
පුරාණයේ, ඉසිපතන මුව රජුන්ගේ ආරාමයේ, බෝසතාණන් වහන්සේ, විශිෂ්ට ඍද්ධි බලැති රහතන් වහන්සේ නමක් ලෙස වැඩ සිටියහ. උන්වහන්සේගේ ශ්රාවකයෙකු වූ එක්තරා භික්ෂුවක්, දිනපතා වීණාවක් වාදනය කරමින්, ආරාමයේ නිසල බව බිඳිමින් විචිත්ර සංගීතය නිර්මාණය කළහ. එහෙත්, උන්වහන්සේගේ සංගීතය සුවපත් නොවූ ආත්ම සංවේදීතාවයකින් යුක්ත විය. සතුන් ද එය අසා බියෙන් තැති ගන්නා සොබා පෑහ.
දිනක්, බෝසතාණන් වහන්සේ, එම භික්ෂුව කෙරෙහි ‘ආරක්ෂක දෙවියෙකු’ ලෙස කල්පනා කළහ. උන්වහන්සේ ආරාමයට ආසන්න වන වනයේ ‘මුගපක්ෂ’ නමින් ‘