සච්ච බෝසතාණන් වහන්සේ

සච්ච බෝසතාණන් වහන්සේ

බොහෝ කලකට පෙර, එක්තරා ඈත රටක, සච්ච බෝසතාණන් වහන්සේ, අතිශයින්ම සත්‍යවාදී, ධර්මිෂ්ඨ, සහ කරුණාවන්ත කුමාරයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. උන්වහන්සේගේ මුළු ජීවිතයම, සත්‍යය, ධර්මය, සහ අනුකම්පාව පදනම් කරගෙන ගෙවී ගියේය. උන්වහන්සේ, කිසි විටෙකත් බොරු කීවේ නැත, අන් අයට හානි කළේ නැත, සහ අසාධාරණයක් කළේ නැත. උන්වහන්සේගේ සත්‍යවාදී බව, මුළු රාජධානියටම ආදර්ශයක් විය. උන්වහන්සේගේ පියා, රජු, පුත්‍රයාගේ ගුණය ගැන ඉතා ආඩම්බර විය.

දිනක්, අසල්වැසි රාජධානියක, එක්තරා දුෂ්ට හා ඊර්ෂ්‍යා සහගත රජෙක්, බෝසතාණන් වහන්සේගේ රාජධානියේ සමෘද්ධිය හා සතුට දැක, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළී, කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළේය. ඔහු, බෝසතාණන් වහන්සේගේ රාජධානිය ආක්‍රමණය කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු, තම හමුදාවන්ට, "අපි, සතුරන්ගේ රාජධානියට ගොස්, සියලු ධනය කොල්ල කමු. අපගේ ජයග්‍රහණය, ලොවට පෙන්වමු." යයි කීවේය.

ආක්‍රමණික හමුදාව, රාජධානියේ දේශ සීමාවට පැමිණි බව ආරංචි වූ විට, බෝසතාණන් වහන්සේ, කිසිදු බියක් හෝ පසුබෑමක් නොපෙන්වා, තම සේනාව සූදානම් කළහ. උන්වහන්සේ, තම සේනාවට, "අපගේ සතුරන්, බලවත් වුවත්, අපගේ සිත, සත්‍යය, ධර්මය, සහ යුක්තිය වෙනුවෙන් පවතී. අපි, ධර්මයෙහි පිහිටා, සටන් කරන්නෙමු. අපගේ සත්‍යවාදී බව, අපට ශක්තිය ලබා දෙනු ඇත." යයි කීහ.

යුද්ධය ආරම්භ විය. ආක්‍රමණික හමුදාව, ඉතා කුරිරු හා ඝෝර ලෙස සටන් කළහ. බෝසතාණන් වහන්සේගේ සේනාව, ධර්මයෙහි පිහිටා, සටන් කළහ. එහෙත්, සතුරන්ගේ සංඛ්‍යාව අතිශයින්ම විශාල විය. බෝසතාණන් වහන්සේ, තම සේනාවට, "අප පසුබසින්නට සූදානම් නැත. අපගේ සත්‍යවාදී බව, අපව ආරක්ෂා කරනු ඇත." යයි කීහ.

සතුරන්ගේ නායක, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨ බව, සහ සත්‍යවාදී බව දැක, මවිතයට පත්විය. ඔහු, බෝසතාණන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, "රාජකුමාරයාණෙනි, ඔබගේ සත්‍යවාදී බව, අතිශයින්ම ප්‍රශංසනීයයි. එහෙත්, ඔබ, ඔබේ සේනාව, සහ ඔබේ රාජධානිය, විනාශයෙන් බේරා ගැනීමට, මාගේ යටත් රාජ්‍යයක් වීමට කැමතිද?" යයි ඇසීය.

බෝසතාණන් වහන්සේ, සන්සුන්ව, "මම, මාගේ රාජධානිය, කිසිවෙකුට යටත් නොකරමි. මගේ රාජධානිය, සත්‍යය, ධර්මය, සහ යුක්තිය පදනම් කරගෙන පවතී. මම, බොරු, අසාධාරණය, හෝ අයුක්තිය, පිළිගන්නේ නැත." යයි පිළිතුරු දුන්හ. මෙම අවස්ථාවේදී, සතුරන්ගේ නායක, බෝසතාණන් වහන්සේගේ සත්‍යවාදී බව, සහ ධෛර්යය, දැක, ඔහුගේ හදවත වෙනස් විය. ඔහු, තම හමුදාවට, "අපි, මෙවැනි ධර්මිෂ්ඨ, සහ සත්‍යවාදී රාජධානියකට එරෙහිව සටන් නොකරමු." යයි කීවේය. ඔහු, තම හමුදාවට, පසු බැසීමට අණ කළේය.

ආක්‍රමණික හමුදාව, පසු බැස ගියහ. රාජධානිය, සාමයෙන් හා සමෘද්ධියෙන් පැවතුනි. බෝසතාණන් වහන්සේ, තම සත්‍යවාදී බව, සහ ධර්මයෙහි පිහිටීම, නිසා, රාජධානිය බේරා ගත්හ. ඔහුගේ සත්‍යවාදී බව, ඔහුට, සහ ඔහුගේ රාජධානියට, විශාල ගෞරවයක්, සහ කීර්තියක්, ගෙන දුන්නේය.

බෝසතාණන් වහන්සේ, තම ජනතාවට, සත්‍යය, ධර්මය, සහ යුක්තිය, ජීවිතයේ, අතිශයින්ම වැදගත් බව, ඉගැන්වූහ. ඔහු, සත්‍යය, කිසි විටෙකත්, අතහැරිය යුතු නැති බව, පැවසීය. ඔහුගේ ඉගැන්වීම්, ඔහුගේ රාජධානියට, සදාකාලික සාමය, සහ සමෘද්ධිය, ගෙන දුන්නේය.