සොරුන්ගේ රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පුත්
සොරුන්ගේ රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පුත්
ඉතා ඈත අතීතයක, ගන්ධාර දේශයේ රමණීය වනයකින් වට වූ මහා නගරයක් විය. එම නගරයේ රජු වූයේ අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ, සත්යවාදී, කරුණාවන්ත හා ප්රඥාවන්ත රජෙකු ලෙස ප්රසිද්ධියක් උසුලූ අයෙකි. ඔහුගේ නම රජගිරි විය. රජගිරි රජුට දරුවන් කිහිප දෙනෙකු සිටියද, ඔහුගේ වැඩිමහල් පුත්රයා වූ කුමාර සිංහල, සිය පියාගේ ගුණාංගවලට හාත්පසින්ම වෙනස් විය. කුමරු අතිශයින් කම්මැලි, දුශ්ශීල, කෲර හා පරාක්රමයට වඩා වංචාවට හා අධර්මයට ප්රිය කළේය. ඔහු නිතරම සොරකම් කිරීමට, රණ්ඩු සරුවල් කිරීමට හා අනුන්ගේ දේ පැහැර ගැනීමට උත්සාහ කළේය. ඔහු උපන් දා සිටම අඳුරේම උපන් බවක් පෙනුණි.
රජගිරි රජු සිය පුත්රයාගේ හැසිරීම ගැන දැඩි සේ කණස්සාවට පත්ව සිටියේය. ඔහු කුමාර සිංහලට ධර්මය, නීතිය හා සදාචාරය ගැන ඉගැන්වීමට බොහෝ උත්සාහ කළද, ඒ සියල්ල ගල් ළිඳේ වැටුණු ජලය මෙන් විය. කුමරු කිසිදු උපදේශයක් ගණන් ගත්තේ නැත. ඔහු සිය සෙසු දුෂ්ට මිතුරන් සමඟ එක්ව නගරය තුළ හා අවට ගම්මානවල කැලඹීමක් හා බියක් ඇති කළේය. සොරකම් කිරීම, මංකොල්ලකෑම, අහිංසක මිනිසුන්ට හිරිහැර කිරීම ඔහුගේ දෛනික චර්යාව විය.
“අහෝ, මාගේ පුත්රයා! මේ මාගේ කුමක්දෝ කර්ම විපාකයක්ද?” රජගිරි රජු බොහෝ සේ කඳුළු සලමින් කල්පනා කළේය. “ඔහුට ධර්ම මාර්ගයට පැමිණිය නොහැකිද? මාගේ රාජ්යයට මේ අඳුර පැමිණියේ කෙසේද?”
දිනක්, කුමාර සිංහල සිය පිරිවර සමඟ නගරයේ ගං ඉවුරේ විනෝද වෙමින් සිටියේය. හදිසියේම, ඔහු දුටුවේ බොහෝ දුරින්, ගඟේ අනෙක් පස, රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලන විශාල වස්තුවක්. එය දීප්තිමත් ආලෝකයකින් වට වී තිබූ අතර, කුමරුගේ සිත් ගත්තේය.
“ඒ කුමක්ද? මට එය අවශ්යයි!” කුමාර සිංහල කෑගැසුවේය. ඔහුගේ දෑස් ලෝභයෙන් හා ආශාවෙන් දිලිසුණි. “එය අනිවාර්යයෙන්ම ධනයක් විය යුතුය! එය මාගේ විය යුතුය!”
ඔහු තම සෙසු සොරුන් අමතා කීවේය: “අපට එය අවශ්යයි! එය අල්ලා ගන්න! එය කුමක් වුවත්, එය මාගේ විය යුතුය!”
ඔවුන් සියලු දෙනාම සතුටින් හා උද්වේගයෙන් ගඟට බැස, බලෙන් පිහිනා ගඟේ අනෙක් පසට ගියහ. කුමාර සිංහල පළමුව ගොඩබිමට පැමිණ, තෘෂ්ණාවෙන් රන්වන් වස්තුව කරා දිව ගියේය. ඔහු එය අතට ගත් විට, ඔහු විශාල ලෙස කලකිරීමට පත්විය. එය රත්තරන් හෝ මුතු මැණික් නොවීය. එය පැරණි, අපිරිසිදු මඩ ගොඩක් විය. “මෙය කුමක්ද? මේ අපතේ ධනයක් නොවේ!” ඔහු කෝපයෙන් කීවේය.
