กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร
กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร
ณ อาณาจักรมหาวัน อันเป็นอาณาจักรที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ แต่กลับต้องเผชิญกับภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัว นั่นคือโรคระบาดร้ายแรงที่ลามไปทั่วแผ่นดิน ทำให้ผู้คนล้มป่วยและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก
พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเป็นกษัตริย์ผู้เมตตาและเข้มแข็ง ทรงพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือพสกนิกรของพระองค์
พระองค์ทรงปรึกษากับเหล่าแพทย์หลวง
"มีหนทางใดที่จะรักษาโรคนี้ได้หรือไม่?" พระเจ้าจักรพรรดิทรงถามด้วยความร้อนรน
แพทย์หลวงถวายรายงาน
"ฝ่าบาท โรคนี้รุนแรงยิ่งนัก ยาสมุนไพรที่เรามีนั้นแทบจะไม่มีผลเลย"
พระองค์ทรงตรัสถามถึงสาเหตุ
"แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่า สาเหตุของโรคนี้มาจากสิ่งใด?"
แพทย์หลวงอธิบาย
"เท่าที่เรารู้มา โรคนี้อาจเกิดจากพิษร้ายที่ปะปนอยู่ในแหล่งน้ำหลักของอาณาจักร"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงตกพระทัย
"แหล่งน้ำหลัก? นั่นหมายถึง..."
แพทย์หลวงพยักหน้า
"ใช่แล้วฝ่าบาท"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงคิดถึงพระบิดาของพระองค์ ผู้ซึ่งเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อรักษาแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักร
พระองค์ทรงตัดสินพระทัย
"ข้าจะไปตรวจสอบแหล่งน้ำนั้นด้วยตนเอง"
เหล่าขุนนางพากันทูลห้าม
"ฝ่าบาท! เป็นอันตรายเกินไป! หากทรงเป็นอะไรไป อาณาจักรของเราจะอยู่เช่นไร?"
พระเจ้าจักรพรรดิทรงส่ายพระพักตร์
"ในเมื่อชีวิตของพสกนิกรสำคัญกว่าชีวิตของข้า ข้าจะยอมเสี่ยง"
พระองค์ทรงนำคณะผู้ติดตามที่กล้าหาญที่สุดจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปยังแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อไปถึง ภาพที่ปรากฏคือ น้ำในบ่อศักดิ์สิทธิ์นั้นมีสีขุ่นมัวและมีกลิ่นเหม็นเน่า
"ดูเหมือนว่า จะมีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างปนเปื้อนอยู่" พระเจ้าจักรพรรดิทรงกล่าว
พระองค์ทรงลงไปสำรวจในบ่อด้วยพระองค์เอง
"ขอให้ข้าเป็นผู้ลงไปเอง"
แม้จะมีผู้ทูลคัดค้าน แต่พระองค์ก็มิได้ทรงยินยอม
เมื่อพระองค์ทรงลงไปในบ่อ ก็ทรงพบว่า มีหินสีดำก้อนใหญ่ที่แผ่รัศมีแห่งพิษร้ายอยู่
"นี่แหละคือสาเหตุ!"
พระองค์ทรงพยายามดันหินก้อนนั้นออก
แต่หินนั้นหนักอึ้ง ราวกับจะติดตรึงอยู่กับพื้น
พิษร้ายจากหินแผ่กระจายออกมา
พระเจ้าจักรพรรดิทรงเริ่มรู้สึกอ่อนแรง
"ฝ่าบาท!" ผู้ติดตามตะโกนด้วยความตกใจ
พระองค์ทรงใช้พละกำลังเฮือกสุดท้าย ดันหินก้อนนั้นออกจากปากบ่อ
ทันทีที่หินก้อนนั้นกระเด็นออกมา น้ำในบ่อก็กลับใสสะอาดดังเดิม
แต่พิษร้ายนั้นได้เข้าสู่พระวรกายของพระเจ้าจักรพรรดิแล้ว
"ฝ่าบาท!"
พระองค์ทรงล้มลง
"จง...จงนำน้ำนี้ไป...รักษาประชาชน..."
พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์
เมื่อข่าวการเสียสละของพระเจ้าจักรพรรดิแพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักร ประชาชนต่างโศกเศร้าเสียใจ
พวกเขาได้นำน้ำจากบ่อศักดิ์สิทธิ์ไปรักษาโรค และโรคระบาดก็ค่อยๆ หายไป
อาณาจักรมหาวันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ประชาชนต่างรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อความอยู่รอดของพวกเขา
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การเสียสละเพื่อส่วนรวมย่อมเป็นที่จดจำและเป็นมหากุศล
บารมีที่บำเพ็ญ: ทานบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
305จตุกกนิบาตมหาปะทะชาดก
มหาปะทะชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ อันเป็นที่ตั้งแห่งกรุงราชคฤห์อันรุ่งเรือง มีพระโพธิ...
💡 ความโลภย่อมนำมาซึ่งความพินาศ การเบียดเบียนผู้อื่นย่อมไม่ก่อให้เกิดผลดี การแบ่งปันและความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เป็นสิ่งสำคัญในการอยู่ร่วมกันในสังคม
234ทุกนิบาตสุนักขัตตชาดก
สุนักขัตตชาดกกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงสาวัตถี มีบุตรเศรษฐีผู้หนึ่งนามว่า สุนักขัตตะ เขาเป็นผู้ที...
💡 ความยึดมั่นในอัตตา ทิฐิที่ผิด และความเย่อหยิ่ง เป็นอุปสรรคในการเข้าถึงความจริง การยอมรับความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง และการลดทิฐิ ถือเป็นหนทางสู่การบรรลุธรรม
105เอกนิบาตสิริปาละชาดก
สิริปาละชาดก ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี อันเป็นเมืองที่รุ่งเรืองและเปี่ยมด้วยผู้คนนานาชนิด พระเจ้าพรหม...
💡 ความมีเมตตา การแบ่งปัน และการเสียสละเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น คือทรัพย์สมบัติอันแท้จริงที่ไม่มีวันสูญสิ้น
49เอกนิบาตมหาสุบินชาดก
มหาสุบินชาดก ในครั้งพุทธกาล พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงเล่าเรื่องมหาสุบินช...
💡 การมีปัญญาหยั่งรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ย่อมทำให้เราเตรียมพร้อมรับมือกับความเปลี่ยนแปลง และสามารถนำพาตนเองและผู้อื่นไปสู่หนทางแห่งความดีงามได้. การตระหนักถึงความเสื่อมโทรมของโลก เป็นจุดเริ่มต้นของการค้นหาหนทางแห่งการพ้นทุกข์.
87เอกนิบาตสุมังคชาดก
สุมังคชาดกเรื่องราวนี้เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล ณ กรุงพาราณสี เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็น “สุ...
💡 ความซื่อสัตย์และความกตัญญูเป็นคุณธรรมอันประเสริฐยิ่งกว่าทรัพย์สินเงินทอง การรักษาคุณธรรมไว้ได้ แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญที่ยั่งยืน
24เอกนิบาตกุฏวานกชาดก
กุฏวานกชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงอุบัติเป็นกุฏวานะ (นกแขกเต้า) อาศัยอยู่ใ...
💡 ความเมตตาเป็นคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ สามารถเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดีได้ แม้แต่กับผู้ที่เคยทำร้ายเรา การรู้จักให้อภัยและช่วยเหลือผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
— Multiplex Ad —