กษัตริย์ผู้ไม่ทรงรังเกียจคนบาป
กษัตริย์ผู้ไม่ทรงรังเกียจคนบาป
ณ แคว้นสุรเสนา อันเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองยิ่งนักปกครองโดยพระเจ้าสุรเสน กษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรมล้ำเลิศ พระองค์ทรงปกครองด้วยความยุติธรรม ทำให้พสกนิกรอยู่เย็นเป็นสุข ทรัพย์ในแผ่นดินสมบูรณ์
วันหนึ่ง มีโจรผู้หนึ่งนามว่า 'มืด' ซึ่งเป็นที่หวาดกลัวของชาวเมือง เพราะความโหดเหี้ยมและฉ้อฉลของมัน ได้ถูกจับกุมตัวพร้อมของกลางเป็นทรัพย์สินที่ขโมยมาเป็นจำนวนมาก
เมื่อเรื่องถึงพระกรรณของพระเจ้าสุรเสน พระองค์ทรงมีรับสั่งให้มืดมาเข้าเฝ้า
"เจ้ามืด เหตุใดเจ้าจึงกระทำการอันเป็นบาปหนาเช่นนี้?" พระเจ้าสุรเสนตรัสถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความสงสาร
มืดก้มหน้าลงด้วยความละอาย
"ข้า...ข้าไม่มีทางเลือกพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าสุรเสนทรงเพ่งพินิจไปยังใบหน้าของมืด
"ไม่มีทางเลือก? หมายความว่าอย่างไร?"
มืดเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองอย่างละเอียด
"ข้าเกิดในตระกูลยาจก ยากจนข้นแค้นมาตั้งแต่เด็ก ข้าพยายามทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงชีพ แต่ก็ไม่เคยพอประทังชีวิต จนวันหนึ่ง ข้าถูกคนโกงเอาทรัพย์ไปจนหมดสิ้น ทำให้ข้าสิ้นหวัง ข้าจึงหันมาใช้วิธีนี้เพื่อเอาชีวิตรอด"
พระเจ้าสุรเสนทรงสดับฟังด้วยความเห็นใจ
"แม้ว่าเจ้าจะทำผิด แต่ข้าก็มิได้รังเกียจเจ้า"
เหล่าขุนนางที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันประหลาดใจ
"ฝ่าบาท! เหตุใดจึงทรงเมตตาโจรผู้นี้ถึงเพียงนี้?" ขุนนางอาวุโสทูลถาม
พระเจ้าสุรเสนตรัสตอบ
"โทษทัณฑ์นั้นมีไว้สำหรับลงโทษผู้กระทำผิด แต่จิตใจของผู้ที่เคยผิดพลาด หากได้รับการชี้แนะที่ดี ก็อาจกลับตัวกลับใจได้"
พระองค์ทรงมีรับสั่งให้นำทรัพย์สินที่มืดถูกยึดคืนมาทั้งหมดมอบคืนให้กับผู้ที่มันได้ขโมยไป
"ส่วนเจ้ามืด" พระเจ้าสุรเสนตรัสกับมืด "ข้าจะให้โอกาสเจ้า"
มืดเงยหน้าขึ้นด้วยความหวัง
"ฝ่าบาท!"
พระเจ้าสุรเสนทรงมีรับสั่งให้มืดทำงานในหน้าที่กรรมกรที่โรงช้างหลวง
"จงทำงานนี้ให้ดีที่สุด จงพิสูจน์ว่าเจ้าสามารถเป็นคนดีได้"
มืดรู้สึกซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้
"ข้าจะจงรักภักดีต่อฝ่าบาทตลอดไป!"
นับแต่นั้นมา มืดก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจในการทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มันไม่เคยคิดที่จะกลับไปทำความผิดอีกเลย
เวลาผ่านไป พระเจ้าสุรเสนทรงสังเกตเห็นความขยันหมั่นเพียรและความซื่อสัตย์ของมืด
"เจ้ามืด เจ้าทำงานได้ดีมาก" พระเจ้าสุรเสนตรัสชมเชย
มืดน้อมรับด้วยความยินดี
"ทุกอย่างเป็นเพราะพระเมตตาของฝ่าบาท"
ด้วยความดีความชอบที่มืดได้สร้างสมมา พระเจ้าสุรเสนจึงทรงเลื่อนตำแหน่งให้มืดได้ดูแลโรงช้างหลวง
"เจ้าสมควรได้รับโอกาสนี้"
มืดรู้สึกปลาบปลื้มใจยิ่งนัก
"ข้าจะรักษาหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดพ่ะย่ะค่ะ!"
