අන්ධයන් සහ ඇතා

අන්ධයන් සහ ඇතා

ඈත අතීතයේ, සියලු සත්වයන්ගේ හිත සුව පිණිස බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ සිටි සමයක, එකල බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ අන්ධ ගුරුවරයෙකුගේ චරිතය රඟපාමින්, උන්වහන්සේගේ ආශ්‍රමයේ අන්ධ ශිෂ්‍යයන් පිරිසකට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. මේ අන්ධ ශිෂ්‍යයෝ සියල්ලෝම එකම ගුරුවරයෙකුගෙන් ධර්මය හැදෑරූහ. ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටි ශක්තිය නොතිබුණද, ඔවුන්ගේ ශ්‍රවණ ශක්තිය ඉතා තියුණු වූ අතර, ගුරුවරයාගේ සෑම වචනයක්ම ඉතා ඕනෑකමින් අසා, සිත් තුළට නඟාගත්හ.

දිනක්, ගම්වාසීන් පිරිසක් විශාල ඇතෙකු රැගෙන ගම්මානයට පැමිණියහ. මේ අන්ධ ශිෂ්‍යයෝ ඊට පෙර කිසිදා ඇතෙකු දැක නොතිබූහ. ඔවුන්ට ඇතා ගැන දැනගැනීමට දැඩි ආශාවක් ඇති විය. ගුරුවරයාගෙන් අවසර ගෙන, ඔවුහු ඇතා දැකගැනීමට ගියහ.

"ස්වාමීනි, අපට අසරුවා දැකගැනීමට අවසර ලබා දෙන්න. අපි කෙසේ හෝ ඇතා ස්පර්ශ කර, එය කුමක්දැයි දැනගන්නට කැමැත්තෙමු." එක් ශිෂ්‍යයෙක් ගුරුවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය.

බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ "යන්න, නමුත් ප්‍රවේශමෙන්. ඇතා යනු ශක්තිමත් සත්වයෙකි. ස්පර්ශ කරන විට අතිශයින් කල්පනාකාරී වන්න." යි අවවාද කළහ.

අන්ධ ශිෂ්‍යයෝ පිරිස ගම්මානය වෙත ගියහ. ඇතා සෙනග මැද සිටගෙන සිටියේය. එය විශාල, ශක්තිමත් සත්වයෙකි. ශිෂ්‍යයෝ ළඟට ගොස්, අත්වලින් ඇතා ස්පර්ශ කරමින්, එය කුමක්දැයි දැනගැනීමට උත්සාහ කළහ.

"අහෝ! මට ඇතා හමුවුනා!" එක් ශිෂ්‍යයෙක් කෑගැසුවේය. "ඒතෙල මගේ අතට හමුවුනේ අලියෙකුවා වගෙයි. එය ස්ථාවර, පුළුල්, සහ තරමක් ගොරෝසුය. ඒතෙල ලොකු ගොඩකැටියක් වගෙයි." ඔහු ඇතාගේ කකුල ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"නොවේ, නොවේ!" තවත් ශිෂ්‍යයෙක් කීවේය. "ඒතෙල මගේ අතට හමුවුනේ ලොකු ගොඩකැටියක් වගෙයි. ඒතෙල තරමක් වටකුරුය, සහ ඝනකම්ය. ඒතෙල පුළුල්ය." ඔහු ඇතාගේ බඩ ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"ඔබ දෙදෙනාම වැරදියි!" තුන්වැනි ශිෂ්‍යයෙක් මැදිහත් විය. "ඒතෙල මගේ අතට හමුවුනේ ලොකු ගොඩකැටියක් වගෙයි. ඒතෙල සිහින්ය, සහ දිගය. ඒතෙල ලොකු ගොටියක් වගෙයි." ඔහු ඇතාගේ වලිගය ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"නොවේ! නොවේ! මා අතට හමුවුනේ අලියෙකුවා වගෙයි. ඒතෙල තරමක් තදය, සහ මෘදුය. ඒතෙල තරමක් දිගය, සහ ලොකු ගොටියක් වගෙයි." සිව්වැනි ශිෂ්‍යයෙක් කීය. ඔහු ඇතාගේ හොඬවැල ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"නොවේ! නොවේ! මට හමුවුනේ අලියෙකුවා වගෙයි. ඒතෙල තදය, සහ ලොකු ගොටියක් වගෙයි. ඒතෙල ගොරෝසුය, සහ ඝනකම්ය." පස්වැනි ශිෂ්‍යයෙක් කීවේය. ඔහු ඇතාගේ දළ ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"නොවේ! නොවේ! මට හමුවුනේ අලියෙකුවා වගෙයි. ඒතෙල තරමක් තදය, සහ මෘදුය. ඒතෙල සිහින්ය, සහ ලොකු ගොටියක් වගෙයි." සයවැනි ශිෂ්‍යයෙක් කීය. ඔහු ඇතාගේ කණ ස්පර්ශ කර තිබුණි.

"ඔබ සියල්ලෝම වැරදියි!" ශිෂ්‍යයෝ එකිනෙකාට තර්ක කළහ. "ඒතෙල මට හමුවුනේ ලොකු ගොඩකැටියක් වගෙයි!" "නොවේ! ඒතෙල මට හමුවුනේ ලොකු ගොටියක් වගෙයි!" ඔවුන්ගේ කටහඬවල් උස් වී, තර්කය උණුසුම් විය. ඔවුන් අතර කිසිදු එකඟතාවයක් ඇති කරගැනීමට බැරි විය. එක් එක් අය තමන්ගේ අත්දැකීමට අනුව ඇතා විස්තර කළ අතර, අනෙකාගේ අදහසට එකඟ වුනේ නැත.

