
වරක්, ඈත අතීතයේ, ඝන කැලෑවක, මාර්ගයක් අසල, එක් අන්ධයෙක් වාසය කළේය. ඔහු ඉපදුනෙම අන්ධයෙකු ලෙස බැවින්, ලෝකය දුටුවේ නැත. ඔහුගේ ජීවිතය වූයේ අඳුරේම ගෙවීමකි. ඔහුට දකින්නට ලැබුනේ සෙවණැලි පමණක් වන අතර, ඔහුට ඇසෙන්නට ලැබුනේ ශබ්ද පමණකි. ඔහුට ජීවත් වීමට සිදු වූයේ අන් අයගේ උපකාරය මතය. ඔහුගේ ජීවිතය බොහෝ දුෂ්කර විය. ඔහුට කෑම සොයා ගැනීම, ජලය පානය කිරීම, ආරක්ෂිත ස්ථානයක සිටීම - මේ සියල්ලම ඔහුට විශාල අභියෝගයක් විය. ඔහු බොහෝ විට තනිවූ අතර, ඔහුට දුක සහ තනිකම දැනුනි.
එදින, ඔහු කෑම සොයාගෙන යන අතරේ, මඟදී ඔහුට විශාල ගසක් හමුවිය. ඔහුට එහි සෙවනේ විවේක ගැනීමට සිතුනි. ඔහු ගස යට වාඩි වූ පසු, ඔහුට ඈතින් යමක් ළඟට එන ශබ්දයක් ඇසුනි. ඒ ශබ්දය ළං වෙමින් තිබූ අතර, ඔහුට එය කුමක්දැයි දැන ගැනීමට නොහැකි විය. ඔහු බියෙන් වෙව්ලන්නට විය. ඔහුට කිසිවෙකු දැකිය නොහැකි බැවින්, ඔහුට තමාගේ ආරක්ෂාව ගැන සැක උපන්නේය.
"කවුද එහි? කවුද ළඟට එන්නේ?" ඔහු බියෙන් ඇසුවේය.
ඒ ශබ්දය ළං වී ළං වී පැමිණියේය. අවසානයේ, ඔහු ඉදිරිපිටම, ඔහුට ළඟින්ම, තවත් එක් අන්ධයෙක් සිටියේය. මේ අන්ධයා ද ඉපදුනේ අන්ධයෙකු ලෙසමය. ඔහු අසරණව, කෑම සොයාගෙන, නවාතැන් සොයා යන අතරේ, මේ අන්ධයා දුටු අන්ධයා හමුවිය.
"අහෝ, කවුද එතන?" දෙවන අන්ධයාද බියෙන් ඇසුවේය. "මා ළඟට එන්න එපා! මම ඔබව දකින්නේ නැහැ!"
පළමු අන්ධයාට මඳක් සැනසුමක් ලැබුණි. ඔහු තනිවී නැති බව ඔහු දැන සිටියේය. "කරුණාකර බිය නොවන්න. මා ද ඔබ මෙන් අන්ධයෙක්මි. මා මෙහි පැමිණියේ මේ ගස යට විවේක ගැනීමටයි."
දෙවන අන්ධයා සැනසුණි. "අහෝ, එසේද? මම ද ඔබ මෙන් අන්ධයෙක්මි. මට ද කිසිවක් නොපෙනේ. මම ද කෑම සොයාගෙන යන අතරේ, මෙහි පැමිණියේ විවේක ගැනීමටයි."
ඔවුන් දෙදෙනාම එකිනෙකාට තමන්ගේ දුක් ගැනවිලි කියා සිටියහ. ඔවුන් දෙදෙනාම ජීවිතයේ දුෂ්කරතා, අසරණභාවය, අඳුරේ ගෙවන ජීවිතය ගැන කතා කළහ. ඔවුන්ට එකිනෙකා ගැන අනුකම්පාවක් ඇති විය.
"අපි දෙදෙනාම අන්ධයි," පළමු අන්ධයා කීවේය. "අපට කිසිවක් නොපෙනේ. අපට ජීවත් වීමට අන් අයගේ උපකාරය අවශ්යයි. නමුත් අපට කවුරුන්ගේ උපකාරයද ලැබෙන්නේ?"
"ඔව්, ඒක ඇත්ත," දෙවන අන්ධයා කීවේය. "අපට කිසිවක් නොපෙනෙන නිසා, අපට අන් අයට උදව් කිරීමට ද නොහැකිය. අපි දෙදෙනාම අසරණයෝ."
