අම්බ ජාතකය
අම්බ ජාතකය
ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජමාළිගාවේ වාසය කළ බෝසතාණන් වහන්සේ, අම්බ නම් රජු වශයෙන් උපත ලැබූ සේක. උන්වහන්සේගේ පාලනය යටතේ රාජධානිය සශ්රීකත්වයෙන්, සාමයෙන් සහ සතුටින් පිරි පැවතිණි. රජු ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන ගිය අතර, ඔහුගේ සාධාරණත්වය සහ කරුණාව ගැන සියලු දෙනා ප්රශංසා කළහ. කෙසේ වෙතත්, යම් දිනෙක, රජුගේ සිතෙහි අමුතුම කලබලයක් ඇති විය.
එදින උදෑසන, රජු තමාගේ උයනෙහි සුවඳ විහිදුවන අඹ ගසක් ඉදිරිපිට සිටියේ ය. එම අඹ ගස, රජුගේ ප්රියතම ගස් අතර එකකි. එහි මල් පිපී, සුන්දර සුවඳක් පැතිරෙමින් තිබූ අතර, රජුගේ සිතට මහත් සැනසීමක් දැනුණි. එහෙත්, හදිසියේම, එම ගසෙන් ආ විස්මිත සුවඳක් රජුගේ නාසයෙහි ගැටුණි. එය සාමාන්ය අඹ මල් සුවඳට වඩා වෙනස් විය. එය වඩාත් ගැඹුරු, සිත් ඇද ගන්නා සුළු සහ අද්භූත සුවඳකි.
“අහෝ! මේ කුමක්ද?” රජු තමාගෙන්ම ප්රශ්න කළේ ය. ඔහුගේ සිතෙහි නොසන්සුන්තාවක් ඇති විය. “මෙය මා කවදාවත් අත් නොවිඳි සුවඳක්. මෙහි යම් රහසක් තිබිය යුතු ය.”
රජුගේ සේවකයෝ, ඔහුගේ මුහුණෙහි ඇති කලබලයට හේතුව විමසා සිටියහ.
“මහරජාණෙනි, කුමක් නිසා මෙතරම් කලබල වී ඇත්ද?”
රජු පිළිතුරු දුන්නේ ය.
“මගේ සුවඳ උයනෙහි ඇති මෙම අඹ ගසෙන් එන සුවඳ අද ඉතාමත් අද්භූත ය. මා කිසි කලෙකත් මෙවැනි සුවඳක් විඳ නැත. මාගේ සිතෙහි මහත් ආශාවක් උපදවා ඇත. මෙහි ගැබ්ව ඇත්තේ කුමක්දැයි මා දැනගත යුතුය.”
සේවකයෝ, රජුගේ අණ පරිදි, අඹ ගස පරීක්ෂා කළහ. ඔවුන් ගසේ මුදුනට නැග, සුවඳ එන ස්ථානය සොයා බැලූහ. බොහෝ වෙහෙස මහන්සි වී සෝදිසි කිරීමෙන් පසු, ඔවුන්ට අමුතු දෙයක් හමු විය. අඹ ගසේ මුදුනේ, සාමාන්ය අඹ ගෙඩියකට වඩා විශාල, දිදුලන, රන්වන් පැහැති පලතුරක් එල්ලා තිබිණි. එහි සිට පැමිණි සුවඳ, මුළු උයනම පුරා පැතිරී ගොස් තිබුණි.
“මහරජාණෙනි, අපට අසාමාන්ය දෙයක් හමු විය,” සේවකයෙක් කෑගැසුවේ ය. “මෙය සාමාන්ය අඹ ගෙඩියක් නොවේ. මෙය රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලන, විශාල පලතුරකි. එහි සුවඳ ඉතාමත් සිත් ඇද ගන්නා සුළු ය.”
