අන්ධ ගවයාගේ ජාතකය

අන්ධ ගවයාගේ ජාතකය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජු දවස, අප බෝසතාණන් වහන්සේ ගොන් පැටියෙකුගේ රූපයෙන් උපත ලැබූ සේක. ඒ ගොන් පැටියා උපතින්ම අන්ධය. අම්මා ගවයා සිය අන්ධ පුත්‍රයාට ඉතා සේ ආදරය කළාය. ඇය ඔහුට කිරි පොවමින්, ඔහු වැටෙන්නට නොදී, ඔහුට මග පෙන්වමින්, සියල්ලන්ගෙන් ඔහු රකින පිණිස සියල්ල කළාය. ගොන් පැටියා සිය මවගේ සෙනෙහස හා ආරක්ෂාව යටතේ සුවසේ වැඩුණේය. ඔහුට ලොව පිළිබඳව කිසිදු දැනුමක් නොවීය. ඔහු සියල්ල දැන සිටියේ සිය මවගේ හඬ, ඇගේ ස්පර්ශය, ඇගේ ගඳ සහ ඇයගේ ආදරයෙනි. ඔහුට ලොව වූයේ සිය මව පමණි.

දිනක්, ඒ ගම්මානයේ සිටි එක් මිනිසෙක්, ඒ අන්ධ ගව පැටියා දුටුවේය. ඔහු එම ගව පැටියාගේ අසරණකම දැක, ඔහුට අනුකම්පා කළේය. ඔහු ගව පැටියාගේ මව වෙත ගොස් මෙසේ කීවේය:

"අනේ, ස්වාමීනි, මේ අන්ධ ගව පැටියාට මට දෙන්න. මට ඔහුට හොඳින් සැලකීමට හැකි අතර, ඔහුට සුවපත් ජීවිතයක් ලබා දීමට හැකි වනු ඇත."

ගවයාගේ මව, සිය පුත්‍රයාගේ අසරණකම ගැන කනස්සල්ලෙන් සිටි අතර, ඇය ඒ මිනිසාගේ කතාවට එකඟ වූවාය. ඇය සිතුවේ, ඔහුගේ අන්ධ පුතාට මේ මිනිසාගෙන් වඩා හොඳ ජීවිතයක් ලැබෙනු ඇති බවයි. එසේ සිතා, ඇය අන්ධ ගව පැටියා ඒ මිනිසාට භාර දුන්නාය.

ඒ මිනිසා අන්ධ ගව පැටියාව ගෙන ගොස්, ඔහුට හොඳින් සැලකුවේය. ඔහු ඔහුට කිරි පෙව්වේය, ඔහුට ආහාර දුන්නේය, ඔහුට සුවපහසු තැනක් දුන්නේය. නමුත්, ඒ මිනිසා අන්ධ ගව පැටියාට කිසිදු විදිහකින් මග පෙන්වූයේ නැත. ඔහු ඔහුට ලොව ගැන කිසිදු දෙයක් කියා දුන්නේ නැත. ඔහු ඔහුට ලොව භයානකකම්, ඔහුට මුහුණ දීමට සිදුවන අන්තරායන් ගැන කිසිදු දැනුමක් ලබා දුන්නේ නැත. අන්ධ ගව පැටියා තවදුරටත් සිය මවගේ ආරක්ෂාව හා මග පෙන්වීම නැතිව, තනිවම ලොවට මුහුණ දීමට සිදු විය.

දිනක්, ඒ මිනිසා අන්ධ ගව පැටියාව රැගෙන ගඟ අසලට ගියේය. ඔහු අන්ධ ගව පැටියාව ගඟේ දියට බැස්සුවේය. ගව පැටියාට දියේ කිමිදෙන්නට උවත්, ඔහුට පිහිනන්නට හෝ දියේ ගිලෙන්නට හෝ හැකියාවක් තිබුණේ නැත. ඔහු බියෙන්, කඳුළු සලමින්, උදව් ඉල්ලා කෑගැසුවේය. නමුත්, ඒ මිනිසා ඔහුට උදව් කළේ නැත. ඔහු අන්ධ ගව පැටියාව දියේ ගිලෙන්නට හැර, තනිවම ගඟෙන් ගොඩට ආවේය.

