බුදුන් වහන්සේ පුලී නම් අශ්වයා ලෙස උපන් කථාව

බුදුන් වහන්සේ පුලී නම් අශ්වයා ලෙස උපන් කථාව

බුදුරජාණන් වහන්සේ, සිය පෙර ආත්ම භාවයක, පුලී නම් වූ අතිශයින් වේගවත්, ශක්තිමත්, ලස්සන අශ්වයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ. පුලී, සිය වේගයෙන්, සිය ශක්තියෙන්, සිය අලංකාරයෙන්, සියලු අශ්වයන් අතරින් විශේෂ විය. ඔහු සිය ස්වාමියා වන රජුට, අතිශයින් විශ්වාසවන්ත විය. ඔහු සිය ස්වාමියාට සේවය කිරීමට, ඔහුට විශ්වාසවන්තව සිටීමට, සතුටු විය. ඔහුගේ ඇස්, දීප්තිමත්, ජවසම්පන්න විය. ඔහුගේ ලක්ෂණය, ඔහුගේ වේගය, ඔහුගේ ශක්තිය, මේ සියල්ල දුටුවන් මවිත කළේය.

දිනක්, රජු, සිය හමුදාව සමග, සතුරන් සමග සටන් කිරීමට පිටත්ව ගියේය. පුලී, රජුගේ විශ්වාසවන්ත සහකරු ලෙස, රජු සමග යුධ පිටියට ගියේය. යුධ පිටියේදී, මහත් ඝෝෂාවක්, ඝාතයක්, භීතියක් පැතිර ගියේය. රජු, පුලී පිට නැගී, සිය සතුරන් සමග ධෛර්ය සම්පන්නව සටන් කළේය. පුලී, සිය ස්වාමියාට විශ්වාසවන්තව, සිය අතිශය වේගයෙන්, සිය ශක්තියෙන්, රජුට සටන් කිරීමට උදව් කළේය. ඔහු සිය ස්වාමියාට, කිසිදු අනතුරක් නොවීමට වග බලා ගත්තේය.

“පුලී, මාගේ විශ්වාසවන්තයාණෙනි! නුඹ මාගේ සැබෑ මිත්‍රයාණෙනි!” රජු කෑගැසුවේය. “නුඹ මාගේ ජීවිතය බේරා ගත්තා.”

“ස්වාමීනි, මාගේ සේවය, මාගේ විශ්වාසවන්තකම, මාගේ ජීවිතයේ අරුත ය.” පුලී, සිය හදවතේ සිට, සිතුවේය.

සටනින් පසු, රජු, සිය ජයග්‍රහණය සමරමින්, සිය රාජධානියට ආපසු පැමිණියේය. පුලී, රජුගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයා ලෙස, රජු සමග ගියේය. රජු, සිය ජනතාව විසින් මහත් උත්සවශ්‍රීයෙන් පිළිගන්නා ලදී. පුලී, රජුගේ විශ්වාසවන්ත සේවය, ඔහුට මහත් ගෞරවයක් ගෙන ආවේය. ඔහුට, සිය ස්වාමියාට සේවය කිරීම, ඔහුට මහත් සතුටක් ගෙන ආවේය.

කල්යත්ම, රජු, සිය රාජධානිය ධර්මයට අනුව පාලනය කළේය. පුලී, රජුට විශ්වාසවන්තව, ධර්මයට අනුව, සේවය කළේය. ඔහු කිසි විටෙකත්, සිය ස්වාමියාට අකීකරු වූයේ නැත. ඔහු සැම විටම, ධර්මයට අනුව, කටයුතු කළේය. ඔහුට, ධර්මය, ඔහුගේ ජීවිතයේ අරුත විය.

“පුලී, නුඹ මාගේ අශ්වයා පමණක් නොව, මාගේ මිත්‍රයා ද වෙයි. නුඹගේ විශ්වාසවන්තකම, නුඹගේ ධර්මයට අනුව කටයුතු කිරීම, මේවා මාගේ හදවතට මහත් සතුට ගෙන එයි.” රජු කීවේය.

“ස්වාමීනි, ධර්මය, ධර්මය පමණක් සදාකාලික ය. ධර්මය අනුව ජීවත් වීමෙන් අපට සැබෑ සැනසීම ලැබේ.” පුලී, සිය හදවතේ සිට, සිතුවේය.

මෙම ජීවිතයේදී, පුලී, සිය විශ්වාසවන්තකම, සිය ධර්මයට අනුව කටයුතු කිරීම, මේවා නිසා, මහත් පුණ්‍යයක් රැස් කළේය. ඔහු කළ ධර්ම ක්‍රියාවන්, ඔහුගේ විශ්වාසවන්තකම, ඔහුට සැබෑ ධර්මාවබෝධය ලබා දුන්නේය. අවසානයේ, ඔහු සිය ශරීරය හැර ගිය විට, ඔහුට ලැබුණේ ධර්මයේ විපාකයකි. ඔහු බුදුන් වහන්සේ ලෙස උපත ලබා, ලෝකයාට ධර්මය දේශනා කළේය. ඔහු කළ ධර්ම ක්‍රියාවන්, ඔහුගේ විශ්වාසවන්තකම, ඔහුට බුද්ධත්වයට පත් වීමට උපකාරී විය.

මෙම කථාවෙන් අපි ඉගෙන ගන්නේ, විශ්වාසවන්තකම, ධර්මයට අනුව කටයුතු කිරීම, මේවා අපගේ ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් ගුණාංග ය. ඒවා අපට සැබෑ සතුටත්, සැනසීමත් ලබා දෙයි. ධර්මය පමණක් සදාකාලික ය.