าหาญที่สุดจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปยังแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อไปถึง ภาพที่ปรากฏคือ น้ำในบ่อศักดิ์สิทธิ์นั้นมีสีขุ่นมัวและมีกลิ่นเหม็นเน่า
"ดูเหมือนว่า จะมีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างปนเปื้อนอยู่" พระเจ้าจักรพรรดิทรงกล่าว
พระองค์ทรงลงไปสำรวจในบ่อด้วยพระองค์เอง
"ขอให้ข้าเป็นผู้ลงไปเอง"
แม้จะมีผู้ทูลคัดค้าน แต่พระองค์ก็มิได้ทรงยินยอม
เมื่อพระองค์ทรงลงไปในบ่อ ก็ทรงพบว่า มีหินสีดำก้อนใหญ่ที่แผ่รัศมีแห่งพิษร้ายอยู่
"นี่แหละคือสาเหตุ!"
พระองค์ทรงพยายามดันหินก้อนนั้นออก
แต่หินนั้นหนักอึ้ง ราวกับจะติดตรึงอยู่กับพื้น
พิษร้ายจากหินแผ่กระจายออกมา
พระเจ้าจักรพรรดิทรงเริ่มรู้สึกอ่อนแรง
"ฝ่าบาท!" ผู้ติดตามตะโกนด้วยความตกใจ
พระองค์ทรงใช้พละกำลังเฮือกสุดท้าย ดันหินก้อนนั้นออกจากปากบ่อ
ทันทีที่หินก้อนนั้นกระเด็นออกมา น้ำในบ่อก็กลับใสสะอาดดังเดิม
แต่พิษร้ายนั้นได้เข้าสู่พระวรกายของพระเจ้าจักรพรรดิแล้ว
"ฝ่าบาท!"
พระองค์ทรงล้มลง
"จง...จงนำน้ำนี้ไป...รักษาประชาชน..."
พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์
เมื่อข่าวการเสียสละของพระเจ้าจักรพรรดิแพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักร ประชาชนต่างโศกเศร้าเสียใจ
พวกเขาได้นำน้ำจากบ่อศักดิ์สิทธิ์ไปรักษาโรค และโรคระบาดก็ค่อยๆ หายไป
อาณาจักรมหาวันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ประชาชนต่างรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อความอยู่รอดของพวกเขา
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การเสียสละเพื่อส่วนรวมย่อมเป็นที่จดจำและเป็นมหากุศล
บารมีที่บำเพ็ญ: ทานบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
64เอกนิบาตทุติยทุพภิกขันตชาดก
ทุติยทุพภิกขันตชาดก (เรื่องที่ 64) ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงพาราณสีอันเจริญรุ่งเรือง สองกษัตร...
💡 ความเพียรพยายามและสติปัญญา สามารถนำพาเราให้เอาชนะอุปสรรคและความยากลำบากได้ การเสียสละเพื่อผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
428นวกนิบาตสาลทกชาดก
สาลทกชาดกในอดีตกาล เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นสาลทกพราหมณ์...
💡 ปัญญาคือแสงสว่างที่ส่องนำทางให้เราพ้นจากความมืดมนแห่งปัญหา การใช้ปัญญาอย่างถูกต้องและมีเมตตาธรรม จะนำมาซึ่งประโยชน์สุขแก่ตนเองและผู้อื่น
111เอกนิบาตอุทายิชาดก
อุทายิชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี อันเป็นเมืองหลวงที่รุ่งเรืองยิ่งนัก ประดับประดาไป...
💡 วาจาสุภาพอ่อนหวาน ย่อมนำมาซึ่งความรัก ความเมตตา และความเป็นมิตร หากแต่ให้มีปัญญาประกอบด้วย
22เอกนิบาตอติจาณกชาดก
อติจาณกชาดกณ เมืองสาวัตถี อันเป็นเมืองที่รุ่งเรืองด้วยพระพุทธศาสนา มีพระภิกษุรูปหนึ่งนามว่า "พระอติจ...
💡 ความตะกละเป็นบ่อเกิดแห่งทุกข์ ควรบริโภคอาหารแต่พอดี รู้จักประมาณตน เพื่อสุขภาพกายและใจที่ดี
55เอกนิบาตสิงคลชาดก
นักปราชญ์ผู้สละทิฐิณ แคว้นมคธอันไพบูลย์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่อาณาจักรยังคงปกครองโดยกษัตริ...
💡 ความรู้ที่แท้จริงนั้นมาพร้อมกับความอ่อนน้อมถ่อมตน การยึดติดในทิฐิมานะจะปิดกั้นหนทางสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้ง.
177ทุกนิบาตสัพพปาณกชาดก (เรื่องนก)
สัพพปาณกชาดก (เรื่องนก) ณ ดินแดนชมพูทวีปอันร่มเย็นแห่งนั้น มีนครที่เจริญรุ่งเรืองนามว่า "เวสาลี" เป...
💡 การเสียสละเพื่อผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง และส่งผลดีต่อตนเองและสังคม.
— Multiplex Ad —