ඔවුන් දෙදෙනාම තවදුරටත් කතා කළහ. ඔවුන්ට කෑම සොයා ගැනීමට, ජලය පානය කිරීමට, ආරක්ෂිත ස්ථානයකට යාමට අවශ්ය විය. නමුත් ඔවුන්ට කිසිවක් කිරීමට නොහැකි විය. ඔවුන්ට එකිනෙකාට උදව් කිරීමට ද නොහැකි විය, මන්ද ඔවුන් දෙදෙනාම අන්ධ වූ බැවිනි.
"අපි කුමක් කරමුද?" පළමු අන්ධයා දුකින් ඇසුවේය. "අපට මෙහිම සිටීමට සිදුවනු ඇද්ද? අපට කුසගින්නෙන් මිය යාමට සිදුවනු ඇද්ද?"
දෙවන අන්ධයා කල්පනා කළේය. ඔහුට යමක් සිහි විය. "මාගේ පියා, ඔහු ද අන්ධයෙක් විය. ඔහු මට කියා දුන්නේ, අන්ධයෙකුට අන්ධයෙකුට උදව් කළ නොහැකි බවයි. නමුත්, අපට තවත් කෙනෙකුගේ උපකාරය ලැබිය හැකිය. අපට ඇසෙන ශබ්ද අනුව, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය."
"ඒ කෙසේද?" පළමු අන්ධයා ඇසුවේය.
"අපට ඇසෙන ශබ්දවලට සවන් දෙමු. අපට ජලයේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට මිනිසුන්ගේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට වෙනත් සතෙකුගේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට අඳුරේ ගමන් කළ නොහැකි වුවත්, අපට ශබ්දවලට අනුව ගමන් කළ හැකිය."
ඔවුන් දෙදෙනාම ඒ අදහසට කැමති වූහ. ඔවුන් එකිනෙකාට අතින් අල්ලගෙන, ශබ්දවලට සවන් දීමට පටන් ගත්හ. ඔවුන් ඈතින් ජලය ගලා යන ශබ්දයක් ඇසූහ.
"මාර් මේ ජලයේ ශබ්දය ඇසෙනවා!" පළමු අන්ධයා කීවේය. "අපි ඒ දෙසට යමු!"
ඔවුන් දෙදෙනාම ජලයේ ශබ්දය දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන් මඟදී ගස්, ගල්, කටු ආදියෙහි වැදුනු නමුත්, ඔවුන් නැවත නැවතත් නැගිට, ඉදිරියට ගියහ. අවසානයේ, ඔවුන් ජලයට ළඟා වූහ. ඔවුන්ට සිහිලසල් ජලය පානය කිරීමට ලැබුණි.
ජලය පානය කිරීමෙන් පසු, ඔවුන්ට තවත් ශබ්දයක් ඇසුනි. ඒ ශබ්දය මිනිසුන් කතා කරන ශබ්දයකි.
"මාර් මේ මිනිසුන්ගේ ශබ්දය ඇසෙනවා!" දෙවන අන්ධයා කීවේය. "අපි ඒ දෙසට යමු! සමහර විට අපට උදව් ලැබේවි!"
ඔවුන් දෙදෙනාම මිනිසුන්ගේ ශබ්දය දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන් මඟදී තවත් බොහෝ දුෂ්කරතා අත් වින්දත්, ඔවුන් කිසි විටෙකත් බලාපොරොත්තු අත්හැරියේ නැත. අවසානයේ, ඔවුන් ගමකට ළඟා වූහ.
ගමේ මිනිසුන් ඔවුන් දෙදෙනාම දුටු විට, ඔවුන්ට අනුකම්පා කළහ. ඔවුන් අන්ධයන් දෙදෙනෙකු, දුෂ්කර මාර්ගයක ගමන් කරමින්, උපකාරය සොයා යන බව දුටුවෝය. ගමේ මිනිසුන් ඔවුන්ට කෑම දුන්නා, ජලය දුන්නා, නවාතැන් දුන්නා.
ඔවුන් දෙදෙනාම ගමේ මිනිසුන්ට ස්තුති කළ අතර, ඔවුන්ට තමන්ගේ අත්දැකීම් කියා සිටියහ. ඔවුන් කීවේ, අන්ධයෙකුට අන්ධයෙකුට උදව් කළ නොහැකි වුවත්, ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, ජීවිතයේ දුෂ්කරතා ජය ගත හැකි බවයි.
