සම්බුල ජාතකය (Sambula Jataka)

සම්බුල ජාතකය

ඈත අතීතයේ, භාරත දේශයේ, එක් ධර්මිෂ්ඨ රජෙකුගේ රාජධානියේ, බෝසතාණන් වහන්සේ, ඉතා ඤාණසම්පන්න, ධෛර්යවන්ත, සහ සියලු මිනිසුන්ගේ දුක තේරුම් ගන්නා, ගුරුවරයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. උන්වහන්සේ, තම ඤාණයෙන්, මිනිසුන්ට ධර්මය ඉගැන්වූ අතර, ඔවුන්ගේ ජීවිතය යහපත් මාර්ගයට යොමු කළහ. දිනක්, එම දේශයේ, මහා සංග්‍රාමයක් ඇති විය. අසල්වැසි රාජධානියක්, ධනය හා බලය ලබා ගැනීමේ අරමුණින්, මෙම රාජධානියට පහර දුන්නේය. සටන ඉතා දරුණු වූ අතර, දෙපසින්ම මරණ හා හානි රාශියක් සිදු විය.

රජු, තම සේනාව සමඟ, දැඩි සටනක නිරත වූ අතර, ඔහු තම සේනාවට ධෛර්යය දුන්නේය. එහෙත්, සතුරාගේ බලය අතිශය ප්‍රබල වූ අතර, රජුගේ සේනාව, ක්‍රමයෙන් පසු බසින්නට විය. රජුගේ මුහුණේ තිබූ ධෛර්යය, ක්‍රමයෙන් කලකිරීමට පත් විය. අවසානයේ, සතුරා, රජුගේ රාජධානිය අල්ලා ගැනීමට ආසන්න විය. එම අවස්ථාවේදී, බෝසතාණන් වහන්සේ, ගුරුවරයා ලෙස, රජු වෙත පැමිණ, “මහරජාණෙනි, ඔබ බිය නොවන්න. ධර්මය හා ඤාණය, සත්‍යයෙහි බලය, සැමවිටම අප සමඟ ඇත,” යැයි කීවේය.

රජු, ගුරුවරයාගේ මුහුණේ තිබූ සන්සුන්කම හා විශ්වාසය දුටු විට, යම් පමණකින් හෝ සැනසුනේය. “ගුරුතුමනි, අපගේ සේනාව පසු බසිමින් සිටිනවා. අපට කුමක් කරන්නද? අපගේ රාජධානිය අහිමි වෙනවා,” යැයි රජු කීය. ගුරුවරයා, “මහරජාණෙනි, සටනින් පමණක් ජයග්‍රහණය ලබා ගන්න බැහැ. අපට ඤාණයෙන් හා ධර්මයෙන් සතුරා පරාජය කරන්න පුළුවන්,” යැයි කීය. ගුරුවරයා, රජුට එක් උපක්‍රමයක් කියා දුන්නේය. “අද රාත්‍රියේ, ඔබගේ සේනාව සමඟ, සටන් භූමියෙන් ඉවත් වී, ඈත කඳුකරයට යන්න. එතැනින්, අපි සතුරාට පහර දෙමු,” යැයි ඔහු කීය.

රජු, ගුරුවරයාගේ උපදෙස් පිළිගෙන, තම සේනාව සමඟ, රහසේම කඳුකරයට පලා ගියේය. සතුරා, රාජධානිය අල්ලා ගත් විට, ඔවුන් සිතුවේ, රජු හා ඔහුගේ සේනාව පරාජය වී, පලා ගියා කියලා. ඔවුන් රාජධානිය පුරා සැරිසරමින්, විනාශය සිදු කළහ. එදින රාත්‍රියේ, ගුරුවරයා, රජුට හා ඔහුගේ සේනාවට, ධර්මය හා ඤාණය ගැන දේශනා කළේය. ඔහු, “අපගේ සතුරා, අපගේ ශක්තියට පමණක් බිය වන්නේ නැහැ. ඔහු, අපගේ ධර්මය හා ඤාණයට බිය වෙනවා. අපි ධර්මය අනුගමනය කරන්නේ නම්, අපි සැමවිටම ජයග්‍රාහී වෙනවා,” යැයි කීය.

ඊළඟ දවසේ උදෑසන, ගුරුවරයා, රජුට හා ඔහුගේ සේනාවට, කඳුකරයේ සිට, සතුරාට පහර දෙන ආකාරය කියා දුන්නේය. ඔවුන් ධර්මය හා ඤාණය භාවිතා කර, සතුරාට පහර දුන්හ. සතුරා, රජු හා ඔහුගේ සේනාව, මෙතරම් ධෛර්යවන්තව හා ඤාණයෙන් යුතුව සටන් කරනු දුටු විට, දැඩි ලෙස බියට පත් විය. ඔවුන්, “අපි වැරැද්දක් කළා! මේ රජු, ධර්මය හා ඤාණය අනුගමනය කරන නිසා, ඔහු ඉතා බලවත්!” යැයි කීහ. ඔවුන් තම ආයුධ පහත් කර, සාමයෙන් ජීවත් වීමට ඉල්ලූහ.

රජු, ගුරුවරයාගේ ඤාණය හා ධර්මය නිසා, සටනින් ජයග්‍රහණය ලැබුවේය. ඔහු, තම සේනාව සමඟ, රාජධානියට පැමිණ, සාමයෙන් හා සතුටින් පසුවූහ. “ගුරුතුමනි, ඔබගේ ඤාණය හා ධර්මය නිසා, අපි අද බේරුණා. ඔබ අපට ධර්මය ඉගැන්නුවා, ඒ නිසා අපි ජයග්‍රහණය ලැබුවා,” යැයි රජු කීය. ගුරුවරයා, “මහරජාණෙනි, ධර්මය හා ඤාණය, සත්‍යයෙහි බලය, සැමවිටම අප සමඟ ඇත. අපි ධර්මය අනුගමනය කරන්නේ නම්, අපි සැමවිටම ජයග්‍රාහී වෙනවා,” යැයි පැවසීය.

එතැන් සිට, එම රාජධානියේ, ධර්මය හා ඤාණය, සැමවිටම අගය කරන ලදී. රජු, ධර්මය අනුව රජකම් කළ අතර, ඔහුගේ ජනතාව, සාමයෙන් හා සතුටින් පසුවූහ.