සස්සපඤ්ච සාර

සස්සපඤ්ච සාර

පුරාණයේ, කොසඹෑ නුවර, මහා ධනවතෙකුගේ පුතෙකු ලෙස උපන් බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, ළමා වියේ සිටම, ඉතාමත් ධර්මවාදී, ගුණධර්ම වලින් පිරිපුන්, සාධු සත්වයන් වූහ. උන්වහන්සේගේ සිතේ, කිසිදු කෝපයක්, කිසිදු වෛරයක්, කිසිදු ඊර්ෂාවක් තිබුණේ නැත. ළමා වියේදී පවා, අනුන්ගේ දුක දැක, උන්වහන්සේගේ සිත කිඳුරුණි. උන්වහන්සේ, සිය සෙල්ලම් බඩු, සිය ඇඳුම්, සිය ආහාර පවා, දුප්පත්, අසරණයන්ට දන් දුන්හ. ධනවත් පියා, පුත්‍රයාගේ මේ ගුණධර්ම ගැන, බොහෝ සේ සතුටු විය. ඔහු, පුත්‍රයාට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව පිළිබඳව, බොහෝ දේ කියා දුන්නේය.

වරක්, කොසඹෑ නුවර, දරුණු 'සස්සපඤ්ච' නම් තණකොළ, රාජධානිය පුරා, ව්‍යාප්ත විය. මේ තණකොළ, ඉතාමත් විෂ සහිත, භයානක, නිසා, එය, මිනිසුන්ගේ, සත්වයන්ගේ, ධනය, විනාශ කළේය. මිනිසුන්, රෝගාතුර වූහ. සත්වයන්, මිය ගියහ. රාජධානිය, අරාජික විය. ධනවත් පියා, මේ දුටු විට, දැඩි කණස්සල්ලට, දුකට, පත් විය. ඔහු, සියලු ඇමතිවරුන්, ජ්‍යෝතිර්වේදීන්, කැඳවා, මේ තණකොළට, පිළියමක්, ගැන විමසීය. ජ්‍යෝතිර්වේදීන්, " ධනවත, මේ තණකොළ, ඉතාමත් විෂ සහිත, භයානක, නිසා, ඊට, පිළියමක්, ලෙස, අපට, විශාල පූජාවක්, විශාල බිලි පූජාවක්, කළ යුතුයි."යි කීහ. ධනවත් පියා, මේ අසා, දැඩි කණස්සල්ලට, දුකට, පත් විය. ඔහු, මිනිසුන්, සතුන්, බිලි දීමට, කැමති වූයේ නැත.

එවිට, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, පියා ළඟට පැමිණ, " පියාණෙනි, මට, අනුන්ගේ දුක නිවන, අනුන්ගේ සැනසීම ඇති කරන, ධර්මය පිළිබඳව, යමක් කීමට තිබේ."යි කීහ. ධනවත් පියා, පුත්‍රයාගේ වචන අසා, ඔහුට අවධානය යොමු කළේය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, " පියාණෙනි, 'සස්සපඤ්ච' නම් තණකොළ, එය අපට, භයානක විය හැකියි. එහෙත්, ඊට පිළියමක් ලෙස, බිලි පූජා කිරීම, එය ධර්මය නොවේ. ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, සියලු සත්වයන්ට, ආදරය, මිත්‍රත්වය, දයාව, ආදියයි. අපට, මේ තණකොළට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවායින්, පිළියම් කළ හැකිය."යි කීහ. ධනවත් පියා, පුත්‍රයාගේ වචන ගැන, පුදුමයට පත් විය. " පුතේ, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, මේවායින්, තණකොළට, කුමක් කළ හැකිද?"යි ඇසීය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, " පියාණෙනි, අපට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවායින්, විශාල පූජාවක්, විශාල බිලි පූජාවක්, කළ හැකියි. අපට, මේ සියලු ධනය, සියලු ආහාර, සියලු ජලය, දුප්පත්, අසරණයන්ට, දන් දිය හැකියි. අපට, සියලු සත්වයන්ට, මෛත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, ආදිය, බෙදා දිය හැකියි. එවිට, මේ විෂ සහිත, භයානක, තණකොළ, ද, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, ඉදිරියේ, යටපත් වී, විනාශ වී යාවි."යි කීහ.

ධනවත් පියා, පුත්‍රයාගේ වචන, සිතා බැලීය. ඔහු, පුත්‍රයාගේ ධර්මවාදී, කරුණාවන්ත, අනුකම්පාවන්ත සිත, ධර්මයට, කරුණාවට, අනුකම්පාවට, වඩා, අන් කිසිවක් නැති බව, තේරුම් ගත්තේය. ඔහු, පුත්‍රයාගේ උපදෙස් පිළිගත්තේය. රාජධානියේ, සියලු ධනය, සියලු ආහාර, සියලු ජලය, දුප්පත්, අසරණයන්ට, දන් දෙන ලදී. මිනිසුන්, සත්වයන්, සියල්ල, මෛත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, ආදිය, බෙදා දුන්හ. ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, රාජධානියේ, සෑම තැනකම, පැතිර ගියේය. ඒ සමගම, මේ විෂ සහිත, භයානක, 'සස්සපඤ්ච' තණකොළ, ද, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, ඉදිරියේ, යටපත් වී, විනාශ වී ගියේය. මිනිසුන්, සත්වයන්, සියල්ල, සැනසුමෙන්, සතුටින්, ජීවත් වූහ.

රාජධානියේ, සියලු දෙනා, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේට, ස්තූති කළහ. ධනවත් පියා, පුත්‍රයාගේ, ධර්මවාදී, කරුණාවන්ත, අනුකම්පාවන්ත සිත, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, ආදර්ශයක්, බව, පසක් කර දුන්නේය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, සැබෑ පිළියම්, බව, ලොවට, පසක් කර දුන්නේය. බිලි පූජා, ධර්මය නොවන බව, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, සැබෑ ධර්මය, බව, ලොවට, පසක් කර දුන්නේය.