Skip to main content
චණ්ඩාල ජාතකය
ජාතක 547
385

චණ්ඩාල ජාතකය

Buddha24 AIChakkanipāta
සවන් දෙන්න

චණ්ඩාල ජාතකය

මහා බෝසත් වූ අරහත් සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ, රජගහනුවර මිහින්තලේ සිරිපා අසල වැඩ සිටින සමයෙහි, ආනන්ද තෙරණුවන්ගේ විමසීමක් නිමිත්තෙන් මේ ජාතකය දේශනා කළ සේක. එදා මේ රජගහනුවර මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසින් උපන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේ, සියල්ල අතහැර මහණ වී, ධර්මයෙහි හැසිර, ශ්‍රාවක පිරිසට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. එහෙත්, එදා මහා බෝසතාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන් අතර, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝද වූහ. ඒ නිසා, ශ්‍රාවකයන් අතර “අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ, නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන සේක, සමහර විට උන් වහන්සේටත්, මේ නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරනවා” යැයි කීවෝද වූහ. එදා, අනාගතයෙහි, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝ, “පඤ්ච දේවාගේ” යැයි කියනු ලබන, “චණ්ඩාල” යන තනතුර දැරූ, “චණ්ඩාල පුත්‍රයෙකු” ලෙසින් උපන්, “අන්ධ”, “ගොළු”, “බිහිරි”, “පිчикуණු”, “කෝප”, “දුප්පත්”, “නින්දිත”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”,

— In-Article Ad —

💡කතාවේ ආදර්ශය

ධනය, බලය, සාමය - මේවා සැබෑ සැනසීම ලබා දෙන්නේ නැහැ. ධර්මයෙහි යෙදී, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සැබෑ සැනසීම ලබා ගත හැකිය.

පාරමිතා: ධර්මය

— Ad Space (728x90) —

ඔබට ප්‍රිය ජාතක කතා

මායාකාරී වඳුරා
531Mahānipāta

මායාකාරී වඳුරා

මායාකාරී වඳුරා මන්දාර සයුරේ සිසිල් සුළං රැළි නගමින්, රන්වන් වැලි කැට මත මුතු ඇට සේ වැටෙමින් තිබූ ඒ ...

💡 මායාකාරී ශිල්ප, සතුට හා විනෝදය ගෙන දෙන අතර, සත්‍යවාදී බව සහ කරුණාව සැමවිටම අගය කරනු ලැබේ.

කණ්හජාතකය
253Tikanipāta

කණ්හජාතකය

කණ්හජාතකයඅතීතයේ, රජෙකු පාලනය කළ බරණැස් නුවර, 'කණ්හ' නම් වල් ඌරු පැටියෙක් වාසය කළේය. කණ්හ, අනෙක් ඌරන්...

💡 නුවණින් හා වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමෙන්, ඕනෑම බාධකයක් ජයගෙන, සාර්ථක ජීවිතයක් ගත කළ හැකිය.

අධිෂ්ඨාන ශක්තිය
110Ekanipāta

අධිෂ්ඨාන ශක්තිය

අධිෂ්ඨාන ශක්තිය එදා බරණැස් රජයේ හංසයෙකු ලෙස ඉපදුනු අති උතුම් බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සියලු සත්ත්වයන් ක...

💡 අධිෂ්ඨාන ශක්තිය යනු කිසිදු අරමුණක් ජය ගැනීමට ඇති ප්‍රධාන යතුර වන අතර, අධිෂ්ඨානයෙන්, අපට කිසියම් හෝ දෙයක් සාක්ෂාත් කළ හැකිය.

ගංගා ජාතකය
249Dukanipāta

ගංගා ජාතකය

ගංගා ජාතකයඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ, ත්‍යාගශීලී, සහ ප්‍රඥාවන්ත ගංගා දේවතාවියක් විසූ...

💡 ඊර්ෂ්‍යාව දුකට හේතුවකි. ධර්මිෂ්ඨකම හා කරුණාව සතුට ගෙන දේ.

බුදුන් වහන්සේ මහා සාරංග නම් සර්පයා ලෙස උපන් කථාව
119Ekanipāta

බුදුන් වහන්සේ මහා සාරංග නම් සර්පයා ලෙස උපන් කථාව

බුදුන් වහන්සේ මහා සාරංග නම් සර්පයා ලෙස උපන් කථාව බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පෙර ආත්ම භාවයක, උන් වහන්සේ මහා...

💡 කෝපය, ඊර්ෂ්‍යාව හදවතට දුක ගෙන එයි. කරුණාව, ධර්මය හදවතට සාමය ගෙන එයි.

පරුවා ජාතකය
269Tikanipāta

පරුවා ජාතකය

පරුවා ජාතකයඈත අතීතයේ, රජදහනක සුවහසක් ජනතාවගේ සිත් සතුටින්, සැනසීමෙන් පිරිපුන්ව වාසය කළා. ඒ රජධානිය ප...

💡 අසරණ අයට උපකාර කිරීම, ධෛර්යය, සහ ස්වයං-පූජාව අපගේ ජීවිතයේ වැදගත් ගුණාංගයන්ය.

— Multiplex Ad —

මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබේ අත්දැකීම වැඩිදියුණු කිරීමට, ගමනාගමනය විශ්ලේෂණය කිරීමට සහ අදාළ දැන්වීම් පෙන්වීමට කුකීස් භාවිතා කරයි. පෞද්ගලිකත්ව ප්‍රතිපත්තිය