මේ අන්ධයන් දෙදෙනා, ඔවුන්ගේ අන්ධභාවය තිබියදීත්, ජීවිතයේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට සමත් විය. ඔවුන් එකිනෙකාට සහයෝගය දුන්නා, සහ ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, ඔවුන් ජීවත් වීමට මාර්ගයක් සොයා ගත්තා.
මේ කතාවෙන් අපට බොහෝ දේ ඉගෙන ගත හැකිය. අපට යම් අඩුපාඩුවක් තිබුණත්, අපට කිසිවක් කළ නොහැකි බව අදහස් කරන්නේ නැත. අපට අපගේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට, අපගේ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට, අපට උදව් කළ හැකි මාර්ග සොයා ගත හැකිය. අපට ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය.
අපට යම් අඩුපාඩුවක් තිබුණත්, අපට කිසිවක් කළ නොහැකි බව අදහස් කරන්නේ නැත. අපට අපගේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට, අපගේ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට, අපට උදව් කළ හැකි මාර්ග සොයා ගත හැකිය. අපට ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය.
මෙම අන්ධයන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙක් බෝධිසත්වයන් වහන්සේ වූ අතර, අනිත් අන්ධයා සත්වයාගේ අවිහිංසාව මෙන් විය.
— In-Article Ad —
සැබෑ ඥානය, ශාරීරික ඇස් වලට වඩා, හදවතේ තිබෙන ධර්ම ඇස් වලින් දකියි.
පාරමිතා: ධර්මය
— Ad Space (728x90) —
80Ekanipātaමානව දයාව පුරාණ කාලයේ, ඉන්දියාවේ පුෂ්කරාවතී නම් වූ මහා නුවරක් විය. එම නුවර සුවිශාල වූත්, සශ්රීක ව...
💡 අසරණයන්ට දයාබරව සැලකීමෙන්, අපගේ ජීවිතයද සැනසිල්ලෙන් හා සතුටින් පිරී යනු ඇත.
261Tikanipātaසත්තුභේරි ජාතකයඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, දඩයක්කාරයෙක් ජීවත් වුණා. ඔහු ඉතා දක්ෂයෙක් වුවත්, ඔහුගේ හදවතේ...
💡 භයක් ඇති වූ විට, නිර්භීතව මුහුණ දීම.
7Ekanipātaවීරක ජාතකයබරණැස් පුරය, ඝන වනාන්තරයකින් වටවී, සශ්රීකත්වයෙන් පිරි, සමෘද්ධිමත් රාජධානියක් විය. මෙම රාජ...
💡 ඥානය, ධර්මය, සහ කරුණාව යනු ජීවිතයේ අත්යාවශ්ය ගුණාංගයන් ය. සැබෑ ආදරය, එකිනෙකාට උගැන්වීමෙන් සහ ඉගෙනීමෙන් වර්ධනය වේ. ධර්මිෂ්ඨ නායකත්වයක්, රාජ්යයක සමෘද්ධිය සහ සාමය උදෙසා අත්යාවශ්ය වේ.
227Dukanipātaමහා රුක්ඛ ජාතකය අතීත වර්තමාන භවයෙහි බරණැස්පුර රජ්ජුරුවන්ගේ රාජධානියේ, මහත් වූ ධනයෙන්, බලයෙන්, ...
💡 ලෝකයේ සියල්ල අස්ථිර බවත්, සියල්ල වෙනස් වන බවත් අවබෝධ කර ගත යුතුය. ධර්මය අනුව ජීවත් වීමෙන් සැබෑ සාමය හා සැනසීම ලැබේ.
98Ekanipātaරන් කුරුල්ලා ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජුගේ රාජධානියේ, කප්පක නම් වූ මහා බෝසතාණන් වහන්සේ රජු වශයෙන් උපන්...
💡 කිසිදු ජීවියෙකුට, නිදහස අහිමි නොකළ යුතු බවයි. ආදරය, කරුණාව, අන් අයගේ නිදහසට ගරු කළ යුතු බවයි.
120Ekanipātaබුදුන් වහන්සේ පුලී නම් අශ්වයා ලෙස උපන් කථාව බුදුරජාණන් වහන්සේ, සිය පෙර ආත්ම භාවයක, පුලී නම් වූ අතිශ...
💡 විශ්වාසවන්තකම, ධර්මයට අනුව කටයුතු කිරීම, අපගේ ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් ගුණාංග ය.
— Multiplex Ad —