වස්ත්‍ර දානය කළ අලියා (The Elephant Who Gave His Robe)

වස්ත්‍ර දානය කළ අලියා

එදා ඈත අතීතයේ, මහා කැලයක, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, අතිශයින්ම ශක්තිමත්, නමුත් ඉතාම දයානුකම්පිත අලියෙකු ලෙස උපත ලබා සිටියහ. උන්වහන්සේගේ සිරුර, අළු පැහැයෙන් දිදුණු අතර, කඳ, අහසට නැගෙන්නාක් මෙන් විය. උන්වහන්සේගේ දළ, රන්වන් පැහැයෙන් දිළිසුණු අතර, ඇස්, ගැඹුරු හා කරුණාවෙන් පිරි තිබුණි. මෙම අලියා, සිය උපතේ සිටම, කිසිදු සතෙකුට හෝ ජීවියෙකුට පීඩා නොකිරීමට සිතා සිටියේය. උන්වහන්සේ, කැලයේ සිටින දුර්වල සතුන්ට උදව් කරමින්, ඔවුන්ගේ ආරක්ෂකයා ලෙස කටයුතු කළේය. උන්වහන්සේගේ ශරීරය, විශාල වුවත්, උන්වහන්සේගේ හදවත, මෘදු හා දයානුකම්පිත විය.

දිනක්, එම කැලයට, අතිශයින්ම දුප්පත් හා අසරණ මිනිසෙකු පැමිණියේය. ඔහු, සිය පවුලට ආහාර සොයා ගැනීමට නොහැකිව, දැඩි දුකෙන් සිටියේය. ඔහු, වනාන්තරයේ සැරිසරමින්, කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් නොමැතිව සිටියේය. ඔහු, අතිශයින්ම සිහින් වී, දුර්වල වී සිටියේය. ඔහු, තමාගේ දුකෙන්, කැලය තුළ ඇවිදිමින්, කිසිදු සතෙකුට හෝ මිනිසෙකුට ළංවීමට බිය විය. ඔහු, තම ශරීරය, සීතලෙන් හා කුසගින්නෙන් පෙළෙමින් සිටියේය. ඔහු, තමාගේ ජීවිතය අවසන් කර ගැනීමට සිතුවේය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, දුර සිට, මෙම අසරණ මිනිසා දුටුහ. උන්වහන්සේ, මිනිසාගේ දුක හා වේදනාව දුටු විට, මහත් කණගාටුවට පත් වූහ. උන්වහන්සේ, මිනිසාට උදව් කිරීමට තීරණය කළහ. උන්වහන්සේ, සෙමින් මිනිසා වෙත ළඟා වූහ. මිනිසා, අලියා දැක, බියෙන් වෙව්ලන්නට විය. ඔහු, 'අනේ... අලියා! මාව මරන්න එපා!' යැයි කෑගැසුවේය. බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, මිනිසාගේ බිය දුටු විට, සන්සුන්ව, 'බිය නොවන්න, මිත්‍රයා. මම ඔබට හානියක් නොකරමි. මම ඔබට උදව් කිරීමට පැමිණියෙමි' යැයි කීහ. මිනිසා, අලියාගේ වදන් අසා, මවිතයට පත් විය. ඔහු, අලියාගේ කරුණාවන්ත හඬ අසා, තමාගේ බිය ටිකෙන් ටික අඩු විය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, මිනිසාගේ දුර්වලතාවය දුටු විට, තමාගේ ශරීරයේ ඇති සිහින්, නමුත් ශක්තිමත්, අලියාගේ හමේ වස්ත්‍රය, මිනිසාට ලබා දීමට තීරණය කළහ. උන්වහන්සේ, තම කඳෙන්, එම හමේ වස්ත්‍රය ගලවා, මිනිසා වෙත දුන්නහ. 'මෙය, ඔබගේ ශරීරය, සීතලෙන් හා සුළඟෙන් ආරක්ෂා කරනු ඇත. එය, ඔබගේ කුසගින්නද යම් පමණකට සංසිඳුවනු ඇත' යැයි කීහ. මිනිසා, අලියාගේ දීමනාව ගෙන, මවිතයට පත් විය. ඔහු, අලියාගේ කඳෙන් ගැලවූ, ශක්තිමත්, නමුත් මෘදු වස්ත්‍රය, තමාගේ ශරීරයේ ඔතා ගත්තේය. ඔහු, අලියාට හිස නමා, 'ස්වාමීනි, ඔබ මාගේ ජීවිතය බේරා ගත්තා. ඔබගේ දයාව, මම කිසිදා අමතක නොකරමි' යැයි කීය. බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සිනාසෙමින්, 'ඔබ ධර්ම මාර්ගයේ ගමන් කරන්න. අන් අයට උදව් කරන්න' යැයි කීහ. මිනිසා, අලියාගේ දීමනාව සමඟ, කැලයෙන් පිට වී, සිය ගමට ගියේය. ඔහු, තමාට ලැබුණු වස්ත්‍රය, සිය පවුලට ආරක්ෂාව සපයන ලෙස, ආරක්ෂා කළේය. ඔහු, අලියාගේ දයාව සිහිපත් කරමින්, ධර්මිෂ්ඨ ලෙස ජීවත් විය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සිය වස්ත්‍රය දන් දුන් පසු, තමාගේ ශරීරය, අතිශයින්ම සීතලෙන් හා සුළඟින් ආරක්ෂා කර ගැනීමට නොහැකි විය. නමුත්, උන්වහන්සේ, තමන්ගේ දානමය ක්‍රියාව ගැන සතුටු වූහ. උන්වහන්සේ, සිය ධර්මය හා දයාවෙන්, කැලයේ සිටින අන් සතුන්ටද උදව් කළහ. එතැන් පටන්, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, කැලයේ සිටින සතුන්ගේ ආරක්ෂකයා බවට පත් වූහ. උන්වහන්සේ, සිය ජීවිතය, දානය හා දයාව වෙනුවෙන් කැප කළහ. මිනිසා, තමාට ලැබුණු වස්ත්‍රය, අලියාගේ දයාව හා ධර්මය සිහිපත් කරමින්, ධර්මිෂ්ඨ ලෙස ජීවත් විය.