"ඔබලා මොකද මේ කරන්නේ?" ගම්වාසීන්ගෙන් එක් අයෙක් ඔවුන්ගේ උණුසුම් විවාදය අසා, ඇසීය.

"අපි ඇතා ගැන තර්ක කරනවා." එක් ශිෂ්‍යයෙක් පිළිතුරු දුන්නේය. "මට හමුවුනේ ලොකු ගොඩකැටියක් වගෙයි." "නොවේ! ලොකු ගොටියක් වගෙයි!"

ගම්වාසියා සිනාසෙමින් කීවේය. "ඔබලා සියල්ලෝම අන්ධයි. ඔබලා ඇතාගේ එක කොටසක් පමණයි ස්පර්ශ කර තිබෙන්නේ. ඇතා කියන්නේ මේ සියල්ලම එකතුවයි. ඒක ලොකු ගොඩකැටියක් වගේ, ලොකු ගොටියක් වගේ, තද, මෘදු, සිහින්, දිග, වටකුරු, ඝනකම් - මේ සියල්ලම එකටයි."

ශිෂ්‍යයෝ ඊට පසු ගුරුවරයා වෙත ආපසු ගියහ. ඔවුන් තමන්ගේ අත්දැකීම ගුරුවරයාට විස්තර කළහ.

බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ කතාව ඉතා ඉවසීමෙන් අසා සිටියහ. ඉන්පසු උන්වහන්සේ මෙසේ වදාළහ: "දරුවනි, ඔබලා අන්ධ වී සිටීම නිසා ඇතා දැකීමට නොහැකි විය. නමුත් ඔබලාගේ අත්දැකීම් වල වැරැද්දක් නැත. ඔබලාගේ අත්දැකීම් වලින් ඇතාගේ එක කොටසක් පමණයි දැනගත්තේ. ඇතා යනු මේ සියල්ලම එකතුවක්. එය යථාර්ථයේ සංකීර්ණ ස්වභාවය වැනිය. එක් එක් කෙනෙකුට තමන්ගේ අත්දැකීම් වලට අනුව යථාර්ථය දකින්න පුළුවන්. නමුත් සත්‍යය යනු මේ සියල්ලම එකතුවයි. මේ සිද්ධියෙන් අපි ඉගෙන ගත යුත්තේ, අපේ සීමිත අත්දැකීම් මත පදනම්ව තීන්දු නොගත යුතු බවයි. අපි විවෘත මනසින්, අනුන්ගේ අදහස් වලට සවන් දී, සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුයි."

"යම්කිසි කෙනෙක් කෙනෙකුට පරලොව තර්ක කරන්නේ නම්, ඔහු සත්‍යය නොදන්නා කෙනෙකි. එක අංගයක් අතට ගත් කල, තවත් අංගයක් අතට නොගන්නා කෙනෙක්, යම්කිසි කෙනෙක් අමුඩය අතට ගෙන, 'මේක අලියෙක්' කියා කීම වැනිය. ඔහු අලියා දන්නේ නැත. අලියා දන්නේ නැත. අලියා දන්නේ නැත."

"යම් කිසි කෙනෙක් අලියෙක් දන්නවා කියලා කියනවා නම්, ඒ කෙනා ඒක අමුඩය අතට ගත් කෙනා වගේ, ඒක අලියෙක් කියලා කියනවා නම්, ඒක වැරදියි."

"ඒ නිසා, දරුවනි, තමන්ගේ මතය පමණක් සත්‍යය ලෙස නොසලකා, අනෙකාගේ අදහස් වලට සවන් දී, පුළුල්ව සිතා, සත්‍යය අවබෝධ කරගන්නට උත්සාහ කරන්න."

ශිෂ්‍යයෝ ගුරුවරයාගේ ධර්මය ඉතා ඕනෑකමින් අසා, එය සිත් තුළට නඟාගත්හ. ඔවුන්ට සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමේ වැදගත්කම වැටහුණි.

කතන්දරයේ අඩංගු ධර්මය

සත්‍යය යනු සංකීර්ණ හා බහුමාන ස්වභාවයකි. අපගේ සීමිත අත්දැකීම් මත පදනම්ව සත්‍යය සම්පූර්ණයෙන් අවබෝධ කරගැනීමට අපහසුය. අනුන්ගේ අදහස් වලට සවන් දීම, විවෘත මනසක් තිබීම, සහ විවේචනාත්මකව සිතීම සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමට අත්‍යවශ්‍ය වේ.

බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ බුදුසභාවේදී සෙසු භික්ෂූන්ට මෙම ධර්මය දේශනා කරමින්, මෙම අන්ධයන්ගේ කථාව සිහිපත් කර, මේ සියල්ලම එකතු වී, සත්‍යය දකින කෙනෙක්, මේ සියල්ලම දන්නේය, යනුවෙන් අවසාන වශයෙන් වදාළ සේක.

බාරාමිතාව

මෙම කථාවේදී බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ ප්‍රඥා පාරමිතාව (ප්‍රඥාව) සහ ඛන්ති පාරමිතාව (ඉවසීම) යන බාරාමිතාවන් වඩවා වදාළ සේක. උන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාවෙන් සත්‍යය අවබෝධ කරගැනීමේ වැදගත්කම ශිෂ්‍යයන්ට පහදා දුන් අතර, ඔවුන්ගේ තර්කයට ඉවසිලිමත් ව, ධර්මය දේශනා කළ සේක.