ข่าวคราวความเมตตาของพระเจ้าสุรเสนได้แพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักร ทำให้เหล่าผู้ที่เคยกระทำผิดต่างพากันกลับตัวกลับใจ
ในที่สุด มืดก็ได้กลายเป็นข้าราชการที่ซื่อสัตย์และเป็นที่รักของประชาชน
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
ความเมตตาและการให้โอกาสย่อมนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี
บารมีที่บำเพ็ญ: เมตตาบารมี, ขันติบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
500ปกิณณกนิบาตพระโพธิสัตว์เป็นพญานาคผู้มีธรรม
พญานาคผู้ทรงธรรมในบาดาลอันลึกลับและงดงาม ที่ซึ่งมีปราสาทแก้วผลึกประดับประดาด้วยอัญมณีหลากสีสัน อาศัย...
💡 การยึดมั่นในธรรม และการใช้สติปัญญาในการแก้ไขปัญหา ย่อมนำมาซึ่งสันติสุขและความสามัคคี
400สัตตกนิบาตอุทุมพรชาดก: คุณค่าแห่งความดี
อุทุมพรชาดก: คุณค่าแห่งความดี นานมาแล้ว ณ แคว้นมคธอันรุ่งเรือง บริเวณเชิงเขาแห่งหนึ่ง มีต้นมะเดื่อใ...
💡 คุณค่าที่แท้จริงของสิ่งต่างๆ ไม่ได้อยู่ที่ตัววัตถุเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่เจตนาและใจของผู้ครอบครองหรือผู้ให้ ความดีงามที่แฝงอยู่ในจิตใจ จะส่งผลให้สิ่งต่างๆ รอบตัวเรามีคุณค่าและนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
379ฉักกนิบาตสุทธชาดก
สุทธชาดก ณ แคว้นมคธอันเจริญด้วยลาภสักการะ ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเมืองหลวงชื่อว่าราชคฤห์ เป็นมห...
💡 ความซื่อสัตย์สุจริตและความเพียรพยายามในการพิสูจน์ความจริง จะนำมาซึ่งความยุติธรรมและชัยชนะในที่สุด
312จตุกกนิบาตสมมทัตตชาดก
สมมทัตตชาดก ในสมัยพุทธกาล ณ เมืองเวสาลี อันเป็นมหานครที่รุ่งเรือง เต็มไปด้วยผู้คน พ่อค้าวาณิช และเห...
💡 ความเห็นแก่ตัวและความอวดดี นำมาซึ่งความสูญเสีย การแบ่งปันและเมตตาต่อผู้อื่น คือ หนทางสู่ความสุขที่แท้จริง
365ปัญจกนิบาตสิงคลชาดก
สิงคลชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ อันเป็นที่ตั้งของเมืองราชคฤห์อันรุ่งเรือง ในยุคที่พระโพ...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้เห็นว่า การใช้สติปัญญาและความถูกต้องย่อมสามารถเอาชนะเล่ห์เหลี่ยมและความอิจฉาริษยาได้ การกระทำอันมีคุณธรรมและความเมตตาย่อมนำมาซึ่งความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรือง
322จตุกกนิบาตสาระพันธุชาดก
สาระพันธุชาดก ณ แคว้นมคธ อันอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารและแม่น้ำลำคลองใสสะอาด ในอดีตกาลนานมาแล...
💡 นิทานเรื่องสาระพันธุชาดกสอนให้เรารู้ว่า ทุกสิ่งรอบตัวเราล้วนมีคุณค่าในตัวเอง หากเรารู้จักสังเกต พิจารณา และใช้ปัญญาในการพลิกแพลง สิ่งธรรมดาสามัญก็สามารถกลายเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มหาศาลได้ นอกจากนี้ยังสอนให้เราเห็นความสำคัญของการช่วยเหลือผู้อื่น ทั้งในด้านวัตถุ และการส่งเสริมให้เขามีศักยภาพในการพึ่งพาตนเอง
— Multiplex Ad —