අන්ධ ගව පැටියා, සිය මවගේ සෙනෙහස හා ආරක්ෂාව නැතිව, අසරණව, තනිවම, ලොවට මුහුණ දීමට සිදු විය. ඔහුට ලොව පිළිබඳව කිසිදු දැනුමක් නොවීය. ඔහුට මග පෙන්වන්නට කිසිවෙක් නොවීය. ඔහුට උදව් කරන්නට කිසිවෙක් නොවීය. ඔහු අඳුරේ, බියෙන්, තනිවම, සියල්ල අහිමිව, මරණයට පත් විය.

ඒ අවස්ථාවේදී, අප බෝසතාණන් වහන්සේ, ඒ අන්ධ ගව පැටියාගේ රූපයෙන්, සිය මවගේ සෙනෙහස හා ආරක්ෂාව යටතේ ජීවත් වූ අසරණකම, ලොවට මුහුණ දීමට සිදු වන අභියෝග, සහ මග පෙන්වීමක් නැතිව අඳුරේ ගිලී යාමේ ඛේදවාචකය ගැන ඉගෙන ගත් සේක. උන් වහන්සේ, සියලු සත්ත්වයන්ට මග පෙන්වීම, ආරක්ෂාව, සහ සැබෑ දැනුම ලබා දීමෙහි වැදගත්කම වටහා ගත් සේක.

කාලය ගෙවී ගියේය. අප බෝසතාණන් වහන්සේ, සිය ජීවිතයේදී, අන් අයට මග පෙන්වන, ආරක්ෂා කරන, සහ දැනුම ලබා දෙන උතුම් ධර්මය දේශනා කළ සේක. උන් වහන්සේ, සියල්ලන්ටම ධර්මය නම් වූ මග පෙන්වීම ලබා දුන් අතර, එයින් සියලු අඳුර දුරු කොට, සැබෑ ආලෝකය කරා ගෙන ගිය සේක. උන් වහන්සේ, අසරණයන්ට පිහිට වූ අතර, දුප්පත් අයට උදව් කළ අතර, සියලු සත්ත්වයන්ට සෙනෙහස හා කරුණාව දැක්වූ සේක.

අප බෝසතාණන් වහන්සේ, අන්ධ ගවයාගේ ජාතකය තුළින්, මග පෙන්වීමක් නැතිව ජීවත් වීමේ අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වය, සහ සැබෑ ධර්මය නම් වූ මග පෙන්වීමෙන් පමණක් සත්ත්වයන්ට සැබෑ නිවන කරා ළඟා විය හැකි බව පෙන්වා දුන් සේක. උන් වහන්සේ, සියලු සත්ත්වයන්ට ධර්මය නම් වූ ආලෝකය ලබා දී, ඔවුන් අඳුරෙන් මුදා ගත් සේක.

කර්තව්‍යය

අන්ධ ගවයාගේ ජාතකය අපට උගන්වන්නේ, මග පෙන්වීමක් නැතිව ජීවත් වීමේ අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයයි. සැබෑ ධර්මය නම් වූ මග පෙන්වීමෙන් පමණක් සත්ත්වයන්ට සැබෑ නිවන කරා ළඟා විය හැකි බවයි. අප බෝසතාණන් වහන්සේ, සියලු සත්ත්වයන්ට ධර්මය නම් වූ ආලෝකය ලබා දී, ඔවුන් අඳුරෙන් මුදා ගත් සේක.

බාරමය

අප බෝසතාණන් වහන්සේ, අන්ධ ගවයාගේ ජාතකය තුළින්, ප්‍රඥා පාරමිතාව (ප්‍රඥාව) නම් බාරමය බෝධිසත්ව ගුණයෙන් පෝෂණය කළ සේක. සියලු සත්ත්වයන්ට ධර්මය නම් වූ මග පෙන්වීම ලබා දී, ඔවුන් අන්ධකාරයෙන් මුදා ගැනීමේ උතුම් අරමුණ උන් වහන්සේට තිබුණි.