රජු, මෙම ප්රවෘත්තිය අසා, මහත් සතුටට පත් විය. ඔහු වහාම ගස යටට ගොස්, එම අසාමාන්ය පලතුර දෙස බලා සිටියේ ය. එය ඇත්තෙන්ම අද්භූත සුන්දරත්වයකින් යුක්ත විය. එහි රන්වන් පැහැය, සූර්යාලෝකයෙහි දීප්තිමත් ලෙස බැබළුණු අතර, ඊට ආවේනික වූ සිත් ඇද ගන්නා සුළු සුවඳ, රජුගේ සිතෙහි මහත් ආශාවක් උපදවා ගත්තේ ය.
“මෙය අසමසම අඹ ගෙඩියක්,” රජු තමාටම කියා ගත්තේ ය. “මෙය මට පමණක් අයිති විය යුතුය.”
එහෙත්, රජු ධර්මිෂ්ඨ පාලකයෙකු වූ බැවින්, ඔහු තීරණයක් ගැනීමට පෙර, තමාගේ අමාත්යවරුන්ගෙන් උපදෙස් පැතුවේ ය.
“මා මෙම අසාමාන්ය අඹ ගෙඩිය අනුභව කළහොත්, මාගේ සිතෙහි කුමක් සිදුවනු ඇත්දැයි මට දැන ගැනීමට අවශ්ය ය.”
අමාත්යවරු, රජුගේ ප්රශ්නය අසා, කල්පනා කළහ. ඔවුන්ගෙන් වැඩිමහල්, ඥානවන්ත අමාත්යවරයෙක් ඉදිරියට පැමිණ, මෙසේ කී ය.
“මහරජාණෙනි, මෙම අඹ ගෙඩිය අසමසම බලයකින් යුක්ත විය හැකි ය. එහෙයින්, එය අනුභව කිරීමට පෙර, එහි බලය කුමක්දැයි පරීක්ෂා කිරීම ඉතා වැදගත් ය. යම් සතෙකුට මෙය දුන්නොත්, එහි ප්රතිඵලය කුමක්දැයි අපට දැනගත හැකි ය.”
රජු මෙම උපදෙස් පිළිගෙන, තම අණසක යටතේ සිටි සියලු සතුන් අතරින්, වඩාත් ශක්තිමත් හා සෞඛ්ය සම්පන්න අලියෙකු තෝරා ගත්තේ ය. එම අලියාට, අසාමාන්ය අඹ ගෙඩිය දුන් අතර, එය ආහාරයට ගන්නා ලෙස අණ කළේ ය.
අලියා, රජුගේ අණට කීකරු වී, එම අඹ ගෙඩිය ගිල දැම්මේ ය. ඊළඟ දවසේ, අසාමාන්ය සිදුවීමක් සිදු විය. අලියා, ඊට පෙර කිසි දිනෙක නොදුටු ආකාරයේ ශක්තියක් හා වේගයක් ප්රදර්ශනය කළේ ය. එය ඊටත් වඩා විශාල හා ශක්තිමත් විය. එහි ශක්තිය, මුළු රාජධානියම පුරා පැතිර ගියේ ය.
මෙය දුටු රජු, අසමසම අඹ ගෙඩියෙහි බලය ගැන තවදුරටත් විශ්වාස කළේ ය. ඔහු නැවතත් අමාත්යවරුන්ගෙන් උපදෙස් පැතුවේ ය.
“මෙම අසාමාන්ය අඹ ගෙඩිය අනුභව කිරීමෙන්, මාගේ රාජධානියට යම් අහිතකර බලපෑමක් සිදුවිය හැකිද?”
ඥානවන්ත අමාත්යවරයා නැවතත් මෙසේ කී ය.
“මහරජාණෙනි, මෙම අඹ ගෙඩියෙහි අසමසම බලයක් ඇත. එය අනුභව කිරීමෙන්, ඔබගේ ශරීරයට, මානසිකත්වයට සහ ඔබේ රාජධානියට පවා අසාමාන්ය බලපෑම් ඇති විය හැකි ය. එහෙයින්, ඔබ මෙය අනුභව කිරීමට පෙර, යම් හේතුවක් නිසා මෙය මෙසේ හටගත්තේ දැයි විමසා බැලීම ඉතා වැදගත් ය.”
