පේලිය නුවණ

පේලිය නුවණ

පුරාණ රජදහනක් වූ මගධයේ, ධර්මිෂ්ඨ රජෙකුගේ රාජ සභාවේ පේලිය නම් බමුණෙක් විසීය. ඔහු අතිශය ඤාණවන්තයෙක් වූ අතර, සියලු කලාවන්හි ප්‍රවීණයෙක් විය. රජු ඔහුට මහත් සේ ගෞරව කළ අතර, සියලු කටයුතුවලදී ඔහුගේ උපදෙස් පැතීය. එහෙත්, පේලියගේ සිතෙහි කුහකකමක්ද විය. තමා හැර අන් කිසිවෙක් ඤාණවන්තයෙක් නොවන බව ඔහු විශ්වාස කළේය. රජ සභාවේදී අන් අයගේ මත පළකිරීම ඔහුට ඉවසිය නොහැකි විය. ඔහු සැම විටම උත්සාහ කළේ තමාගේ මතයම ඉහළින් තබා ගැනීමටය. ඔහුගේ නුවණ ඔප්පු කිරීමට ඔහු විවිධ උපක්‍රම යෙදුවේය. දිනක් රජු විසින් රාජ සභාවේදී අතිශය දුෂ්කර ප්‍රශ්නයක් ඉදිරිපත් කරන ලදී. "රාජ්‍යයක ස්ථාවරත්වයට වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ කුමක්ද?" යනුවෙන් රජු විමසීය. සභාවේ සිටි බොහෝ දෙනා විවිධ පිළිතුරු දුන්හ. යමෙක් කීවේ අතිශය බලවත් හමුදාවක් බවය, තවත් කෙනෙක් කීවේ ධර්මිෂ්ඨ නීති රීති බවය. රජුගේ මුහුණේ කිසිදු සතුටක් නොවීය. එතකොට පේලිය නැගිට, "මහරජාණෙනි, මේ සියල්ලටම වඩා වැදගත් වන්නේ රාජ්‍යයේ ජනතාවගේ එකමුතුකමයි. ජනතාව එකමුතුව සිටින තාක් කල්, කිසිදු සතුරෙකුට හෝ අභ්‍යන්තර අර්බුදයකට රාජ්‍යය පරාද කළ නොහැකිය" යනුවෙන් කීය. රජු පුදුමයට පත් විය. ඔහු පේලියගේ පිළිතුර ගැන සිතන්නට විය. නමුත් පේලිය සිතුවේ තමා පමණක් ඤාණවන්තයෙකු බව ඔප්පු කරගත් බවය. පසු දින, අසල්වැසි රාජ්‍යයකින් රජුට ආරාධනාවක් ලැබුණි. අසල්වැසි රජු තමාගේ රාජධානියේ ඇති අතිශය දුර්ලභ සහ වටිනා මැණිකක් පෙන්වීමට කැමැති විය. රජු, පේලියගේ උපදෙස් මත, තමාගේ රාජධානියේ සිටින අති දක්ෂ කලාකරුවෙකු සහ ස්වර්ණාභරණ ශිල්පියෙකු ද කැඳවාගෙන එම ආරාධනය පිළිගත්තේය. අසල්වැසි රජුගේ මාළිගාව අතිශය විචිත්‍රවත් විය. මැණිකද අති සුන්දර විය. අසල්වැසි රජු, "අපේ රාජධානියේ පමණක් ඇති මේ මැණික, තමාගේ රාජධානියේ ඇති අගනා දෙයක් සමඟ හුවමාරු කර ගැනීමට කැමැතිද?" යනුවෙන් විමසීය. අපේ රජු, පේලියගේ උපදෙස් මත, "මා ළඟ ඇති අති දුර්ලභ සිතුවමක් ඇත. එය අපේ රාජධානියේ අති දක්ෂ කලාකරුවෙකු විසින් අඳින ලද එකක්. එය අන් කිසි රාජධානියක නොමැත" යනුවෙන් කීය. දෙපාර්ශවයම තමන්ගේ වටිනා දේ හුවමාරු කර ගැනීමට එකඟ විය. මැණික සහ සිතුවම හුවමාරු කර ගැනීමෙන් පසු, අපේ රජු සිය රාජධානියට පැමිණියේය. එහෙත්, මාළිගාවට පැමිණි පසු, රජුට දැඩි කණගාටුවක් ඇති විය. ඔහුට දැනුනේ අසල්වැසි රජු තමාට වඩා විශාල පාඩුවක් කර ඇති බවය. මැණිකට වඩා සිතුවම අඩුවට වටිනා බව ඔහුට වැටහුණි. ඔහු පේලියට කෝපයෙන් කතා කළේය. "පේලිය, ඔබ මට දුන් උපදේශය වැරදියි. මට විශාල පාඩුවක් සිදුව ඇත" යනුවෙන් රජු කීය. පේලිය මුලින්ම මවිතයට පත් විය. ඔහුගේ ඤාණය ගැන ඔහුට කිසිදු සැකයක් නොවීය. එහෙත් රජුගේ කෝපය දුටු ඔහු, සිතුවම සහ මැණික අතර ඇති සැබෑ වටිනාකම ගැන නැවත සිතන්නට විය. ඔහුට වැටහුණි, තමාගේ ඤාණයෙන් අන් අයගේ අවශ්‍යතා සහ තත්වයන් නිසි ලෙස සලකලා නොමැති බව. ඔහුගේ කුහකකම නිසා ඔහු තමාගේම ඤාණය ගැන පමණක් සිතා ඇත. අතීතයේ, පේලිය බෝසතාණන් වහන්සේ ලෙස උපත ලබා, අන් අයට උපකාර කිරීමේ අතිශය උතුම් ගුණයෙන් යුතුව විසූ බව ඔහුට සිහි විය. ඒ භවයේදී, ඔහු කිසිදු ස්වයං-ලාභයක් බලාපොරොත්තු නොවීය. ඔහුට වැටහුණි, සැබෑ ඤාණය යනු අන් අයගේ යහපත සඳහා යොදා ගැනීම බව. Turning point: පේලියට සැබෑ ඤාණය යනු අන් අයගේ යහපත සඳහා යොදා ගැනීම බව වැටහුණි. ඔහු තමාගේ කුහකකම දුටුවේය. Resolution: පේලිය රජුගෙන් සමාව අයැද, තමාගේ වැරැද්ද පිළිගත්තේය. ඔහු අසල්වැසි රජුට තවත් ත්‍යාගයක් යවා, මේ සිදුවීම ගැන කණගාටුව පළ කළේය. ඉන්පසු, පේලිය සිය ඤාණය අන් අයට උපකාර කිරීමට යොදා ගත්තේය. ඔහු රාජ සභාවේදී අන් අයගේ මතයන්ටද ගරු කළ අතර, ඔවුන්ගේ අදහස්ද සලකා බැලීය. රාජ්‍යයේ ස්ථාවරත්වය සඳහා ජනතාවගේ එකමුතුකම පමණක් නොව, ධර්මිෂ්ඨ නායකත්වය සහ බලවත් හමුදාවද අවශ්‍ය බව ඔහු අවබෝධ කළේය. ඔහුගේ මෙම වෙනස නිසා රජුට සහ මුළු රාජධානියටම සතුටක් සහ සමෘද්ධියක් ලැබුණි.