බුදුන් වහන්සේගේ ධෛර්යමත් බව

බුදුන් වහන්සේගේ ධෛර්යමත් බව

ඈත අතීතයේ, කෝටි සංඛ්‍යාත සක්වළ පුරා නමක් ගිය, බරණැස් නුවර පාලනය කළ බ්‍රහ්දත්ත රජතුමා, සිය ධර්මිෂ්ඨ පාලනයෙන් දසදිග යසස පැතිරවීය. එතුමාගේ රාජ සභාව වූයේ පණ්ඩිතයන්ගෙන්, ඥානවන්තයන්ගෙන් පිරි සුප්‍රසිද්ධ ස්ථානයකි. එදවස, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, රජ කුමරුවකු ලෙස උපත ලැබූහ. එතුමාණන්ගේ කුමාර ජීවිතය වූයේ පරමාදර්ශී එකකි. ශිල්ප ශාස්ත්‍ර හැදෑරීමෙහි ද, යුධ ශිල්පය ඉගෙනීමෙහි ද, රාජ්‍ය පාලනය හැදෑරීමෙහි ද, කිසිදු පසුබෑමක් නොලත් අග්‍රගාමී තරුණයෙකි. කුමාරයාගේ නිර්භීතකම, පරාක්‍රමය, ධර්මිෂ්ඨ බව ගැන මුළු බරණැස් රාජධානිය ම කතාබහට ලක්විය.

එක් දිනක්, රජ මාළිගාවේ විශිෂ්ඨ ශාලාව තුළ, රජතුමා හා බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා අමාත්‍ය මණ්ඩලය සමඟ අසුන් ගෙන සිටියහ. නගරයෙන් පැමිණි සැපයුම් කරුවකු අගනා මුතු ඇට දහසක් රජුට පූජා කළේය. රජතුමා එම මුතු ඇට අතිශයින් සතුටට පත් විය. එහෙත්, ඔහු කුමාරයා දෙස බලා මෙසේ ඇසීය:

"පුත, මේ මුතු ඇට අපමණ වටිනා ඒවා. එහෙත්, මේවාට වඩා වටිනා දෙයක් පෘථිවිය මත තිබේදැයි ඔබ සිතන්නේද?"

බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා ගම්භීර ලෙස සිතන්නට විය. එතුමාණන්ගේ අවබෝධය අතිශයින් පැහැදිලි විය. එතුමාණන්ගේ කල්පනාකාරී පිළිතුර වූයේ:

"පියාණෙනි, මේ මුතු ඇට අතිශයින් වටිනා බව සැබෑ ය. එහෙත්, සත්‍ය, ධර්මය, නිර්භීතකම, පරාක්‍රමය, ධෛර්යය යන ගුණාංග මීට වඩා අතිශයින් වටිනා ය. මුතු ඇට ලෞකික සැප සඳහා උපකාර වන අතර, මේ ගුණාංග නිර්වාණය කරා ගෙන යන්නා වූ මාර්ගය සකස් කරයි."

රජතුමා පුදුමයට පත් විය. ඔහු කුමාරයාගේ ප්‍රඥාව, වටහා ගැනීමේ හැකියාව ගැන අතිශයින් ප්‍රසාදයට පත් විය. එහෙත්, බරණැස් නුවර තවත් අසල්වැසි රාජධානියක් විය. ආක්‍රමණශීලී මහාකාළ රජු, බරණැස් රාජධානිය අල්ලා ගැනීමේ පැතුමෙන් පිරි සිටියේය. මහාකාළ රජු අතිශයින් කෲර, අධර්මිෂ්ඨ පාලකයෙකි. ඔහුගේ සොල්දාදුවන් අතිශයින් බියකරු, අනුකම්පා නොලත් පිරිසකි.

මහාකාළ රජු බරණැස් රාජධානියේ සංවර්ධනය, සමෘද්ධිය, ධර්මිෂ්ඨ පාලනය ගැන ඊර්ෂ්‍යා කළේය. ඔහු නිතරම සටන්, ආක්‍රමණ ගැන සිතුවේය. එක් දිනක්, මහාකාළ රජු සිය අමාත්‍යවරුන් සමඟ උපාය මාර්ග ගැන සාකච්ඡා කරමින් සිටියේය. ඔහුගේ ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා, කපටි, දුෂ්ට අයෙකි. ඔහු මෙසේ කීය:

"මහරජ, බරණැස් රාජධානිය අපට තර්ජනයක්. ඔවුන්ගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය ජනතාව පිනවා ඇත. අප බරණැස් අල්ලා ගන්නේ නම්, අපගේ රාජධානිය තවත් බලවත් වනු ඇත."

මහාකාළ රජු අධික සතුටට පත් විය. ඔහු තීරණය කළේ බරණැස් ආක්‍රමණය කරන බවයි. අතිශයින් විශාල සොල්දාදුවකු සමඟ, කෲර යුධ වාහන සමඟ, මහාකාළ රජු බරණැස් නුවර ආක්‍රමණය කළේය. බරණැස් ජනතාව අතිශයින් බියට පත් විය. රජ මාළිගාව ආරක්ෂාව අඩු විය. බරණැස් රජු සටනට සූදානම් විය. එහෙත්, මහාකාළ රජුගේ බලකාමය අතිශයින් විශාල විය.

බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා සටන් බිමට පැමිණියේය. එතුමාණන්ගේ මුහුණ සන්සුන් විය. අතිශයින් ධෛර්යමත් විය. බිය නොපෙනුණි. එතුමාණන් අතිශයින් ප්‍රබල යුධ කැට සමඟ සටන් කළේය. අතිශයින් දක්ෂ කඩු හරඹ කළේය. මහාකාළ රජු කුමාරයාගේ පරාක්‍රමය දැක පුදුමයට පත් විය. බරණැස් ජනතාව කුමාරයාගේ ධෛර්යය දැක අතිශයින් ධෛර්යමත් විය.

සටන අතිශයින් උග්‍ර විය. රුධිරය පොළොව තෙත් කළේය. අසංඛ්‍යාත සොල්දාදුවන් මිය ගියහ. බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා අතිශයින් වෙහෙසට පත් විය. එහෙත්, ඔහු අතහැරියේ නැත. අවසානයේ, බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා මහාකාළ රජු සමඟ මුහුණට මුහුණ සටන් කළේය. මහාකාළ රජු අතිශයින් බලවත් විය. බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා අතිශයින් ප්‍රඥාවන්ත විය. ඔහු මහාකාළ රජුගේ බල පෙන්නුම් පරදවා, අවසානයේ ඔහු වෙහෙසට පත් කළේය. බෝධිසත්ත්ව කුමාරයා අතිශයින් කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි කම්මැලි