සූකර ජාතකය

සූකර ජාතකය

ඉතිං, බුදුරජාණන් වහන්සේ ජේතවනයේ වැඩවසන සමයෙහි, එක්තරා රජෙක් අනුරාගයෙන් පිරි අන්ධව තමාගේම දියණිය සමග අනාචාරයේ යෙදී සිටියේය. මේ දුර්මාර්ගය දුටු ලෝ සතුන්ගේ හදවත් කම්පා විය. ධර්මරාජයාවූ බුදුන් වහන්සේ, මේ අයුරින් ලෝකය අඳුරෙහි ගිල්වාලන පාපතර ක්‍රියාවන් දුටු සැනින්, තථාගතයන් වහන්සේ තමන් වහන්සේගේ අතීත ජන්මය සිහිකරමින්, සර්වඥ ඥාණයෙන් පරීක්ෂා කර බලන සේක. එකල, බෝසතාණන් වහන්සේ සූකරයෙකුගේ උපතක් ලැබ සිටි සේක. එම සූකර රජු තමාගේ දියණිය කෙරෙහි අනුරාගයෙන් දැවෙන තවත් සූකර රජෙකුගෙන් තමාගේ රාජධානිය බේරා ගත්තේය.

බෝසතාණන් වහන්සේ මාතෘ ඝාතක සූකර රජෙකුගේ රාජධානියෙහි බලවත් සූකරයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. එම සූකර රජු අධර්මිෂ්ඨය. ඔහු සිය දියණිය කෙරෙහි අපමණ අනුරාගයෙන් පෙරළී සිටියේය. ඔහුගේ සිත අඳුරෙහි ගිලී ගියේය. ඇයගේ සුන්දරත්වය ඔහුට උන්මාදයක් විය. ඔහුගේ රාජධානිය අධර්මයෙහි ගිලී ගියේය. එකල, තවත් බලවත් සූකර රජෙක් තමාගේ රාජධානියෙහි තම සර්වබලධාරීත්වය පෙන්වීමට පැමිණියේය. ඔහු බෝසතාණන් වහන්සේ විසින් පාලනය කරන රාජධානියට තමාගේ ආධිපත්‍යය පැතිරවීමට පැමිණියේය.

බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ රාජධානිය අවට තිබූ අඳුරු වනයෙහි වෙසෙමින් තමාගේ රාජ්‍යය පාලනය කළහ. ඔහුගේ දියණිය ලස්සන, දක්ෂ සූකර ළමයෙකු විය. එහෙත්, ඇයගේ පියාගේ අපරිමිත අනුරාගය ඇයව අසහනයට පත් කළේය. ඇය බියෙන්, සැලකිල්ලෙන් සිටියාය. ඇයගේ සිත නැවතත් තමාගේ පියාගේ අනුරාගය තමාට අහිමි වනු පිළිබඳව කනස්සල්ලෙන් පිරිණි. එකල, විශාල, බලවත් සූකර රජෙක් තමාගේ ආරක්ෂකයින් සමඟ තොටුපළ දෙසට ආවේය. ඔහුගේ පෙනුම තර්ජනාත්මක විය. ඔහුගේ කෑගැසීම් සතර දිග්භාගය පවා අඳුරු කළේය.

බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ රාජධානිය සිටි නොගා බලන සිටියේය. ඔහු තමාගේ බලකොටුව බලන සිටියේය. ඔහු තමාගේ හමුදාව බලන සිටියේය. ඔහු තමාගේ රාජධානිය අත්හැරීමට සූදානම් නොවිය. එකල, ඔහුගේ දියණිය ඔහු වෙත ආවාය. ඇය බියෙන්, සැලකිල්ලෙන් පෙරළී සිටියාය. ඇය තමාගේ පියා වෙත ආවේය.

"පියාණෙනි," ඇය කඳුළු සලමින් කියූවාය. "බලන්න, එතන එන සූකර රජු කොතරම් බලවත්ද කියා බලන්න. අප ඔහු සමඟ සටන් කිරීමට සූදානම් නොවේ. ඔහු අප සියල්ලන් මරා දමනු ඇත."

බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ දියණිය වෙත බැලූහ. ඔහු ඇයගේ බිය දැක සිටියේය. ඔහු තමාගේ හදවතෙහි කනගාටුවක් දැනුණේය. එහෙත්, ඔහු තමාගේ රාජධානිය අත්හැරීමට සූදානම් නොවිය. ඔහු තමාගේ ධර්මය සඳහා සටන් කිරීමට සූදානම් විය.

"බිය නොවන ලෙව," බෝසතාණන් වහන්සේ කියූහ. "අප ඔහු සමඟ සටන් කරමු. අප තමාගේ ධර්මය සඳහා සටන් කරමු. අප තමාගේ රාජධානිය අත්හැරීමට සූදානම් නොවේ."

එකල, බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ හමුදාව සමඟ විරුද්ධ සූකර රජු වෙත පැමිණියහ. ඔවුන් අතර මහා සටනක් ඇරඹුණේය. බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ ශක්තියෙන්, ධෛර්යයෙන් සිටි පමණක් නොව, තමාගේ ධර්මයෙන් ද සටන් කළහ. ඔහු තමාගේ රාජධානිය සඳහා සටන් කළේය. ඔහු තමාගේ දියණිය සඳහා සටන් කළේය. ඔහු තමාගේ ධර්මය සඳහා සටන් කළේය.

අවසානයේ, බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ බලයෙන් සහ ධර්මය බලයෙන් විරුද්ධ සූකර රජු පරාජය කළහ. ඔහු තමාගේ රාජධානිය බේරා ගත්තේය. ඔහු තමාගේ දියණිය බේරා ගත්තේය. ඔහු තමාගේ ධර්මය බේරා ගත්තේය. එකල, තමාගේ දියණිය වෙත අනුරාගයෙන් පිරි සූකර රජු තමාගේ වැරැද්ද තේරුම් ගත්තේය. ඔහු තමාගේ අධර්මිෂ්ඨ ක්‍රියාව පිළිබඳව කනගාටු විය. ඔහු තමාගේ රාජධානිය අත්හැර ගියේය.

එතැන් පටන්, බෝසතාණන් වහන්සේ තමාගේ රාජධානිය ධර්මය අනුව පාලනය කළහ. ඔහු තමාගේ දියණිය ආදරයෙන් සහ සැලකිල්ලෙන් බලා ගත්තේය. ඔහු තමාගේ රාජධානිය සමෘද්ධියෙන් පිරි සිටියේය. ඔහු තමාගේ ජීවිතය ධර්මය සහ නീതി අනුව ගෙවූයේය.

බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම ජාතකය දේශනා කිරීමෙන් පසු, "එකල සිටි සූකර රජු අද සිටි අනුරාගී රජු ය. එකල සිටි ධර්මිෂ්ඨ සූකර රජු අද සිටි මා ය." යි වදාළහ.