රජු, මෙම උපදෙස් වලට අනුව, ගසෙහි අද්භූතභාවය ගැන වැඩිදුරටත් සොයා බැලීමට තීරණය කළේ ය. ඔහු තම සේවකයන්ට, අඹ ගස පිළිබඳව වැඩිදුරටත් සොයා බැලීමට අණ කළේ ය. සේවකයෝ, ගසෙහි මුල පරීක්ෂා කළහ. එහිදී, ඔවුන්ට ගසෙහි මුලෙහි, අසාමාන්ය ගල් පුවරුවක් හමු විය. එම ගල් පුවරුවෙහි, අසාමාන්ය සංකේත හා අකුරු ලියා තිබුණි.
රජු, එම අකුරු කියවීමට දක්ෂlarından කෙනෙකු ගෙන්වා, එම ගල් පුවරුවෙහි ඇති දේ කියවීමට සැලැස්සුවේ ය. එම අකුරු වලින් හෙළි වූයේ, අඹ ගසෙහි අද්භූතභාවය ගැන ය. එය, පුරාණ ඍෂිවරයෙකු විසින්, ලෝකයෙහි යහපත සඳහා, අසමසම බලයෙන් යුත් අඹ ගසක් ලෙස සිටුවා ඇති බවත්, එහි පලතුර, මහත් ඤාණයෙන් හා ධෛර්යයෙන් යුත් පුද්ගලයෙකුට පමණක් අනුභව කළ හැකි බවත් ලියා තිබුණි.
“මෙය මාගේ අතට පත් වූයේ, මාගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය සහ ලෝකයෙහි යහපත සඳහා වූ මාගේ කැමැත්ත නිසා ය,” රජු සිතුවේ ය. ඔහු අසමසම අඹ ගෙඩිය අනුභව කිරීමට තීරණය කළේ ය.
රජු, අඹ ගෙඩිය අනුභව කළ පසු, ඔහුගේ සිතෙහි මහත් ඤාණයෙන් හා ප්රඥාවෙන් පිරී ගියේ ය. ඔහු රාජධානිය වඩාත් ධර්මිෂ්ඨව හා සාර්ථකව පාලනය කළේ ය. ඔහු ගත් සෑම තීරණයක්ම, ඔහුගේ රාජධානියටත්, එහි වැසියන්ටත් යහපතක්ම ගෙන ආවේ ය. ඔහුගේ ඤාණය, ඈත දුර දක්වාම පැතිර ගියේ ය.
කල්යත්ම, රජුගේ ඤාණය සහ බලය පිළිබඳ කටකතා, අසල්වැසි රාජධානිය දක්වාම පැතිර ගියේ ය. අසල්වැසි රජු, ඊර්ෂ්යාවෙන් පෙළුණු අතර, බෝසතාණන් වහන්සේගේ බලය තමාටත් අවශ්ය බව සිතුවේ ය. ඔහු, තම සේනාව සමග බරණැස් රාජධානිය ආක්රමණය කිරීමට තීරණය කළේ ය.
බෝසතාණන් වහන්සේ, මෙම ආක්රමණය ගැන දැනගත් විට, කිසිදු බියක් හෝ කෝපයක් නො දැක්වූ සේක. උන්වහන්සේ, තම අමාත්යවරුන්ගෙන් උපදෙස් පැතූ අතර, ඔවුන්ගේ අදහස් වලට අනුව, සටනට සූදානම් වූහ.
සටන අතරතුර, බෝසතාණන් වහන්සේ, තම ඤාණයෙන් හා ප්රඥාවෙන්, අසල්වැසි රජුගේ සියලු උපාය මාර්ග පරදවා, ඔහුව පරාජය කළ සේක. අසල්වැසි රජු, පරාජය භාරගෙන, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ඤාණය හා ධර්මිෂ්ඨකම අගයමින්, ඔහුගේ සරණාගත විය.
බෝසතාණන් වහන්සේ, අසල්වැසි රජුට කිසිදු දඬුවමක් නො දී, ඔහුට කමා කළ සේක. උන්වහන්සේ, අසල්වැසි රජුට ධර්මය දේශනා කළ අතර, ඔහුට ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන යාමට උපදෙස් දුන් සේක.
