දඩබ්බර සර්පයාගේ උපත

දඩබ්බර සර්පයාගේ උපත

ඈත අතීතයේ, ගංගා නදිය අසබඩ, ඝන කැලයක් විය. එම කැලයේ, සර්පයින් විශාල සංඛ්‍යාවක් වාසය කළහ. ඔවුන් අතර, බෝසතාණන් වහන්සේ දඩබ්බර සර්පයෙකු ලෙස උපත ලබා සිටියහ. උන්වහන්සේගේ ශරීරය විශාල, කොරළ දිලිසෙන, සහ ඇස් තියුණු විය. නමුත් උන්වහන්සේගේ හදවත ධර්මය හා කරුණාවෙන් පිරුණු එකක් විය. සර්ප රජු, තම සර්පයින්ට ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔවුන් අතර සාමය හා සමගිය පවත්වාගෙන ගියහ. සෑම දිනකම, උන්වහන්සේ තම ගුහාවෙන් නැඟී, "සහෝදර සර්පයනි, අද දින අපි ධර්මයෙහි හැසිර, එකිනෙකාට උපකාර කර, අපගේ ගෞරවය රැක ගනිමු." යනුවෙන් පවසමින් දේශනාවක් පැවැත්වූහ. සර්පයින් සියලු දෙනාම රජුගේ වදන් අසා, එය තම ජීවිතයේ මඟ පෙන්වන ආලෝකයක් ලෙස සැලකූහ.

එදින, ඝන කැලයෙහි සිටි කෲර වෘකයන් පිරිසක්, සර්පයින්ගේ සශ්‍රීකත්වය හා සාමය දැක ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළී, ඔවුන්ට පහර දීමට සූදානම් වූහ. ඔවුන්ගේ නායකයා, "අද අපි මෙම සර්පයින්ට ගොස්, ඔවුන්ගේ සියලු දේ පැහැර ගනිමු. ඔවුන්ගේ සාමය විනාශ කර, ඔවුන්ට භීතිය ඇති කරමු." යනුවෙන් පවසා, තම සේනාව රැස් කර ගත්තේය. කෲර වෘකයන්, තම තියුණු දත් වලින් සන්නද්ධ වී, සර්ප රජුගේ ගුහාව වෙත පැමිණියහ. මෙම සිදුවීම ගැන දැනගත් සර්ප රජු, තම සර්පයින්ට මහත් කණගාටුවක් හා බියක් ඇති විය. ඔවුන් රජු වෙත ගොස්, "මාහා රජතුමනි, කෲර වෘකයන් අපට පහර දීමට පැමිණ ඇත. ඔවුන් අපගේ සියලු දේ පැහැර ගෙන, අපට හානි කරනු ඇත. අපි කුමක් කළ යුතුද?" යනුවෙන් ඇසුවෝය.

සර්ප රජු, තම සර්පයින්ගේ බිය අසා, මහත් කණගාටුවට පත් විය. නමුත් ඔහු තම සන්සුන් බව පවත්වා ගනිමින්, "සහෝදරයනි, බිය නොවන්න. ධර්මය අප සමඟ ඇත. අපි මෙම ආක්‍රමණයට මුහුණ දීමට සූදානම් වෙමු." යනුවෙන් පවසමින්, සර්පයින්ට සංවිධානය වී, තම ගුහාව ආරක්ෂා කිරීමට උපදෙස් දුන්නේය. නමුත් කෲර වෘකයන්ගේ සංඛ්‍යාව හා ශක්තිය සර්ප රජුගේ සර්පයින්ට වඩා බොහෝ වැඩි විය. ඔවුන්ගේ ඝර්ජනයෙන් හා තියුණු දත් වලින් යුධ පිටිය වෙලී ගියේය. සර්ප රජු, තම සර්පයින් දිරිමත් කරමින්, සටනට නායකත්වය දුන්නේය. නමුත් ඔවුන්ට සතුරු බලකාය පරාජය කළ නොහැකි විය.

මෙම අවස්ථාවේ, සර්ප රජු, ධර්මයෙහි පිහිටා, එක් උපක්‍රමයක් යොදා ගත්තේය. ඔහු සටනින් ඉවත් වී, කෲර වෘකයන්ගේ නායකයා වෙත ගොස්, "කෲර නායකයා, ඔබ මාගේ සර්පයින්ට හානි කරන්නේ මන්ද? ඔබගේ ආශාවන් ඉටු කර ගැනීමට, ඔබ වෙනත් අයගේ දුක ගෙන එන්නේ මන්ද?" යනුවෙන් පැවසීය. කෲර නායකයා, සර්ප රජුගේ නිර්භීතකම හා ධර්මය අසා, මොහොතක් කල්පනා කළේය. ඔහු සිතුවේ, "මෙම සර්ප රජු ඉතා ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් බව පෙනේ. ඔහුට හානි කිරීමෙන් මාගේ ගෞරවය කෙලෙසේ ද?" යනුවෙනි. ඔහු තම දත් පහත් කර, "සර්ප රජුනි, ඔබගේ වදන් මට ගරු කටයුතුය. මාගේ කටගැස්මෙන් මාගේ හදවත අඳුරු වී ඇත. නමුත් මම දැන් ඔබගේ ධර්මය අසා, මාගේ වැරදි තේරුම් ගතිමි." යනුවෙන් පැවසීය.

සර්ප රජු, කෲර නායකයාගේ පසුතැවිල්ල අසා, සතුටු විය. ඔහු කෲර නායකයාට ධර්මය දේශනා කළේය. "නායකයා, කෲරත්වය හා ආශාව කිසි විටෙකත් සතුට ගෙන එන්නේ නැත. කරුණාව හා දයාව පමණක් සැබෑ සතුට ගෙන දෙයි. අද සිට, ඔබ මාගේ මිත්‍රයෙකු වන්න. අපි එකට ජීවත් වන්නෙමු, එකිනෙකාට උපකාර කරමින්." කෲර නායකයා, සර්ප රජුගේ ධර්මය අසා, තම හදවතේ තිබූ කෲරත්වය දුරු කර ගත්තේය. ඔහු සර්ප රජුට හා ඔහුගේ සර්පයින්ට සමාව ඉල්ලා, ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වය පිළිගත්තේය.

එතැන් පටන්, සර්ප රජු, කෲර නායකයා, සහ ඔවුන්ගේ සර්පයින් එකට ජීවත් වූහ. ඔවුන් එකිනෙකාට උපකාර කරමින්, සාමයෙන් හා සමගියෙන් කටයුතු කළහ. කෲර නායකයා, තම ශක්තිය හා බලය, සියලු සර්පයින්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා යොදා ගත්තේය. සර්ප රජු, තම ධර්ම දේශනා වලින්, සියලු සත්වයන්ට කරුණාව, දයාව, සහ ධර්මයෙහි හැසිරීමේ වැදගත්කම ඉගැන්නුවේය. එම කැලයෙහි සාමය හා සමගිය රජ විය. සර්ප රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, සියලු සර්පයින් සදාකාලයටම සතුටින් ජීවත් වූහ.