කම්මට්ඨාන භාවනාව

කම්මට්ඨාන භාවනාව

ඈත අතීතයේ, ශ්‍රාවස්ති නගරයේ, 'සාමයේ ආරාමය' නම් වූ, සුවිශේෂී ආරාමයක් විය. මෙම ආරාමයේ, බෝධිසත්වයන්, ධර්මය හා ඤාණයෙන් පිරිපුන්, මහා සංඝරත්නයේ සාමාජිකයෙක් ලෙස, ජීවත් විය. ඔහු, තම සගයන්ට, ධර්මය හා භාවනාව ඉගැන්නුවේය. ඔහුගේ උපදෙස්, සාමයේ ආරාමයට, සාමයේ සහ සතුටේ මහා ආලෝකයක් ගෙන ආවේය. එහෙත්, ආරාමයට ආසන්නව, 'කෝලාහල ගම්මානය' නම් වූ, අසමගි හා කලහකාරී ගම්මානයක් විය. ගම්වැසියන්, නිතරම එකිනෙකාට රණ්ඩු සරුවල් කරමින්, ධර්මය, සාමය, සහ එකමුතුකම අමතක කරමින් ජීවත් විය. ඔවුන්ගේ සිතේ, ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය පිරී තිබුණි.

එක් දිනක්, කෝලාහල ගම්මානයේ, අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයක් උදාවිය. ගම්මානයේ, ඊර්ෂ්‍යාව සහ ලෝභය නිසා, මහත් කලහයක් ඇති විය. ගම්වැසියන්, එකිනෙකාට පහර දී, ආහාර, දේපල, සහ වාසස්ථාන පැහැර ගත්හ. ගම්මානය පුරාම, දුක, බිය, සහ කලකිරීම පැතිර ගියේය. ගම්වැසියන්, තම ජීවිතය අවසන් වන බව දැන, බලාපොරොත්තු අතහැර දැමීමට පටන් ගත්හ. “අපේ ජීවිත මේ ඊර්ෂ්‍යාව නිසා අහිමි වෙනවා. අපට කිසිම බලාපොරොත්තුවක් නැහැ” යැයි එක් ගොවියෙක් කඳුළු පිරි දෑසින් කීවේය. “අපේ සුන්දර ගම්මානය, දැන් කලහකාරී කලාපයක් බවට පත් වෙලා. අපේ සතුට, සාමය සියල්ල අහිමි වෙලා” යැයි තවත් අයෙක් දුකින් කීවේය.

ගම්වැසියන්, තම දුක, බිය, සහ කලකිරීම, සාමයේ ආරාමයට ගෙන ගියහ. ඔවුන් බෝධිසත්වයන් වෙත ගොස්, තම දුක, බිය, සහ කලකිරීම ඔහුට පැවසූහ. “බෝධිසත්වයන්, අපට උදව් කරන්න. මේ ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය නිසා අපේ ජීවිත විනාශ වෙනවා. අපට සාමය, සතුට, සහ සමෘද්ධිය ලබා දෙන්න” යැයි ඔවුහු කන්නලව් කළහ.

බෝධිසත්වයන්, තම සගයන්ගේ දුක දැක, සිතේ කණගාටුවෙන්, “අප කලබල වීමෙන් කිසිවක් සිදු වන්නේ නැහැ. අප එක්වී, ඤාණයෙන් කටයුතු කළ යුතුයි. මා සිතන හැටියට, මේ ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය, කම්මට්ඨාන භාවනාව මගින්, විනාශ කළ යුතුයි” යැයි පැවසීය. ඔහු, ගම්වැසියන්ට, සාමයේ ආරාමයට පැමිණ, කම්මට්ඨාන භාවනාව ඉගෙන ගන්නා ලෙස ආරාධනා කළේය.

ගම්වැසියන්, බෝධිසත්වයන්ගේ උපදෙස් පිළිගත්හ. ඔවුන් සාමයේ ආරාමයට ගොස්, කම්මට්ඨාන භාවනාව ඉගෙන ගත්හ. බෝධිසත්වයන්, ඔවුන්ට, සිත එකඟ කර, ධර්මය අනුව, මෛත්‍රියෙන්, දයාවෙන්, කරුණාවෙන්, භාවනා කරන ආකාරය ඉගැන්නුවේය. ගම්වැසියන්, දිනපතා, භාවනා කළහ. ඔවුන්ගේ සිතේ, ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, අහංකාරය වෙනුවට, සාමය, සැනසිල්ල, සහ මෛත්‍රිය පැතිරෙන්නට විය. ඔවුන්ගේ ජීවිත, ධර්මය අනුව හැඩගැසුණි.

මේ කම්මට්ඨාන භාවනාවේ බලයෙන්, දින කිහිපයකට පසු, පුදුමයක් සිදු විය. කෝලාහල ගම්මානයේ, ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය, ක්‍රමයෙන් දුර්වල විය. ගම්වැසියන්, එකිනෙකාට ආදරය, කරුණාව, සහ මෛත්‍රිය දැක්වීමට පටන් ගත්හ. ඔවුන්, එකිනෙකාට උදව් කළහ. ඔවුන්, එකමුතුවෙන්, සාමයෙන්, සතුටින් ජීවත් වීමට පටන් ගත්හ. ගම්මානය, 'සාමයේ ගම්මානය' ලෙස, නැවත නම් විය. ගම්වැසියන්, බෝධිසත්වයන්ට ස්තූති කළහ. “බෝධිසත්වයන්, ඔබ අපට මේ ධර්මය ඉගැන්නුවේ නැත්නම්, අපේ ජීවිතත් මේ ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය නිසා අහිමි වෙන්න තිබුණා” යැයි ඔවුහු කීහ. බෝධිසත්වයන් සිනාසෙමින්, “මේ කම්මට්ඨාන භාවනාවේ බලය. ඊර්ෂ්‍යාව, ලෝභය, සහ අහංකාරය, ජීවිත විනාශ කරනවා. එහෙත්, සාමය, සැනසිල්ල, සහ මෛත්‍රිය, ජීවිතයට සතුට, සාමය, සහ සමෘද්ධිය ගෙන දෙනවා” යැයි කීවේය. එතැන් සිට, කෝලාහල ගම්මානය, සාමයේ ගම්මානය ලෙස, ධර්මය, සාමය, සහ සමෘද්ධිය යන ගුණාංග වලින් පිරී ගියේය. බෝධිසත්වයන්, තම ඤාණයෙන්, ගම්වැසියන්ට, ධර්මය, සාමය, සහ සමෘද්ධිය පතුරුවා ගත්තේය.