මෙම සිදුවීමෙන් පසු, බෝසතාණන් වහන්සේ, බරණැස් රාජධානියෙහි ධර්මිෂ්ඨ හා සාමකාමී පාලනයක් ගෙන ගිය අතර, උන්වහන්සේගේ ඤාණය හා කරුණාව, සියලු දෙනා අතර ප්රසිද්ධ විය.
කෝපය සහ ඊර්ෂ්යාව, ඤාණය සහ ධර්මය ඉදිරියෙහි පරාජයට පත් වේ.
බෝසතාණන් වහන්සේ, ඤාණ බාරමී, ධෛර්ය බාරමී, ධම්මචාරිය බාරමී, සහ ඉවසීම බාරමී පවා බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාරමී බාර
— In-Article Ad —
💡කතාවේ ආදර්ශය
අනුකම්පාව සහ ධර්මිෂ්ඨකම අගය කළ යුතු ගුණ ධර්මයන්ය. නමුත් සංසාරයෙන් මිදීමට නම්, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය අනුගමනය කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
පාරමිතා: අනුකම්පා බාරා, ඤාණ බාරා
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
544Mahānipātaකණ්ඨක වෙළෙන්දාගේ කතාව
කණ්ඨක වෙළෙන්දාගේ කතාවඈත අතීතයේ, සාරවත් භූමියකින් සමන්විත වූ රජරට නම් රාජධානියේ, කණ්ඨක නම් වෙළෙන්දෙකු...
💡 ඊර්ෂ්යාව සහ කුහකකම, කිසිදා සතුට ගෙන නොදෙන අතර, අනුන්ගේ ධනය පැහැර ගැනීම හෝ විනාශ කිරීම, තමාටම විනාශය ගෙන එයි.
5Ekanipātaවෙස්තර ජාතකය
වෙස්තර ජාතකයබෝසතාණන් වහන්සේ, එක්තරා කලෙක, වෙස්තර නම් වූ බ්රාහ්මණ පුත්රයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, ධනවත් පවු...
💡 ධනය යනු අනුන්ට උපකාර කිරීමට, ලොවට යහපතක් කිරීමට ඇති මාර්ගයකි. ධනය අහිමි වුවද, යහපත් ගුණධර්ම හා ධර්මය අප සමග පවතී. දුෂ්කරතා හමුවේ ධෛර්යය අත් නොහැරීම වැදගත්.
205Dukanipātaථේරඝට්ඨ ජාතකය
ථේරඝට්ඨ ජාතකය ථේරඝට්ඨ ජාතකය පුරාතනයේ, ඉසිපතන මෘගදායේ අසල, ඝන වනයකින් වටවූ සිත්කළු වෙරළක, ධර්...
💡 ධර්මයෙහි පිහිටීම, ධර්මයෙහි යෙදීම, අතිශයින් ශ්රේෂ්ඨයි. ධර්මය කිසි විටෙකත් පරාජය නොවේ.
154Dukanipātaසක ජාතකය
සක ජාතකය සක ජාතකය නම: සක ජාතකය වර්තමාන සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණය: ඒ ධර්ම දේශනාවේදී භගවත් සම්බුදුරජාණන් ...
💡 කෑදරකම හා ඊර්ෂ්යාව, විනාශයට මග පාදයි.
172DukanipātaMasa Jataka
Masa JatakaIn the ancient city of Varanasi, there once lived a king named Vedeha. King Vedeha was a ...
💡 Moderation in all things is essential. Self-control leads to greater health, happiness, and contentment. Mindful consumption is a virtue.
43EkanipātaNimi Jataka
Nimi Jataka In the prosperous kingdom of Mithila, ruled King Nimi, a monarch renowned for his righte...
💡 The consequences of one's actions, both good and bad, are real and extend beyond this life. Cultivating the Brahma-viharas (loving-kindness, compassion, sympathetic joy, equanimity) is essential for a virtuous life and leads to heavenly rewards. Understanding the nature of suffering in hellish realms strengthens the resolve to live righteously.
— Multiplex Ad —