280. භද්දසාල ජාතකය
280. භද්දසාල ජාතකය
1. කථාවෙහි නම:
භද්දසාල ජාතකය
2. සම්පූර්ණ කථාව:
බෝධිසත්වයන් වහන්සේ කничный රජෙක් වශයෙන් උපන් කල, quinquinaලාවෙහි රජෝවෙද නම් මහා නුවරක් විය. එම නුවරෙහි ප්රභාස නම් රජෙක් රාජ්ය කරවිය. ඔහු අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූද, දයාබර වූද, යුක්තිසහගත වූද පාලනයක් ගෙන ගියේය. ඔහුගේ රජ පෙලපතෙහි භද්දසාල නම් කුමරෙක් විය. ඔහුද පියාගේ ගුණාංගයන්ගෙන් යුතුව, ධර්මයෙහි පිහිටා, ඤාණයෙන් පිරිපුන් අයෙක් විය. රජුගේ අග මෙහෙසියද, සුභද්රා නම් වූ ස්ත්රිය, ගුණවන්ත වූද, සැදැහැවත් වූද, ස්වාමියාට හා රටට සේවය කරන්නියක් විය.
දිනක් රජුගේ මාලිගාව අසල ප්රියංකර නම් වූ උද්යානයක් විය. එහි භද්දසාල කුමරු බොහෝ විට සෙල්ලම් කරමින්, සතුටින් කාලය ගෙවූයේය. ඔහු එම උද්යානයට පිය නගා, සුවඳැති මල්, ඵලදරණ ගස්, හා සෙවන සලසන වෘක්ෂලතා අගය කළේය. ඔහුට අතිශයින් ප්රිය වූයේ, උද්යානයෙහි මැද පිහිටි භද්දසාල නම් මහා වෘක්ෂයකි. එය ඉතා විරල වූද, මහා සුන්දර වූද, සුවඳ විහිදුවන පත්ර හා මල් සහිත වූද වෘක්ෂයකි. ඒ නමින්ම එම කුමරුද භද්දසාල නම් විය.
කල්යත්ම, රජුගේ වයසට ගොස්, මරණයට පත්විය. භද්දසාල කුමරු ප්රභාස රජුගෙන් පසු රාජ්යයට පත්ව, භද්දසාල නම් රජු විය. ඔහු ධර්මයෙහි පිහිටා, සියලු පුරවැසියන්ගේ සුභසිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කළේය. රටෙහි සශ්රීකත්වය හා ජනතාවගේ සතුට වැඩිවිය. ඔහුට සුභද්රා නම් අග මෙහෙසියගෙන් සුභද්ර නම් පුත්ර රත්නයක්ද, අශෝක නම් පුත්ර රත්නයක්ද ලැබුනි. රජුගේ රාජ්ය කාලය ඉතා සාමකාමී විය.
එහෙත්, භද්දසාල රජුගේ රාජ්යයෙහි නන්ද නම් වූ අන්තඃපුර ප්රධාන සේවක යෙක් විය. ඔහු රජුට අතිශයින් ළං වූවෙකුද, රජුගේ විශ්වාසය දිනාගත් අයෙකුද විය. නන්ද නම් වූ මේ සේවකයා, රජුගේ අන්තඃපුර කන්තාවන් හා සේවිකාවන් පිළිබඳ සොයා බලන්නට පවර ලැබීය. ඔහු ඉතා අඳුරු සිතක් තිබූ අයෙක් විය. ඔහු රජුට නො පෙනෙන ලෙස අධර්ම කම් කරන්නට පටන් ගත්තේය.
නන්ද සේවකයා, අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් සමඟ සම්බන්ධතා පැවැත්වීය. ඔහු රජුගේ අනුමැතිය නො ලබා ඔවුන් වෙත ගොස් ධනය ද දෙන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහු අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් වෙත ගොස් රාත්රී කාලයෙහි ඔවුන් සමඟ සතුටු වූයේය. නන්ද සේවකයා බොහෝ කල් යන තුරු මෙය සඟවා ගෙන සිටියේය.
සුභද්රා අග මෙහෙසිය ද අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූ ද සැදැහැවත් වූ ද කෙලෙස් නො ගත්තියක් වූ ද නො බිය වූ ද නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො
— In-Article Ad —
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
317Catukkanipātaදඩබ්බර සර්පයාගේ උපත
දඩබ්බර සර්පයාගේ උපතඈත අතීතයේ, ගංගා නදිය අසබඩ, ඝන කැලයක් විය. එම කැලයේ, සර්පයින් විශාල සංඛ්යාවක් වාස...
💡 ධර්මයෙහි පිහිටා, කරුණාව හා දයාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අන් අයගේ කෲරත්වය පවා වෙනස් කළ හැකිය. ධර්ම දේශනා මගින් සැබෑ සාමය හා සමගිය ඇති වේ.
177DukanipātaVirocana Jātaka
Virocana JātakaIn the city of Varanasi, there lived a king named Dighavapi, a ruler known for his de...
💡 True prosperity lies not in abundance, but in the diligent spirit and the appreciation for what one has, often learned through the anticipation of scarcity.
58Ekanipātaලෝමස රජ බෝසතාණන් වහන්සේ
ලෝමස රජ බෝසතාණන් වහන්සේඅතීතයේ, එක්තරා විශාල රාජධානියක, ලෝමස රජ බෝසතාණන් වහන්සේ, රජෙකු ලෙස රාජ්යය කළ...
💡 ධර්මිෂ්ඨකම, යුක්තිය, සහ අන් අයගේ යහපත උදෙසා කැපවීම, ඕනෑම දුෂ්කරතාවයකින් මිදී, ජනතාවට සැනසීම ලබා දේ.
36Ekanipātaසැවැන්දණි ජාතකය
සැවැන්දණි ජාතකය ඉතා ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රාජධානිය පාලනය කළ මහත් ධර්මිෂ්ඨ රජ කෙනෙකු විය. රජතුමාගේ ...
💡 කෑදරකම හා මසුරුකම අනුන්ගේ යහපතට පමණක් නොව, තමාගේ යහපතටද හානි කරයි. ත්යාගශීලී බව හා අනුන්ගේ යහපත ගැන සිතීමෙන් තමාටද සෙත සැලසේ.
192Dukanipātaසච්චබන්ධ ජාතකය (Saccabandha Jātaka)
සච්චබන්ධ ජාතකය නම: සච්චබන්ධ ජාතකය අංකය: 192 කථාව: ඈත අතීතයේ, රජ දහන ගොඩනැගී, ශිෂ්ඨාචාරයේ සලකු...
💡 සත්යය හා ධර්මය සදාකාලික යහපත ගෙන දෙන බව.
47Ekanipātaඅලියාගේ ධෛර්යය
අලියාගේ ධෛර්යය පුරාණ කාලයේ, විශාල හා ඝන වනයක් තිබුණි. එහි විවිධ සත්තු වාසය කළහ. මේ අතර, අතිශය ශක්තිම...
💡 සැබෑ ධෛර්යය යනු බියෙන් තොරව අන් අයට උපකාර කිරීමයි. ශක්තිය යහපත් අරමුණු සඳහා යොදා ගත යුතුය.
— Multiplex Ad —