280. භද්දසාල ජාතකය
280. භද්දසාල ජාතකය
1. කථාවෙහි නම:
භද්දසාල ජාතකය
2. සම්පූර්ණ කථාව:
බෝධිසත්වයන් වහන්සේ කничный රජෙක් වශයෙන් උපන් කල, quinquinaලාවෙහි රජෝවෙද නම් මහා නුවරක් විය. එම නුවරෙහි ප්රභාස නම් රජෙක් රාජ්ය කරවිය. ඔහු අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූද, දයාබර වූද, යුක්තිසහගත වූද පාලනයක් ගෙන ගියේය. ඔහුගේ රජ පෙලපතෙහි භද්දසාල නම් කුමරෙක් විය. ඔහුද පියාගේ ගුණාංගයන්ගෙන් යුතුව, ධර්මයෙහි පිහිටා, ඤාණයෙන් පිරිපුන් අයෙක් විය. රජුගේ අග මෙහෙසියද, සුභද්රා නම් වූ ස්ත්රිය, ගුණවන්ත වූද, සැදැහැවත් වූද, ස්වාමියාට හා රටට සේවය කරන්නියක් විය.
දිනක් රජුගේ මාලිගාව අසල ප්රියංකර නම් වූ උද්යානයක් විය. එහි භද්දසාල කුමරු බොහෝ විට සෙල්ලම් කරමින්, සතුටින් කාලය ගෙවූයේය. ඔහු එම උද්යානයට පිය නගා, සුවඳැති මල්, ඵලදරණ ගස්, හා සෙවන සලසන වෘක්ෂලතා අගය කළේය. ඔහුට අතිශයින් ප්රිය වූයේ, උද්යානයෙහි මැද පිහිටි භද්දසාල නම් මහා වෘක්ෂයකි. එය ඉතා විරල වූද, මහා සුන්දර වූද, සුවඳ විහිදුවන පත්ර හා මල් සහිත වූද වෘක්ෂයකි. ඒ නමින්ම එම කුමරුද භද්දසාල නම් විය.
කල්යත්ම, රජුගේ වයසට ගොස්, මරණයට පත්විය. භද්දසාල කුමරු ප්රභාස රජුගෙන් පසු රාජ්යයට පත්ව, භද්දසාල නම් රජු විය. ඔහු ධර්මයෙහි පිහිටා, සියලු පුරවැසියන්ගේ සුභසිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කළේය. රටෙහි සශ්රීකත්වය හා ජනතාවගේ සතුට වැඩිවිය. ඔහුට සුභද්රා නම් අග මෙහෙසියගෙන් සුභද්ර නම් පුත්ර රත්නයක්ද, අශෝක නම් පුත්ර රත්නයක්ද ලැබුනි. රජුගේ රාජ්ය කාලය ඉතා සාමකාමී විය.
එහෙත්, භද්දසාල රජුගේ රාජ්යයෙහි නන්ද නම් වූ අන්තඃපුර ප්රධාන සේවක යෙක් විය. ඔහු රජුට අතිශයින් ළං වූවෙකුද, රජුගේ විශ්වාසය දිනාගත් අයෙකුද විය. නන්ද නම් වූ මේ සේවකයා, රජුගේ අන්තඃපුර කන්තාවන් හා සේවිකාවන් පිළිබඳ සොයා බලන්නට පවර ලැබීය. ඔහු ඉතා අඳුරු සිතක් තිබූ අයෙක් විය. ඔහු රජුට නො පෙනෙන ලෙස අධර්ම කම් කරන්නට පටන් ගත්තේය.
නන්ද සේවකයා, අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් සමඟ සම්බන්ධතා පැවැත්වීය. ඔහු රජුගේ අනුමැතිය නො ලබා ඔවුන් වෙත ගොස් ධනය ද දෙන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහු අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් වෙත ගොස් රාත්රී කාලයෙහි ඔවුන් සමඟ සතුටු වූයේය. නන්ද සේවකයා බොහෝ කල් යන තුරු මෙය සඟවා ගෙන සිටියේය.
සුභද්රා අග මෙහෙසිය ද අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූ ද සැදැහැවත් වූ ද කෙලෙස් නො ගත්තියක් වූ ද නො බිය වූ ද නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො
— In-Article Ad —
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
14Ekanipātaරණසිංහයාගේ ධෛර්යය
රණසිංහයාගේ ධෛර්යය ඈත අතීතයේ, ඝන වනයක් මැද, රජ මාළිගාවකට සමාන වූ විශාල ගල් ලෙනක, රණසිංහයා නම් වූ බෝසත...
💡 ධෛර්යය යනු බිය නොමැතිකම නොවේ, නමුත් බිය තිබියදීත් නිවැරදි දේ කිරීමයි.
320Catukkanipātaමුවන්ගේ රජුගේ ධර්ම සානුකම්පාව
මුවන්ගේ රජුගේ ධර්ම සානුකම්පාවඈත අතීතයේ, සරුසාර හා මනරම් වනපෙතක් විය. එම වනපෙතෙහි, මුවන් විශාල රැලක් ...
💡 ධර්මයෙහි පිහිටා, කරුණාව හා දයාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අන් අයගේ කෲරත්වය පවා වෙනස් කළ හැකිය. ධර්ම දේශනා මගින් සැබෑ සාමය හා සමගිය ඇති වේ.
424Aṭṭhakanipātaවගකීමෙන් යුත් සර්පයා
වගකීමෙන් යුත් සර්පයා ඈත අතීතයේ, ඉන්දියාවේ පුරාණ භාරතයෙහි, විඳින දුක්ඛ auxquels අසරණව සිටි ජනතා...
💡 වගකීම, විශ්වාසවන්ත බව සහ යුතුකම ඉටු කිරීම, ජීවිතයේ සාමය සහ සුරක්ෂිතභාවය රැක ගැනීමට උපකාරී වේ. වගකීමෙන් කටයුතු කිරීමෙන් ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගත හැකිය.
536Mahānipātaමොටු පිහාටු බෝසත්
මොටු පිහාටු බෝසත්පුරාණ කාලයේ, හිමාලයේ උස් කඳුකරයේ, සුන්දර වනාන්තරයක, බෝසතාණන් වහන්සේ 'මොටු පිහාටු' න...
💡 අනුකම්පාව සහ ආත්ම පරිත්යාගය යනු මහත් ඵල දෙන ගුණධර්මයන්ය. අපගේ ශරීරය, ධනය, ආදිය අනුන්ගේ යහපත උදෙසා කැප කිරීමට සූදානම් විය යුතුය.
246Dukanipātaසංඛ ජාතකය
සංඛ ජාතකයඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ, ත්යාගශීලී, සහ ප්රඥාවන්ත සංඛයෙකු විසූයේය. ඔහුග...
💡 ඊර්ෂ්යාව දුකට හේතුවකි. ධර්මිෂ්ඨකම හා කරුණාව සතුට ගෙන දේ.
483Terasanipātaසත්යවාදී කපුටා
සත්යවාදී කපුටා නෙක කර්කශ වනාන්තරයක් මැද, ඈත අත ගිලුණු කඳු වැටියක සෙවණේ, ඝන වෘක්ෂලතා අතර සැඟවී...
💡 සත්යයෙහි පිහිටීම සැමවිටම යහපතට හේතු වන අතර, බොරුව සහ කපටිකම විනාශයට මග පාදයි.
— Multiplex Ad —