ඔහු කෝපයෙන් මඩ ගොඩ අතහැර දැමීමට සූදානම් වූ අතර, හදිසියේම ඒ මඩ ගොඩෙන් ඉතා සුන්දර, දිව්යමය ශබ්දයක් නැඟුණි. “මාගේ ස්වාමීනි, මා අතහැර නොදමන්න! මාගේ ස්වාමීනි, මාගේ ස්වාමීනි!”
කුමාර සිංහල පුදුමයට පත්විය. ඔහු වටපිට බැලීය. කිසිවෙකු පෙනුණේ නැත. “කවුද කතා කරන්නේ?” ඔහු ඇසීය.
“මා ස්වාමීනි, මා මේ මඩ ගොඩයි! මා දෙව්රද කෙනෙක්මි. මාගේ පුරාවෘත්තය විශාලය. මා බුදුන් වහන්සේගේ ධර්මය පළවෙනි වරට දැක බොහෝ කල් විය. මා නිර්වාණය ලබාගැනීමට අවශ්ය බොහෝ බුදු සතර කාලයේ දෙව් ලොව පින් කල කෙනෙක් විය. මා අවසාන බුදු සතර කාලයේ දෙව් ලොව සිට බුදු සතර කාලයේ බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු බුදු
— In-Article Ad —
💡කතාවේ ආදර්ශය
සැබෑ ධනය යනු ධනය නොව, ධර්මය හා කරුණාවයි. ධර්මය, දුෂ්කර කාලවලදී අපට ශක්තිය හා මාර්ගය ලබා දෙයි.
පාරමිතා: පාරමිතා - ධර්මය, ධාර්මික බව
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
217Dukanipātaඅන්ධ භික්ෂුවගේ ධෛර්යය
අන්ධ භික්ෂුවගේ ධෛර්යයඅතීතයේ, ශ්රාවස්ති නුවරට නුදුරුව, එක් ආරාමයක, බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ සිටින සමයේ,...
💡 සැබෑ ආලෝකය, ශරීරයේ නොව, සිතේ තිබේ. ධර්මයෙහි බලය, සියලු බිය හා දුර්වලතා ජය ගැනීමට සමත්ය.
163Dukanipātaලොවූ අන්ධයාගේ ජාතකය
ලොවූ අන්ධයාගේ ජාතකයපුරාණයේ, හිමාල පර්වතයේ අලංකාර වටපිටාවක, දැවැන්ත අලියෙකුගේ ස්වරූපයෙන් බෝසතා උපත ලැ...
💡 සැබෑ අන්ධභාවය යනු ශාරීරික නොව, හදවතේ ඇති අන්ධභාවයයි. ආදරය, අනුකම්පාව සහ ප්රඥාවෙන්, අපට ඕනෑම බාධාවක් ජය ගත හැකිය.
297Tikanipātaමාළු හා ධීවරයා (The Fish and the Fisherman)
මාළු හා ධීවරයා ඈත අතීතයේ, රජ දවසක්, එකල ශ්රාවස්තී නුවර වාසය කළ බරණැස් රජුගේ රාජධානියේ, සරුසාර ගංගා...
💡 සැබෑ ධනය යනු, ධර්මය හා දයාවෙන් ජීවත් වීමයි. කෑදරකම, ජීවිතයට විනාශය ගෙන එයි.
168Dukanipātaපඤ්චපුච්ඡ ජාතකය
පඤ්චපුච්ඡ ජාතකය පඤ්චපුච්ඡ ජාතකය ඈත අතීතයේ, භාරත දේශයේ එක්තරා ගම්මාන...
💡 කපටිකම, රවටා ගැනීම සැබෑ මිත්රත්වය, සතුට ලබා දෙන්නේ නැති බවත්, ධර්මය, සත්යය, කරුණාවෙන් එය ලබාගත හැකි බවත්.
154Dukanipātaසක ජාතකය
සක ජාතකය සක ජාතකය නම: සක ජාතකය වර්තමාන සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණය: ඒ ධර්ම දේශනාවේදී භගවත් සම්බුදුරජාණන් ...
💡 කෑදරකම හා ඊර්ෂ්යාව, විනාශයට මග පාදයි.
148Ekanipātaඅන්ධ විශ්වාසයේ අන්ධකාරය
අන්ධ විශ්වාසයේ අන්ධකාරයබොහෝ කලකට පෙර, ඉන්දියාවේ අලංකාර නගරයක, සුන්දර උද්යානයක් මැද, ශ්රද්ධාවන්ත රජ...
💡 අන්ධ විශ්වාසය මිනිසුන්ව වැරදි මාවතට යොමු කරන අතර, සැබෑ ඥානය හා ධර්මය පමණක් ජීවිතයේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට උපකාරී වේ.
— Multiplex Ad —